" Doğamız gereği, kendimizi diğerleri ile kıyaslamaya meyilliyizdir. Mutluluğumuz ve acılarımız da genellikle çevremizdeki nesneler ve insanlardan kaynaklanır. Bu yüzden, hiçbir şey yalnızlıktan daha tehlikeli değildir. Yalnızken hayal gücümüz devreye girip,bizi kanatlarının üzerine alarak kendimizi herkesten daha aşağıdaymışız gibi hissettirir. Her şey normalde olduğundan daha yüce,bizden daha üstün görünür. Zihnin bu algısı gayet doğaldır. Genellikle yetersizliklerimizi sürekli olarak göz önünde bulundurur, başkalarının bizlerde olmayan niteliklere sahip olduklarını düşünürüz. Bizdeki tüm bu nitelikleri onlara yükler, daha sonrada sadece hayal günümüzde var olan mükemmel ve mutlu insanlar yaratırız.
Zayıflıklar ya da hayal kırıklıklarına karşın devam etmeye kalktığımızda da diğerlerinin rüzgar ve dalgalardan yardım almalarına rağmen bizden daha geride olduklarını görürüz. Bir yarışta onlarla başa baş olmaktan ya da onları geçmekten daha güzel bir his yoktur."
"asıl önemli olan hislerim. Gücümün,mutluluğumun ve kederimin tek kaynağı onlar. Sahip olduğum diğer tüm bilgileri başkaları da edinebilir ancak hislerim yalnızca bana aittir."