Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek...
Önce bütün şairlere selam
Sonra şunu söylemek isterim
Ölüm hiçte güzel değil
Ne sabah var ne akşam.
Sokakların ellerinden öperim
Bana yaşamasını öğretmişlerdi
Dost olsun düşman olsun
İnsanlara iyi günler dilerim.
Söyle sarı saçlı daktiloya
Ben yokum artık
Vefasız dostlara hatırlat
Kimseye kalmaz o dünya.
Nasıl unuturum güzeldi yaşamak
Fakat hakkı varmış Oktay'ın
"Hatıralar da dal istiyor
Kuşlar gibi konacak"
Muzaffer Tayyip Uslu Şiirleri
“Kırk mevsim bekledim, bekle deyince.
Mektup yazacakmış eli değince.
Meltemi beklerken bak ayaz geldi.
İlk değil bu bana son söz verişi.
Yakındır sabrımın sona erişi.
Gelecek bahara kalmış gelişi.
Yine vekâleten bak kiraz geldi”
YILDIZ KENTER.!!!