Kalabalığın içinden bir tanesi tek başına çıktı, doğruca da bir taşın üstüne gidip durdu. Güneşleniyor. Yapayalnız. Karıncalar bir başlarına yaşamadıkları için yalnızlığı bilmezler diye düşünürdüm. Değilmiş. Bir karınca da bir başına yaşamaya özlem duyabiliyor. Bireyci bir karınca bu. Hiçbir şey de umurunda değil. Dünya güzeli bir yapısı var. Duyargalarıyla ayakları, özelliklede ayakları çok güzel. Beli incecik. Koptu kopacak. Karnı yumurta biçiminde. Sivri çeneli, patlak gözlü. Göz göze gelmeye çalışıyorum onunla, ama olmuyor. Vızır vızır çalışan soydaşlarına sadece bakıyor. Belki de gülüyor onlara.