*İnsan böyle bir şey.Nerede , hangi yaşta olursa olsun, kabuğunu kırıp içine baksan içi cılk yara.Yarasız, dertsiz, sırsız insan yok da , işte kimisi üstünü iyi örtüyor.
*Zenginin zengin diye derdi olmaz.Fakirin fakir diye.Gencin genç diye.Yaşlının yaşlı diye.Kime hak lan bu dert dediğiniz şey? Niye sormuyor kimse birbirine derdini?Niye dinlemiyor?
Ne güzel anlatmış Şermin Yaşar insan olmayı .Hele ki karakterlerin yaşantıları üzerinden .Okurken sanki karakterlerle karşılıklı çay içip dertleşmişim gibi hissettim.Ve hangisini dinlediysem ona hak verdim,ona üzüldüm.En çok da Ethem ve Nurten’e.
Sıkılmadan okuduğum ,çerezlik kitaplar listeme alındı bile.
Şimdi sıra Samime Sanay’dan “Söyleme Bilmesinler’i dinlemekte:)