Kitap özeti ve yorumudur SPOİLER!!
Kalbin Dirilişi, A. Zavarelli ve Natasha Knight'ın Soylular serisinin üçüncü ve son kitabı. Kitap tam olarak ikinci kitabın kaldığı yerden başlıyor. Ivy kaçırılmış durumda ve Santiago onun kendisini terk ettiğini sanıyor. Ancak kısa süre içerisinde olayların göründüğü gibi olmadığını ve Ivy'nin aslında tehlikede olduğunu anlıyor. Bu noktadan sonra kitap boyunca Santiago'nun Ivy'yi bulma çabasını okuyoruz.
İkinci kitapta beni en çok sinirlendiren şey Santiago'nun Ivy'ye sürekli güvenmemesiydi. Bu kitapta ise karakter gelişimi açısından biraz daha farklı bir Santiago görüyoruz. İlk defa intikam hırsı ile Ivy'ye olan duyguları arasında ciddi şekilde sıkışıp kalıyor. Yıllardır peşinden koştuğu intikamı almak istiyor ama bir yandan da Ivy ve doğacak bebeğini kaybetme korkusu yaşamaya başlıyor. Kitabın büyük kısmı da aslında bu iç çatışma üzerine kurulmuş.
Ivy ise artık önceki kitaplardaki kadar pasif değil. Yaşadığı her şeyden sonra daha güçlü bir karakter hâline geliyor. Kaçırıldığı süreçte hem kendisini hem de bebeğini korumaya çalışıyor. Aynı zamanda hayatındaki gerçek canavarın yalnızca Santiago olmadığını fark etmeye başlıyor. Çünkü onu yıllardır manipüle eden, kullanan ve olayların arkasında duran kişiler birer birer ortaya çıkıyor.
Kitap boyunca birçok sır açığa çıkıyor. Santiago'nun yıllardır peşinde olduğu intikam planı, ailesiyle ilgili gerçekler ve perde arkasında olayları yöneten kişilerin kim olduğu öğreniliyor. İkinci kitabın sonunda şüphelendiğimiz birçok şey doğrulanırken yeni ihanetler de ortaya çıkıyor. Bu nedenle üçüncü kitap, ilk iki kitaba göre çok daha hareketli ilerliyor.
Serinin en önemli noktalarından biri Santiago'nun değişimi. İlk kitaplarda yalnızca öfke, nefret ve intikamla hareket eden bir karakterken burada ilk defa Ivy'yi gerçekten
Şans ve talihsizlik… Bu ikisinin birleşiminden doğan bir hikâye. Bazı gizli gerçeklerin ortaya çıkmasından korkan güç ve makam sahibi kişilerin, sahip oldukları nüfuzu kullanarak işini yapan bir insanı susturma girişimiyle başlayan roman, okuru daha ilk sayfalardan itibaren içine çekiyor.
Mario Mazzanti, tam bu noktada hayatın yalnızca planlardan ibaret olmadığını; şansın ve talihsizliğin de olayların akışını değiştirebildiğini hatırlatıyor. Bir elektrik kesintisi sonucu ortaya çıkan “Satranç Hayranı” katil, olayların seyrini değiştirirken yazar, bazı şeylerin gereğinden fazla karmaşıklaştırıldığını ve çoğu zaman basit düşünmenin gerçeğe daha hızlı ulaştıracağını sürükleyici bir dille anlatıyor.
İlk cinayet birini susturmak için işlenirken, devamında gelen cinayetler ünlü bir satranç oyunu gibi kurgulanarak gerçekler gizlenmeye çalışılıyor. Roman, bu süreci başarılı bir polisiye anlatımıyla okura aktarıyor.
Her şey güçlü ve nüfuzlu kişilerin istediği yönde ilerliyor gibi görünse de, onların hesaba katmadığı bir ayrıntı son sayfalarda ortaya çıkıyor: vicdan. Namluyu tutan elin son anda ses verdiği vicdan sayesinde olayların nasıl ve neden gerçekleştiğini, romanda “Kraliçe” olarak betimlenen gazeteci Greta’dan öğreniyoruz.
Şah Mat, yalnızca bir polisiye roman değil; güç, vicdan ve gerçeğin er ya da geç ortaya çıkışı üzerine düşündüren etkileyici bir eser.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Küresel siyatette neoliberal politikaların egemen olduğu günümüzde sosyal devletin geri planda kalıp hemen herşeyin özelleştiği zamanlarda paranın özelleşmemesini düşünmemek olmazdı.
Friedrich Agust Von Hayek "Paranın Özelleşmemesini" yazmaya karar verdiğinde küresleşmenin ve liberalizmin bu boyuta ulaşacağını hayal bile etmemişti belki de.
Zira tüm gerçekler bir zamanların hayelleri değil miydi? Oysa.
Hükümetler devletçi politikalardan ne kadar uzakta dursalar da, egemenliklerinin bir sembolü olarak gördükleri parayı kendi tekellerinden bir türlü bırakmamaktadırlar.
Bence kripto paralar "Paranın Özelleştirilmesi" ütopyasının ilk kıvılcımları olabilir.Bu durumun nereye evrilebileceğini kitabın yazarı dahil günümüzde kimsenin doğru tahmin edebildiğini düşünüyorum.
Kitap bu kapsamda meraklısının önüne geniş bir hayal dünyası armağan ediyor.
Gerçekler rahatsız eder.
