Yine yoldayız. Lennie yanımda yürüyor, her zamanki gibi etrafa bakıyor; sanki dünya ona zarar veremezmiş gibi. Bazen ona kızıyorum, sonra kendime kızıyorum. Çünkü o böyleyken, benim düşünmek zorunda olmam kader gibi. Onsuz daha kolay olurdu diyorum ama biliyorum, onsuz daha boş olurdu.