gkcbhr
@gkcbhr
8 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Biz zannediyoruz ki inaan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. Insan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. Insanı çürüten ölüm değil, hayattır.
Sayfa 169
Reklam
Zaten yara almadan bu dünyada yaşayabilmek mümkün mü? Ancak biliyorum ki insan bu yaralarla büyüyor, var okuyor.
Sayfa 350
Kelimeler kendilerini hatırla yolcu edecek vefalı bir ağız, gönül hoşluguyla davet edecek kadirşinas bir kulak bulamadıklarından, ikimizin arasında yaralı hayvanlar gibi canhıraş koşturup duruyorlardı
Sayfa 139
O yaştaki bir çocuk için babasının evine fazla geldiğini düşünmesi kolay değildir.
Çocuk aklımla anlıyordum, buna rağmen hiçbir şey yokmus gibi kardeşlerimle oynuyordum saatlerce....
Kardeşlerimi çok seversem üvey annemde beni sever diye hayal ediyordum,olmadı.
Sayfa 129