Bu yeni arkadaşını dinledikçe, bir insanın başkalarına yapabileceği en büyük iyiliğin, çocukların iyi terbiye etmek, iyi yetiştirmek olduğunu da anlıyordu. Bunun için başkalarının yardımına gerek yoktu. İnsan bu işe her gün zaman ayırmalı , adım adım gitmeli, kendini tamamen ailesine, çocuklarına vermeliydi.
Sayfa 180
Gitmeli,gitmesi gereken.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölmekte olan babanizi izlerken en ağır şeylerden biri, o an elinizden gelenin en iyisini yapıp yapmadığınıza dair suçlulugu duygusudur.
On yaşındaydım ve geri dönüşü olmayan bir şeyin olduğunu biliyordum, ölümden daha geri dönüşsüz ne olabilir ki? Komşumun torununun öldüğünü yeni öğrenmişti, benim yaşlarımda bir kızdı. O öyle sonrası şey öğrendim: sadece yaşlarının ölmediğini ve yetişkin biri bile böyle çaresizce ağladığına göre, insanın bir yakınının ölmesini çok korkunç olması gerektiğini. Evde yalnızdım ve yerimde muhlanıp kalmıştım. Acaba komşumuza gitmeli miyim diye düşündüm. Kendisine zarar vermesinden korkuyordum, o küçük pencereden atlamak imkansızdı ama belki başka bir şey yapardı, kim bilir? Öğleden sonra saat 3:00’te, banyonun penceresinden minareden yükselen ezan sesi gibi yayılan o çaresiz feryada asla unutmayacağım.
"Kendi yoluna gitmeli
Kendi dağına tırmanmalı
Kendi denizine dalmalı
Kendi göğünde uçmalı
Kendi gözlerinle görmeli"
Erkek adam eşinden önce gitmeli. Yaşlı bir erkek eşini kaybedince yetim çocuğa dönüyor;eli iş tutmaz,kendine bakamaz. Oysa kadınlar daha metin ve yalnızlığa dayanıklı.
