eskimeyen hikayeŞiir
eylüldü dünyanın bütün takvimleri
günlerden ise perşembe
ben her zamanki yerimde
sen ise kalbimin öbür ucunda
sen on birinde olmalıydın
ben ise anne diye
başka yüzlere kaçtığım
yaşta.
ne çok şey öğretmiş bize
en güzel dersimiz hayat bilgisi:
seni sevmek dertlerin en güzeli
ya matematik
neyin hesabı olmalıydı böyle
topladıgimız, çıkardığımız carptigimiz
yine de kırık notlar aldığımız
şimdi nasıl acıyor mu dersin
bir mutlu yer bulmak için
atlaslarda gezinen parmaklarimiz
ucu boncuklu saclarinla bazen
sen lavanta kokmadan önce
kurşunkalemimle belli belirsiz
kenarları kirişmiş defterine
seni seviyorum diye yazarken
sen çoktan ben de diyordun
kimselere görünmeden
herkesten fazla biz cocuktuk
Ocak Ayında Okuduklarım
1- Başak Sayan - Nigahdar - 9/10
2- Agatha Christie - Acı Kahve - 7/10
3- Peyami Safa - Matmazel Noraliya'nın Koltuğu - 9/10
4- Nietzsche - Aforizmalar - 5/10
5- Halit Ziya Uşaklıgil - Sefile - 9/10
6- Stephen King - Göz - 8/10
7- W. Somerset Maugnam - Boyalı Peçe 8/10
8- Ahmet Ümit - Yırtıcı Kuşlar Zamanı - 8/10
9- Peyami Safa - Tilki Leman'ın Harikulade Maceraları - 8/10
10- Albert Camus - Veba - 9/10
11- Camila Sosa Villada - Kötü Kızlar - 6/10
12- Orhan Kemal - Eskici ve Oğulları - 9/10
13- Susanna Tamaro - Yüreğinin Götürdüğü Yere Git - 8/10
14- Stendhal - Lamiel - 7/10
15- Sermet Muhtar Alus - Eski Çapkın Anlatıyor 6/10
16- George Orwell - Hayvan Çiftliği 9/10
17- Bernard Malamud - Çırak 8/10
4.454 Sayfa
Git Leman
Leman
Üstün başın sevda kokuyor
Git
Başka türlüsü güç
Gözlerin cumhuriyetin parıltısı
Ellerin ürkek cennet kuşu
Saç tellerinin başlayıp bittiği yerden
Açılıp kapanıyor müge çiçeği
Git diyorum leman
Üstüm başım kan
Başka baharlardan konuşmadık başka
Gün dökümlerinden başka beklemelerden başkalardan konuşmadık
(Yüzü şubat soğuğu karşısında kırılmış aynalar kendine bakan kaç insan gördün sen?)
(İnanç şehrinde attığı her adımı kuşkulu kaç adamla karşılaştın daha önce?)
Git diyorum leman
Git
Başka türlü nasıl bilirim seni sevdiğimi
Furkan Güreci
Furkan Güreci
Madem günün birinde öleceğiz ve ne zaman göçüp gideceğimiz belli değil (Belki yarın, belki bu hafta veya bir başka gün) o halde hiç müzik listesi bırakmadan gitmek olmaz, geç kalınmışlığın telafisi yok çünkü ölüm gelirken bize sormayacağından hiç umulmadık bir anda yeryüzünden silinebiliriz, o yüzden ne olur ne olmaz diye sevdiğim şarkıların listesini erkenden buraya kaydetmek istedim. :-)
Biz yok olup gittikten sonra belki ileriki gelecek nesillerden yolları buralara düşen olursa, tesadüf edip de başka başka insanların birikimlerinden yeni şarkılar keşfedebilirler, böylece geçmişin bir kısmını geleceğe aktarabilmiş oluruz. Tabii herkesin şarkı anlayışı, müzik tarzı farklı olabilir illa herkes her şarkıyı sevecek diye bir kaide yok, ben sadece kendi favori olarak gördüklerim arasından bazılarını paylaşabilmek için bir liste hazırladım buraya kaydetmek maksadıyla, şimdiye kadarki hayatımda bir şekilde keşfedip dinlediğim ve müzik klasörümde bulundurduğum beş yüz küsur şarkı içinden en az otuz tane favori olarak gördüğüm parça vardır. Onlar arasından yaptığım bir seçkiyi paylaşayım (İlk şarkıdan sonraki sıralama karışık);
