Türkler Anadolu’ya neden girmişse, İslam orduları neden İstanbul’un fethine soyunmuşsa biz güle ondan meftunuz. Selahaddin-i Eyyubi, Kudüs’ü nasıl gaye edinmişse biz gülü öyle gaye edinmişiz. Güle rağbetimiz gül kokana muhabbetimizdendir. Gülü severiz ki Allah’ın Habibine sevgimizi ve selamımızı ve salatımızı bu yola arz edelim.
...Yine sarayın bahçesinde hanım talebeler için Mekteb-i İstikbal deyu tesmiye olunan bir medrese daha vardır ki buranın talimi ve terbiyesi daha ağırdır. Değil mi ki memleketin istikbalini tanzim edecek bütün yiğitler, evvela bir ananın rahle sinde bir pişecektir. O halde hanımların eğitimi de ağır olmalıdır. Mekteb-i İstikbal’in safhaları saymakla bitmez. Yolları zor, imtihanları dal dal, dersleri desen desendir. Buradan mezun olmak neredeyse imkansızdır. Zaten maksadı mezun vermek değil, dahil olan herkezi imkan dahilinde yetiştirmektir...
İzleyiciler, ister heyecanlı ister komik, sahnede oynananları kendi günlük hayatlarından daha gerçekmiş gibi görüyor ve başka bir gerçeği izlemeyi seviyorlardı.