Buz gibi karanlığın içinden sıyrıldığımda ,etrafımda olan ,kalan ne varsa gözlerimle seçmeye çalıştım .Ayaklarım kaynaşıp tek bi ayağa dönüşmeden önce nerde olduğumu anlamaya çalıştım.Gözlerim birbirinin içine girip tek gözle etrafımı izlediğim şu andan önce ne zaman ve nerde eskisi gibi gözlerimi çoğul eki ekleyerek kullanabiliyordum.Parnaklarım,ya parmaklarım,kollarım birleşince hepsi aynı yere sıkıca bağlanmış gemici düğümüne dönüşmeden önce nerde ve neyi ve nasıl hareket ettirebildigimi düşündüm .
Karanlık,ışık kör.Yavan.Dilim kuru.Nefesim donuk.Eğri bi yer.Altı da üstü de karmaşa .Sesler tok.Verilenler alınmış .Soğuk,eser,ayaz.Titreyerek ancak ısınabildigim bi yer.Işık yokun da uzağından ulaşmaya çalışıyor.
Yürüyemiyorum,kalkamıyorum bile .Burası neresi.Kimin içindeyim,kim benim içimde.Çoklardan teklere düşmüş bedenim.Ruhum,ya o nerde.Sessiz.Kulaklarım,kulağım bekliyor.Yamulmuş bi soba.Ateşi yok koru yok.kahverengi.masanın bacagı kırık.sandalye ayaksız .soba hem ateşsiz hem borusuz.Dumanı yok.Duman nerde,kor nerde,ateş nerde.
Örümcek yanımdan geçen.Uzansam .Uzanabilsem.Elim yok.Tutsam.Tutabilsem canım yok.
Bi şey duvardaki.Görsem.Görebilsem.Gözüm yok.Gözümde ferim yok.
Bi ses dışımda.Duysam.Duyabilsem.Kulagim yok.kulagimda sesim yok .
İçerde şimdi.korksam.korkabilsem .Ruhum yok.ruhumda içerdeki yok..
Budanmış sakallarimla birlikte ,saçsız başımın kenarından yavaş yavaş süzülen kan dudaklarıma değmeye başladı bile.
Kalkmaliyim .O gidince kalkıp ,bende gitmeliyim.Bu herşeyiyle körleşen beni yeniden iki ayak üstüne ,iki göz üstune ,iki kulak ,iki el ,iki ayak üstüne dikmek için gitmeliyim,tamamlayanıma gitmeliyim.Yarımı yarama katmak,yarama yarımdan bakmak için kalkmaliyim.o gidince
Karanlık ,kaybolması zor,belki uyuyunca,uyu hadi...
Sözde stresimi atmak için ileti aticam!!!! Şimdi icon olmak için ykseden bir gün önce bile bisiler yazmam gerek ama dimi..
PEKALA SOSYAL MECRALARDA BASIMA ACTIGIM BELALARDAN KONUSALIM!🥳🥳🥳
Yavsaklik basa dert, bunu şaka anlaminda söylemiyorum cidden ağzınıza ve kafanıza yerlestimi kurtulamiyorsunuz...
Bir aralar (1 seneyi rahat gecmistir) bir kızla konuşuyorum, normal sanal arkadasim böyle 3 aya yakın süren bir arkadaşlık.. Arkadaşlarım bilir, belirli bir samimiyet şeyini aştıktan sonra dilimi tutmam, canim cicimli sohbet bir anda dirty talka dönüşür☠️☠️☠️🥰
Neyse bunun bir de erkek arkadasi vardı, sohbet ederken bazen derdi, işte a**@##'le konuşmam lazım gitmeliyim diye. Sevgilisinin de benden haberi var, işte bir tane arkadaşı kızın..🎀
Bir gün biz yine sohbet ederken çocuk bizim yazışmaları okumuş şey demiş, niye bu kadar samimisiniz? (Sen sor d-) Çocuk kızın realdeki arkadaşlarını bile kıskanan bir tip zaten haberim var, neyse aralarinda ufak bir sürtüşme çıkınca biz uzak aralıklarla konuşmaya başladık🥀🥺
Bir gün bana yazdı bu çocuk, işte (kızın ismi Ayşe olsun) Ayşe'nin lezbiyen olduğunu biliyorum, sen de iğrenç bir insansın o da, işte yok bilmem siz şuna dönüşeceksiniz, nasıl beni seninle aldatır vb vb....
Konuşmayı bana yaratık diyerek bitirmişti🫰🏻😝 Ayşe'ye bişey diyememistim çünkü o da beni engellemisti(bunu çocuğun yaptığını düşünüyorum btw🤬) sonraki günlerde başka hesaplar yine bana hakaretvari cümlelerle mesaj atmaya devam etmişti..