Doğru olmadığına dair şüphelerimizi içimize gömüp hala inandığımız ya da inanıyor göründüğümüz kavramlar neler olabilir?
Bu kitap serinin diğer kitaplarının bir nevi özeti gibi geldi bana. "Özgür irade", "toplumsal doğrular", " milli ve dini değerler" in kurmaca olduğunu işliyor fakat zihnin bir anlama ve bazen sığınağa ihtiyacı olduğundan bunlara inanmak durumunda kalındığını vurguluyor.
"İçten gelen şeyler" de, etkisi altında olduğumuz biyokimyasal süreçlerdir ve bu açıdan özgür irade yoktur.
İnsanların kendine özgü ve hayata dair anlamları olmalı çünkü bunun dışında, kozmik bir anlamı yoktur yaşamın. Bize anlatılan din ve millet kavramları kurmacalardır. Ve bunların kurmaca olmadığı, gerçek olduğu sanrısını kuvvetlendirmek için egemenler çok fazla kaynak kullanır ve insanlara gerçek acılar yaşatırlar. İnsanlar da, "acı çekiyorum öyleyse bu düzen gerçek veya dini bir törende huşu duyuyorum, demekki bu anlatılanlar gerçek" diye düşünürler. Ya da herkes bu düzen içinde inanıyor, ağlıyor, korkuyor, riayet ediyor, demekki ben gerçeklerin içinde yaşıyorum, diye düşünürüz. Oysa gerçek bambaşka; biz tam olarak yapay bir gerçeklik algısının içindeyiz. Ve bunun dışına çıkmak çok zor. Fakat bu yapaylıktan bir miktar kurtulmak istersek; zihnimizi incelemek ve gerçeğe ulaşmak için meditasyon yaparak onu araştırmalıyız.
...Her insan, içinde büyüdüğü toplumun dünyaya bakış açısı ile büyür ve en güçlü doğru olarak onları seçer (seçtiğini zanneder).
Tüm gerçeği bilmek, insandaki hazır anlamları (kendi coğrafyamızın doğrularını ve tabularını) yıkar ve gerçek biyokimyasal eğilimlerimize göre bir hayat amacı bulmak gibi bunaltıcı bir sürece sürükler bizi; fakat bu bunaltı, gerçeği bilmek istemenin bedelidir.
Kitapta derin sorgulamalar var ve bu yönüyle, inanan biri için rahatsız
İkinci kitapla birlikte hikaye benim için bambaşka bir noktaya taşındı.
İlk kitap beni tam anlamıyla etkileyememişti ama ikinci kitap beklentimi karşıladı. Seri inanılmaz akıcı, sayfalar su gibi akıp gitti.
Lana’yı o kadar iyi anlıyor ve yaptıklarını o kadar haklı buluyorum ki… Logan ise tam bir green flag ama bir o kadar da kör. Gerçekler ortaya çıktığında vereceği tepkiyi çok merak ediyorum; oldukça sarsılacak gibi duruyor.
Bu kitapta Lana’nın ne kadar ince bir çizgide yürüdüğünü daha net hissettim. Bir yandan her şey planladığı gibi ilerlerken, diğer yandan her an bir şeylerin ters gideceği hissi peşimi bırakmadı. O yüzden okurken sürekli diken üstündeydim. Bir de kitabın başından sonuna kadar içimde “Aralarında bir hain var ama kim?” hissi hiç kaybolmadı.
Yine de ilk kitapta da söylediğim gibi, Lana’nın intikam sahnelerinin biraz daha detaylı işlenmesini isterdim. İntikam planının ardındaki duygusal yükü ve Lana’nın bununla nasıl başa çıktığını daha fazla görmek isterdim.
Lindy’nin başına gelenler beni gerçekten üzdü. Yardım etmeye çalışırken mahvolan hayatlar… Lauren’in hikayesi
ise yüreğimi burktu. Bunları okumak bile zorken, benzer şeylerin gerçek hayatta yaşanıyor olması çok daha sarsıcı.
Lana, adaletin sağlanamadığı anlarda insanların içinde biriken öfkenin ve çaresizliğin sesi gibi.
Kitabın sonunu tahmin etmiştim ve beklediğim gibi de oldu. Buna rağmen üçüncü kitap için aşırı sabırsızlanıyorum .
Öncelikle kitaptan çiftleşmeyi kaldırsak 100 sayfa bile kalmaz onu belirteyim aslında puanım 4 5 i geçmez ama sırf Angelina ve sergei için verdim ikisini de sevdim. Tabi kurgu olarak gerçek hayatta olsa asla yani hepsi beş para etmez insanlar ne olursa olsun katiller yani asla . Atlaya atlaya okuyup macera kısmına baktığımda gerekten baya iyiydi hiç değilse aksiyon bir hareket vardı. O yüzden puanı 6 yaptım. Anladım ki diğer kitaplarda böyle iğrenç ve mide bulandırıcı yani 250 sayfanın 150 sayfası full çiftleşme (çünkü hayvan gibiler) neyse benden bu kadar açıkçası çok bile dayandım. Diğer karakterleri de merak etmeme rağmen hepsi birbirinin aynı karakterler değişik yaşadıkları ilişki aynı. Kızların 2 sayfa sonra aşık olması erkekler zaten görür görmez aşık aşırı saçmaydı yani tüm kitapları böyle gidiyor. Gerek görmüyorum.
