Hayatımda okuduğum ve bu denli etkilendiğim nadir kitaplardan biri oldu Tutunamayanlar. Kitabın kalınlığı nedense başından beri hiç korkutmadı. Hiç tanımadan samimi gelir ya bazı şeyler, bu kitap bana o kadar samimi geldi daha okumadan. Oğuz Atay ise başlı başına merakımdı zaten. Kitap uzun süre elimde kaldı ama hiç yarım bırakmak geçmedi aklımdan. Oğuz Atay çok farklı bir yazar, sahiden önceden okuduklarıma nerdeyse hiç benzemiyor. Kendine has bir tarzı ve üslubu var. O kadar başkayken aslında o kadar bizden biri. En sevdiğim kitaplardan biri oldu, kalın olması gözünüzü korkutmasın ya da başlarda kitabın zorlaması, kitaptaki karışık gelen durumlar ve karakterler yıldırmasın. Çünkü bir süre sonra o kadar hakim oluyor ki insan, olayın içine düşmüşsün de izliyormuşsun hissini yaşatıyor. Kitaptaki karakterler çok iyiydi, her ne kadar Turgut ön planda görünse de baş karakter Selim çoğu kişinin iç sesi olmuştur yüksek ihtimalle. Özellikle Olric bambaşka bir şeydi zaten, tekrar olsa tekrar okurum dediğim bu kitap, bizi bize anlatıyor aslında. Bence okunması gereken bir kitap.