İçimde öyle derin bir bıkkınlık var ki, sanki tüm kelimeler anlamını yitirmiş, tüm yollar kapısına kilit vurmuş gibi. Kimseyle işim olmayan, kimsenin benden bir şey talep edemeyeceği o en izbe yalnızlığıma çekildim bugün. Bir ara içimden "buralardan çok uzaklara gitmeli" fikri geçti, her şeyi geride bırakıp yeni bir gökyüzünün altında uyanmak... Ama o düşüncenin peşinden gidecek, o yolları göze alacak mecalim kalmamış meğer. Gitmek bile çok büyük, çok yorucu bir eylem gibi geliyor şu an. Kımıldayacak, yeni bir sayfayı çevirecek gücüm yok. Sadece buradayım; ne buralara ait hissedebiliyorum ne de uzakların hayalini kurabiliyorum. Dünyayı dışarıda bıraktım, içimin o loş sessizliğinde öylece duruyorum. Ve şimdi, ne yapacağını bilememenin o ağır havasını solumaktan da vazgeçip, her şeyi uykunun o şefkatli kollarına bırakmayı seçiyorum. Gözlerimi kapatıp tüm dünyayı, tüm sesleri ve tüm yorgunlukları sessize alıyorum. Bu gece ne bir yol yürüyecek gücüm var ne de bir şeyi çözecek niyetim... Sadece uyumak, her şeyi unutup derin bir sessizliğe dalmak istiyorum.🥀
The Commitments - Mustang Sally1000Kitap
“Bütün kasabadan kaçıyordun
Sanırım gitmeli ve ağlayan gözlerini silmeliyim.”
open.spotify.com/track/1XlCCgKKr...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başını alıp gitmeli
Gitmeli uzaklara
Taa uzaklara
Unutulanlara yol almak
Bütün her şeyi unutmak
Sonsuzluklar gibi
Umut kokmalı yine de
Umut yaşamak için
...
- Hüsnü Bala
Yeni Bir Rota:Elveda Demir Atölyem..1000Kitap
Bugün yaşadığım bir ânı sizinle paylaşmak istedim. Benim için ne kadar büyük bir duygu olsada inanılmaz hisler içerisindeyim. Denizcilik bizim ailede adeta nesilden nesile aktarılan, saltanat gibi bir aile yadigarı. Babamın mesleğiydi bu; ben de onun izinden gitmeli, bu mirasa sahip çıkmalıydım ve öyle de yaptım. Gemi İnşaatı ve Makineleri Mühendisiyim. Yıllarca bu mesleği layığıyla, severek icra ettim. İşime, mesleğime duyduğum hayranlık ve saygı her zaman baki, hiçbir zaman da şikayet etmedim. Ama mühendislik ne kadar analitik bir iş olsa da insan kendi hayatını hesaplarken tıkanabiliyor. Fark ettim ki sistemleri yürütmek için uğraşırken kendi zamanımı tamamen kaybetmişim. Mesleğin o ağır ve yıpratıcı temposu beni artık çok yormaya başlamıştı. Kendimi kaldırabildiğim son noktaya kadar zorladım ama günün neredeyse tamamı işe gidiyor, geri kalan kısıtlı vakitte ise sadece bir sonraki güne enerji toplamak için dinlenebiliyordum. Ruhumu besleyecek hobilerime, kendime vakit ayıramadığımı, hayatı kaçırdığımı fark ettim.İçimde hep büyük bir hayranlık uyandıran, o devasa yapıları var etmenin gururunu yaşatan mesleğimi ve o üretim sürecinin heyecanını şimdiden özleyeceğimi biliyorum. Ama bazen durmayı ve rotayı değiştirmeyi bilmek gerekiyormuş. Ve bugün..O çok düşündüren sürecin sonunda verdiğim istifa dilekçem resmen onaylandı. Bugünden itibaren hayatımın bambaşka, yepyeni bir sayfasına uyanıyorum.
Bu mutlu günümü, hayatımın bu büyük dönüm noktasını sizlerle de paylaşmak istedim. Burası benim için sadece bir platform değil; ruhumu besleyen, kitaplarımı, düşüncelerimi paylaştığım ve sizlerin de buna şahitlik ettiği özel bir alan. Yeni rotamda kendime ve sayfalar arasında kaybolmaya çok daha fazla vakit ayırabileceğim için çok mutluyum. Teşekkür ediyorum vakit ayırıp
“Aslında başka şeyler hayal etmiştim ama olsun, var mı öyle pat diye hayale ulaşmak? Neler yaşadım ne insanlar tanıdım, çoğunu unutmuş olsam da unutuşun bile bir cazibesi var bence. İnsan biraz da zamanın içinde süzülmeli, iyi ve kötü anıları birbirine karışıp belirsizleşmeli ve silinip gitmeli. Silinmeyecek olanlar da var tabii onlar da zamana bir çentik atmak.”
~Ahlat ağacı
Nuri Bilge CeylanAlıntı
“Neler yaşadım ne insanlar tanıdım. Çoğunu unutmuş olsam da unutuşun bile bir cazibesi var bence. İnsan birazda zamanın içinde süzülmeli, iyi ve kötü anıları birbirine karışıp belirsizleşmeli ve silinip gitmeli. Silinmeyecek olanlarda var tabi, zamana bir çentik atmak…”