• Mary Hopkin- Those Were the Days, (Dorogoi Dlinnoyu adlı bestenin ingilizce uyarlamasıdır, ezgisinin kökenini de belirtmiş olalım.) youtu.be/QptZ8tYZAkE, youtu.be/QeLSKEG_Ugw (İkincisi Türkçe çevirisiyle beraber)
• Zeynep Dizdar- Vazgeç Gönül, youtu.be/VmVnwm12qpo
• Ferda Anıl Yarkın- Sonuna Kadar, youtu.be/slTJhCBXUpQ
• Barış Manço- Can Bedenden Çıkmayınca, youtu.be/RTpyeclPZuU
• Yine Bir Gülnihal,
youtu.be/V2SuIanBvOY (Gönül Gündüz), youtu.be/aVkPXgfs1CU (Pelin Uyanıker), (İki farklı versiyon)
• Güller ve Dudaklar (Söz-müzik: Bora Ayanoğlu)
youtu.be/qfNSpPiN0vo (Gönül Akkor),
Var Git Ölüm \\ Leman sam
ölüm ardıma düşüpte yoluma
Var git ölüm bir zamanda yine gel
Akibet alırsın komazsın beni
Var git ölüm bir zamanda yine gel
çıkıp bozkırlara ulaşamadım
Yalan dünya sana çıkışamadım
Eşimle dostumla buluşamadım
Var git ölüm bir zamanda yine gel
Karacaoğlan derki konup göçerken
Ecel şerbetini tas tas içerken
Yine buldun beni senden kaçarken
Var git ölüm bir zamanda yine gel
Muzaffer İzgü / Zıkkımın Kökü
Abim pek tutumlu değildi, ama ben çok tutumluydum. Kalemim minicik kalıncaya dek kullanırdım. Kalem ufalınca onu bir kargının ucuna geçirir uzatırdım. Eh öyle de on, on beş gün idare ederdik yeni kalem almadan.
Bir gün nasıl oldu bilinmez, sınıfta Aysel'in değerli cicili bicili kalemi yitmişti. Olur a kimbilir nerede düşürmüştür hoplarken zıplarken... Kalem arandı tarandı bulunamadı ama tüm gözler bende, çalsa çalsa kaleminin ucuna kargı geçiren çocuk çalmıştır... teneffüste çocuklar biriktiler başıma.
"Kalemi sen almışsındır mutlaka" dediler. "Hayır" dedim "Ben almadım. Almadım ben."
"Sen aldın sen!"
"Hayır almadım. Almam kimsenin malını."
"Ama kaleminin ucunda kargı var."
"Vallaha billaha ben almadım." Ağlamaya başladım.
"Aldın ondan ağlıyorsun."
"Hayır" dedim "hayır..."
"Sen aldın sen, söyleyeceğiz öğretmene."
O anda gözümün önünden kalemler uçuştu, renkli renkli uzun kısa kalemler...
Koştular gittiler Leman öğretmene. Biraz sonra sanki okulu kundaklamışım gibi bir yığın çocuk kolumdan bacağımdan tutarak karga tulumda sınıfa öğretmenin huzuruna çıkardılar. Durmadan ağlıyordum.
Öğretmen "Siz çıkın." Dedi çocuklara. Çıktılar ama bu kez pencereye yığıldılar, bekliyorlar öğretmen beni tokatlasın tekmelesin diye. Ama öyle olmadı.
Öğretmenim "bak yavrum" dedi "aldınsa bir yere koyduysan getir ver hiçbir şey demeyeceğim."
Hıçkırıktan yanıt veremedim.
"Aldın mı?" Diye yineledi. Başımı hayır anlamında salladım.
"Peki niçin arkadaşların senden kuşkulanıyor?"
Cebimden ucu kargılı kalemimi çıkardım ama "bunun için" diyemedim.
"Koy onu cebine, hadi git" dedi.
Yıkılmış halde çıktım oradan. Çok kafamdan geçti girme bu sınıfa bu okula diye ama anamın sözü geldi aklıma.
"İnsan anca okursa büyük adam olur."
Ders boyunca hıçkırdım durdum arka sırada. Öğretmenim iki kez saçımı okşadı