8/10
2026 85. kitabı
Ariana ve Grayson birbirine aşık mutlu bir çifttir. Nişan gecelerinde herşey paramparça olur. Grayson kendi yataklarinda arkadaşları Kristian ve Ariana'yi basmıştır ve o öfkeyle Ariana'yi sürükleyerek evden dışarı atar. Öfke gözünü kör etmiştir Ariana'ya asla açıklama fırsatı vermez ve Ariana'ya arkasını döner gider.
Başına gelen felaketin şokunda olan aynı zamanda da uyusturulmuş olan Ariana'da kendine gelemez. Bir yanda nerdeyse arkadaşim dediği kişinin tecavüzüne ugrayacak olmasının şokunu yaşıyordur. Bir yandan da sevdiği kişinin kendisine guvenmeden onu hirpalayarak, sürükleyerek evden atmasının acısını ve hayal kırıklığını yaşıyordur.
3 yıl.. İçinde biriken öfkeyle kendisine bunu yapanlardan intikam almak için 3 yıl bekleyen Ariana sonunda o fırsatı bulur. Hedef Mercer ailesidir...
Böyle hayalkırıklığı olan konuları seviyorum tabi kadın gerçekten güçlü olup kendisine yapılanların hesabını sorduğu takdirde. Ariana'nin önünde kimse duramaz içinde yanan öfke onu öyle güçlü yapmıştır ki zamanla tek tek hepsinden hesap soracaktır tabi yinede özünde olan o iyi huylu halı galip gelmezse. Kitapta Ariana nin nasıl intikam aldığını okuyoruz. Taylor ve Demi'den aldığı intikam favorimdi. Kitabı sevdim sadece bı tık olaylar hızlandırılmış gibi geldi. Mesela Grayson gerçeği öğrenir öğrenmez hemen nasıl kabullendin. Öyle çok sevdiğin birine bu zulmü yaptıktan sonra biraz inkar araştırma işine girseydin hemen Kristian a inandın.
Spoiler
Sonunun açıkçası farklı olmasını isterdim Grayson'dan istediği intikamı alıp onu affedemeyecek ve sonunda Stephen ile mutlu olacakti ama bu sonda gayet iyiydi.
Koçu’da masal değil, İstanbul’un kirli ve saklı tarihi var.
Bu kitap, Osmanlı sarayının gölgesinde büyüyen bir “piç” üzerinden; iktidarın, entrikanın, harem düzeninin ve insanın nasıl harcandığının hikâyesi. Koçu yine tarih kitabı yazmıyor; tarihin arka sokağını anlatıyor.
Kızlar ağası gibi sarayın en güçlü figürlerinden birinin çevresinde dönen:çıkar ilişkileri,cinsellik,sınıf farkı, iktidarhırsı, kimliksizlik hepsi çok çıplak ve filtresiz veriliyor.
Koçu’nun dili akademik değil; dedikoducu, mahalle ağzı gibi,
Sanki biri sana “Bak, tarih kitaplarında yazmayanı anlatayım” der gibi.
En vurucu tarafı şu:
Sarayın ihtişamı değil, insan öğüten mekanizması kalıyor akılda.
“Piç” kelimesi burada sadece bir hakaret değil, bir kader:
Soyu belirsiz olanın, tarihte de yeri yok.
Bu romanı okurken şunu hissediyorsun:
Tarih sandığımız kadar asil değil; çoğu zaman pis, karanlık ve acımasız.
Reklam
Okunmayan ama yaşanan bir kitap oldu
Bazı kitaplar okunur, bazıları ise insanın içine yerleşir. Maggie O’Farrell’in Evlilik Portresi benim için ikinci gruba giren eserlerden biri oldu. Kitabın son sayfasını kapattığımda yalnızca bir
Lisede Hayvan Mezarlığı'nı okumuştum sonrasında Stephen King kitaplarıyla yolum hiç keşişmedi. Yazma Sanatı'nı ne anlatmış olabilir ki diye biraz da burun bükerek okumaya başladım. Kısa sürede merakla okumak bana da sürpriz oldu.
Bu kitaptan sonra çok kez yazmak ile ilgili kitap okudum. Listenin üst sırasındandakiler dahil fakat hiçbiri derdini bu kadar sade anlatmamıştı.
Kurallar, maddeler, asla yapılmaması gerekenler, mutlaka yapılması gerekenler gibi şeyler yok. Bence keyif veren bu.
Bir yazarın biyografisini okumuş gibiyim. Yazarlıkla ilgili kısımlar da işini anlattığı bölümdü sanki. Okumak çok keyifliydi, kitaplarını okumadığım bir yazarın hayatını keyifle okumak beni şaşırttı.
Yazma işine vakit ayıranlara daha iyi olmak için söyledikleri gerçekten işe yarar şeyler olsa gerek. Yazmakla ilgili planlarınız varsa bu kitabı vakit kaybetmeden okumalısınız.
Sıra dışı Bir Çocuğun, Kitapların ve Özgürlüğün Hikayesi: Matilda
Filmini büyük bir hayranlıkla izlediğim Matilda’yı, sonrasında kitabından okumak benim için bambaşka bir deneyim oldu. Sayfaları çevirirken filmdeki sahnelerin tek tek gözümde canlanması, hikayeyle
rüyalar vs gerçekler·336 syf.·
Nermin Yıldırım’dan okuduğum dördüncü kitap ve onun oyunbaz, katmanlı dilini çok seviyorum. Birçok romanında olduğu gibi burada da geçmiş bugünü belirliyor.
Kimse konuşmasa bile travmalar yaşamaya devam1000Kitap
9/10
2026 66. kitabı
Nermin Yıldırım’dan okuduğum dördüncü kitap ve onun oyunbaz, katmanlı dilini çok seviyorum. Birçok romanında olduğu gibi burada da geçmiş bugünü belirliyor.
Kimse konuşmasa bile travmalar yaşamaya devamReklam
Reklam