Gerçekler kendini açıklamaz gösterirHayata Dair
Sonra bir gün, önem verdiğim bazı şeylerin karşı taraf için aynı değeri taşımadığını fark ettim.
Bu bir sezgiydi; yanılıyor olma ihtimalim vardı.
Fakat zaman, söylenenlerle yapılanların her zaman aynı yere çıkmadığını gösterdi. Aslında insanı ikna eden sözler değil, davranışlardır.
O günden sonra görünür olma çabasının da, dikkat çekme isteğinin de anlamını yitirdiğini gördüm. Çünkü birinin seni görmesi, seni gerçekten fark ettiği anlamına gelmiyor.
Daha da önemlisi, tepki beklenerek yapılan her davranış, insanı kendi merkezinden uzaklaştırıyor.
Bu yüzden ne tepki vermek gerekti ne de sorgulamak.
Bazı şeyler açıklama istemez; sadece olduğu gibi görülmek ister.
Gerçek görüldüğünde ise mücadele biter.
Ve insan, değiştirmeye çalıştığı şeylerden elini çektiğinde, hayat yeniden sadeleşir.
Belki de huzur tam olarak burada başlar.💫
(A.ka)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Biraz da gerçekler...
çok sevdiğiniz kişinin, bir başkasını nasıl sevdiğine şahit olduğunuzda, ve o kişinin sizi nelerden mahrum bıraktığını farkettiğinizde anlıyorsunuz herşeyi... mesela o ana kadar "belki yapısı böyledir", "sevgisini gösteremiyordur" ya da "elinden gelen bu kadardır" diye bulduğunuz tüm bahaneler bi anda son buluyor. çünkü anlıyorsunuz mesele bir duygunun veya yeteneğin yokluğu değildir, o duyguların sizden esirgenip de bir başkasına sunulmasıdır...bu farkındalık size ağır bir haksızlığa uğramışlık hissi verse bile, aslında çok güçlü bir uyanıştır. size neye ihtiyacınız olduğunu, neleri hak ettiğinizi ve nelerin eksikliğine uzun süre katlanmak zorunda kaldığınızı gösteren, canınızı yakan ama gözünüzü açan bir ayna tutar.
Hayatta en derin gerçekler kelimelerle tanımlandığı an büyüsünü ve doğruluğunu kaybeder. Bazen bilgeliğe ulaşmak, yeni bir şey öğrenmekle değil; zihnimizdeki önyargıları ve yanlış tanımları "eksilterek" mümkün olur.