HERRR NEYSE ayseyle tekrar konuşma fırsatı buldum tabii ki🥹 ayrılmışlar fln🥳 alakam olmadığı halde onları ayirmakla suclanmam tabii sinirimi çok bozmuştu, bu da haliyle ayseyle samimiyetimizin kendiliginden bozulmasına sebep olmuş gibi oldu🙏🏻
Arada hatırlayıp gülüyorum işte, berbatti aw kiz için de kötüydü...BU
Rüzgâr kadar aceleci değilim, ama gitmeliyim. 
Ermiş 
Halil Cibran
Ermiş Halil Cibran
Lise arkadaşlıklarının, üniversite arkadaşlıklarının hiçbir zaman kalıcı ve gerçek olacağına inanmadım. İnsanları hep geçici veya bir süreliğine uzun gibi sınıflandırdım. Bunun sebebi çocukken birlikte büyüdüğüm birinin arkadaşlığını ve ilgisini kaybettiğimi görmekti. Bir de fiziksel zarar görmekti. Üstelik çocuktum. Suçum da yoktu. Öte yandan hangi ortama girsem yıldız değil, yan sanayi oldum. Unutuldum. Yok sayıldım veya düpedüz arkadaş olarak istenmediğim kötü bir şey yapmadığım halde yüzüme söylendi. Zamanla anladım. Belki sorun kadınlardadır diye düşünüp erkeklerle arkadaş olmayı üniversitede denedim ama erkekler arkadaş gibi bana yaklaşmıyordu. Geçici sohbetler edip gittim. Sonra en az 5 ilişki denedim. Madem arkadaşım yoktu. Ben de sevgili yaparım diye düşünmüştüm. Başka çarem yoktu. Ama içten içe biliyordum. Onlar da geçiciydi. Ben değişirler diye yersiz ümitlere girmiştim. Yalnızlık böyledi. Sonra onları da kökten nedenler bulup veya yaratıp bitirdim. Şimdi mi? Yalnızım. Arkadaş olmaya çalışan benimle geçen aylarda kadın oldu. Denedim. Konuşacak konu bulamadım. Ben pek buluşmayınca o da arkadaşlığımı sorguladı. Geç oldu ama özür diledim. Şimdi hala konuşmuyoruz ve o aramadıkça, yazmadıkça aramıyorum. Yani düzeleceğim sözünü de tutamadım. Kimi kandırıyordum ki? O da beni terk edecek. Biliyorum. Bu yüzden o beni terk etmeden terk edecek neden bulup gitmeliyim. Terk edilmekten korkuyorum. Terk edilmemek için insanları kendimden uzaklaştırıyorum artık bir negatif en ufak şey bile sezsem. Öyle ki elimden gelse ve param olsa ayrı eve ve hatta şehre çıkıp alıştıktan sonra bütün herkesten kopacak bir adım yapmayı düşünüyorum. Telefonumu değiştirmek ve kimseye vermemek. Adres de dahil. Zaten gün içinde işi düşmedikçe ne arayan ne soran var. Eskidendi o sözde merak
Sahipsiz Mezara Dönmüş İnsan - Kavli Garib Çoban
Vakit o vakit değil, taa ki kendimi affedene kadar.
Yorulduğunda gelirim, ne kadar oldu olmayalı?..
Çünkü sevgi kuşu hep gönüldedir.
B/aşka zamandayız insan insandan kendini, kendinden esirgiyor.
Derin bir insan derin sorular sorar kendine.
Derin bir gönül hayatınızın derinliklerine iner.
İki zeki insan aşık olamaz, gerçek aşkın bir aptala ihtiyacı vardır.
Bir bak bakalım, ne kavgalar verdiğin hayat.
Ne kadar sürüyormuş?..
Bu kadarcık süre!..
Bütün o kavgalara değiyor muymuş?..
Sanki dünyada sadece gündüzün bir saati kadar kaldıklarını sanırlar. Ahkaf-35)
Sana temin ederim ki, yaşayabilmek için elimden gelen ve gelecekte de yapabileceğim her şeyi yapıyorum.
Ey gönül bana inan.
İki zeki insan aşık olamaz, gerçek aşkın bir aptala ihtiyacı vardır.
Bir yere gitmeliyim, çok uzaklara.
Yapmayacağım.
O halde yeniden doğmalıyım, dönüşmeliyim!..
Kime, neye?..
Zamanında ölmek gibi.
Ama sonuna kadar yaşamak.
Dua böyle sesleniyor.
Kendine layık ol.
Ve putlarınıza cevaplamaya hazır olmayabileceğiniz sorular sorar.
İki zeki insan aşık olamaz, gerçek aşkın bir aptala ihtiyacı vardır.
Ve eğer bir gün gitmek istersen, benim için endişelenme, ben iyi olacağım.
Dağda bir çoban çeşmesinin kıyısında diz çökerek, çamurla yeni bir kalp yapacağım kendime.