Anılardan 4 yıl önce... Gidemedim
Bazen arkana bile bakmadan gitmek istersin. Öyle her şeyi bırakmana falan da gerek yok. Anıları bırakabilsen yeter. Edip Cansever
Özdemir Asaf şöyle diyordu:
İmkansızlıkları yaşamak mıdır sevmek, Yoksa severken imkansız mıdır yaşayabilmek? Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek, Yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek? Kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek, Yoksa gitmekten vazgeçip, sevmek mi gerek? Ben cevap veremedim. Ya sen?
Reklam
Bir gün her şeyi bırakıp gitmek istersen eğer, gitmek için hiçbir nedenin olmasına gerek yok. Sadece git.
Artık Gitmek Gerek Görüyor musun dağları çekilmiş Ve kokuyor coğrafyam. Yüzümde çok geç kalmış bir devrimin buruşuk izleri. Ne yana dönsem eksik bir türküye sarılan insanlar görüyorum. Nereye gitsem dilleri ve gözleri bir birine benzeyen kadınlar ve adamlar. Peki bunlar neden korkmuyorlar? Neden ölmüyorlar? Dön baba dön oynuyoruz başkasının kara parçalarında dön baba dön başkasının sularında. Kim çekip çıkaracak bizi bu şizofrenik kuyudan. Kim dokunacak yüzümüzde ki Allah kadar eski çizgilere. Hasbinallah! Ekşi,küflenmiş bir ekmek gibi kokuyor bu şehrin koltuk altları. Köpeği vurulmuş bir çoban sessizliğine gömülmüş gibi oluyor bu saatlerde. Herkes kendi ihanetine dönüyor ve herkes bir 'kes' arıyor 'kes' sizliğinde! Kocaman adamlar ve kadınlar kahkahalarında saçları daha yeni örülecek kıvama gelmiş kızları, önce doğurup sonra boğuyorlar! Sonra herkes kadeh kaldırıyor kaybettiklerine. -Şerefe -neye içiyoruz? -gidenlere.! -kim gitti? -kimse kim -doğru ya.Herkesin bir gideni var.Di'mi? -birde gönderdikleri.. -...
YOLA ÇIKMAK! YİTİRMEK ÜLKELERİ!
Yola çıkmak! Yitirmek ülkeleri! Bir başkası olmak süresiz, Yalnız görmek için yaşamaktır, Köksüz bir ruhu olmak! Kimseye ait olmamak, kendine bile! Durmadan gitmek, sonu olmayan Bir yokluğun peşinde Ve ona ulaşma isteği içinde! Böyle yola çıkmaktır yolculuk. Ama ben açık bir yol düşünden öte, Bir şeye gerek duymuyorum yolculuğumda. Gerisi sadece gök ve toprak. - Fernando pessoa
Şiir
Şems -i tebrizi “ sevmek” dedim. “yoluna ölmek” dedi. / “yol” dedim. “alip basini gitmek” dedi. “gitmek” dedim. bir “ahh” çekip, “dostlardan ayrilmak” dedi.“dost” dedim. durdu. bana bakti. “dost” diye mirildandi. “yüregime nasil koysam bilemedigim” dedi. “yürek” dedim. “dünyalari içine sigdiramadigim” dedi. / “dünya” dedim. “hayatin bir yüzü” dedi. “yüz” dedim. “ardinda ne gizli bilemedigim” dedi. / “giz” dedim. “hep çözmeye çalistigim” dedi. “çalismak” dedim. “bitmeyecek öykü” dedi. / “öykü” dedim. “binlercesini içimde gizliyorum” dedi. “gizlemek” dedim. “iste, her seyin bitimi” dedi. / “sey” dedim. “sevda” dedi. “sevda” dedim. “pesinden kostugum” dedi. / “kosmak” dedim. “hayat, bir maraton” dedi. “hayat” dedim. “öyle kisa ki!” dedi. / “niçin kisa?” dedim “yasanacak çok sey var, zaman yok” dedi. “yasanmasi gereken ne var? ” dedim “ask” dedi. / “kaç kere?” dedim. “bin kere” dedi, “milyon kere” “neden bir kere degil?” dedim “tüm asklarin toplami, en yüce ve tek ask” dedi. “önce ona varsan olmaz mi?” dedim. “keske olsa” dedi, “ama önce yogrulmak gerek” “aci çekmek mi?” dedim. “evet, ask acisinda yok olmak” dedi. “yok olunca!” dedim. “iste gerçek askta o zaman yasamaya baslarsin” dedi. “gerçek ask!” dedim. “büyük o!” dedi. durdum. durdum. ve sustum! “neden sustun?” dedi. “yüregim titredi sanki” dedim. / “neden?” dedi. “bilmiyorum” dedim. “büyük o!” “evet” dedi, “büyük o!” “nerede?” dedim. “her yerde” dedi. / “nasil?” dedim. “yüregini aç” dedi. “yüregimi açmak!” dedim. “bir tebessümle bak her seye” dedi. / “tebessüm” dedim. “her kapinin anahtari” dedi. “kapi” dedim. “girmeden bilemezsin” dedi. / “ya korku!” dedim. “bilinmeyenden korkar insan” dedi.
Reklam
Reklam