Bir şehir var üstüme kapanan,
Sokakları omuzlarıma çöken.
Ne yürüyebiliyorum içinden
Ne de çıkabiliyorum.
Pencereler açılıyor her sabah,
Ama hava girmiyor içime.
Günler geçiyor deniyor,
Ben aynı duvarda asılı kalıyorum.
Kimseye ait değilim sanki,
Bir masada fazladan bırakılmış sandalye gibi.
Herkes bir yere dönüyor akşam olunca,
Ben kendime bile dönemiyorum.
Gitmek istiyorum.
Öyle uzaklara değil,
Sadece içimdeki bu dar odadan çıkmak istiyorum.
Ama kapıyı açacak anahtarın
Hangi cebimde olduğunu unuttum.
Sevdim birini.
Belki de en çok bu yüzden sustum.
Çünkü bazı yaralar sarılmıyor,
Sadece başkasının ellerine de bulaşıyor.
Gözlerimdeki yağmuru ona uzattıkça
Onun göğü de kararmaya başladı.
Kimse kimseyi kurtaramaz biliyorum.
Bir insan başka bir insanın evi olamaz bazen.
Ben ise yıkılmakta olan bir binanın içinde
Misafir ağırlamaya çalışıyordum.
Şimdi geceler uzun.
Ve ben uzun gecelerden de uzun bir yerdeyim.
Ne kalabiliyorum burada,
Sana hoşça kal dedim.
Gözlerimi, gülümsememi senden alamasam da.
Belki hayatında olmayışıma alışmışsındır. Bana acı vermeyi seven seni istemiyorum, demiştin. Varlığınla da yokluğunla da bana acı vermeyi seviyorsun sen, demiştin. Bu suçluluk duygusuyla baş etmeye çalışırken seni incitme korkusu siyah ince bir tül gibi sevgimin üzerine çöküyor, örtüyor.
Öyle ya varlığım da yokluğum da acı veriyor sana. Hiç olmasaydım, hiç doğmasaydım. Yolum bu caddelerden geçmeseydi. Çok uzak diyarlarda varlığımdan hiç haberin olmadığı ülkelerde yaşasaydım. Senin için yapabilseydim yapardım bunları. Göz göze dip dibe mesafeler kadar yakın ve bir o kadar uzak karmaşık bir denklemde eriyorum.
Korkum bir tül gibi. Büründüm. Kara bir tül.
Öte yandan kırgınım, kızgınım sana. Bana yüklediklerinden yorgunum.
Reklam
sanki bu şarkının girişi galata köprüsünün üstünde rüzgar hafif hafif eserken yürüyormuşum gibi
music.youtube.com/watch?v=fK0BrQ9...
#ezrapound1000Kitap
Kişi kendini arayışında, kendini dürüstçe ifade etme arayışında el yordamıyla ilerler, gerçeklik gibi görünen şeyleri bulur. Kişi, ben şu ya da buyum ya da başka bir şeyim der ve bu sözler neredeyse söylenir söylenmez o şey olmaktan çıkar.
“Güzeli sevmek her kişinin işi
Güzel sevmek ise er kişinin işi”
Ben Allah için güzel severim; çünkü sadece severim, icraate geçmem pek… 😂 Beklentisiz severim, uzaktan, günahsız, hesapsız… Gerekli koşullar oluşsun diye beklerim ve o zamana kadar o kişi ya nişanlanır ya evlenir… Sözüm ona kendini evde kalmış hisseden varsa, benimle birkaç hafta flört etsin, hemen kısmeti açılır😂 Ama şuan olmaz, müsait değilim. 😂
Ben hiç A101’e gitmezdim, genelde BİM’e giderdim. Birkaç hafta evvel fazla yürümeyeyim diye A101’e girdim. Aldıklarımı kasadan geçen kasiyer hanımefendiye çarpılıverdim. Bir de ilk görüşte aşk yok derler; benimki ne o zaman😂
Şimdi günde iki kere A101’e gidiyorum, sırf o kızı görmek için. Her gidişimde saçma sapan şeyler alıyorum. Her gün çay, şeker alamam ki😂😂
Bugün de kısmetimize fotoğrafta da görüldüğü üzre, “Çok amaçlı kutu” ve “Prenses Aynası” düştü. Ayna’yı ilerde o kıza hediye ederim o boşa gitmemiş olur belki; eskiler ayna ve tarak hediye ederlermiş. Güya senden güzeli yok diye… Türk kadını kanar mı bunlara😂
Çok amaçlı denen amaçsız kutunun gözlerine de halk otobüslerinde yaptıkları gibi, alışverişlerden artan bozuk para üstünü koyarız, bir göze 10 krş, bir göze 25 krş falan koyarız artık. Güzel bir yolluk gelmiş. Kısmetse yarın da o yolluğu alayım diyorum. Önceki gün de çiçek toprağı almıştım. Bu iş biraz masraflı oluyor ama malım mülküm ona feda olsun.😂
Bugün 100 lira var mı demişti, ben cüzdanı uzattım al içinden ne kadar alacaksan der gibi😂
Muradını tohum gibi gizle ki yeşersin derler. Ben sizi dost bilip sırrımı sizinle paylaştım ama haset etmeyin sakın ha. Kavuşmamız için dua edin… Daha adını bile bilmiyorum ama Allah’tan ümit kesilmez.😂 Bu iletiyi “delil” olması için paylaşıyorum. Bir gün, olur da konuşursak, “Ben seni bugün değil önceden de
Reklam
Reklam