Benim dünyayla münâsebetim, yolculuğu esnasında bir ağacın altında biraz uyuklayıp, dinlenen bir yolcu gibidir. Bir parça gölgelendikten sonra, o ağacı ve gölgesini terk edip, yoluna devam eder.
...Ve üzülecek, bir anlık güzelliğin böyle hızla, böyle geri dönülmez biçimde solmasına, önünüzde böyle yanıltıcı ve boşuna parlamış olmasına, hatta onu sevecek kadar vakit bulamamış olmanıza bile üzüleceksinizdir.
Ama her şeye rağmen gecem gündüzümden de güzel oldu!