İmkan sadece deney ve risk yoluyla doğar. Lear da Gloucester da (en sevdikleri) çocuklarından sevgi ve ölümle alakalı şeyler ister ve ikisi de reddedilir. İkisinin talebi de -özel bir sevgi; intihar için yardım- Cordelia ve Edgar tarafından imkansız bulunur. Ebeveynlerle çocukların birbirlerinden imkansız şeyler istediği açıktır. Günlük hayatın tragedyasıdır bu. Fakat Freud ve takipçisi Bion, tamamen olanaksız görünen bir şey hayal etmemizi isterler bizden. Onlara göre istekler daima gerçek dışıdır, ama bu gerçek dışı istekler sadece gerçekçi tatminlerle doyurulabilir. Geri kalan her şey hüsranın başka kılıflara bürünmüş hali, Cavell'ın dünyanın katli şeklinde adlandırdığı öfke ve intikam ateşidir. Bir başka deyişle ihtiyacımız olan, kavrayamadığımız şey ve onu kavrayamamamızın önemi hakkında bir şeyler bilmektir.
Convinced of plots against him, Richard removed Gloucester to Calais, where he was strangled with a towel, executed Arundel, banished Warwick and the Percys, and so aroused the fears and hates of his subjects that in 1399 his cousin Henry of Bolingbroke was able to depose him without a sword being raised in the rightful King’s defense. Compelled publicly to resign the crown, Richard was transferred from the Tower to a more secluded prison, where, within a year, he died of purposeful neglect, or worse.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Richard II, intent on friendship with France, agreed to demand the abdication of Boniface, which only succeeded in violently antagonizing the English, already disaffected by the King’s misgovernment. The citizens of London, partisans of Gloucester, would now call the King nothing but Richard of Bordeaux (his birthplace) and were greatly excited against him, saying, “His heart is so French that he cannot hide it, but a day will come to pay for all.”
As autocratic as his father, but no soldier, Richard II wanted to end the war in order to reduce the power of the barons and promote a more absolute monarchy. His wish coincided with that of the Duke of Lancaster, who, having established his daughters as Queens of Castile and Portugal, wanted peace with France to protect their interests. “Let my brother Gloucester go make war on Sultan Bajazet, who is menacing Christendom on the frontiers of Hungary,” he said; that was the proper sphere for those anxious to fight.
After fifty years, the purpose of the war had faded and men could hardly remember its cause. Although the Duke of Gloucester and the “boars” of England were as bellicose as ever, they could not raise the funds for another expedition. In France, the aborted invasion of England had drained desire for aggression.
Gördüğü hâlde göremeyenlerin kulübüne hoş geldiniz.Psikoloji
Bilgi yağmuruna tutulmuş durumdayız fakat insan olarak bunları hissetme yetimizi kaybettik ya da kaybediyoruz... Artık beynimizle biliyoruz, gerçeklerle soyut bilgiyle. Kör olan Gloucester'a Kral Lear'ı şöyle bağırtan Shakespeare gibi değil... "Bu dünya böyle işte" ve Gloucester yanıt verir: Hislerimle görüyorum.
