Gün
@gnhn
“İnsanlar kötüydü, kitaplara sığındım.”
İstanbul
298 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
İlk sayfalarda klasik kişisel gelişim kitabı gibi geldi ve ön yargı geliştirdim, kitap okudukça açılır ya bazen tam tersin döner etki bu kitap tam olarak bana yüreğinin ortasından açıldı sanki. Kişisel gelişimi iman inanç ve islam üzerinden değerlendiren, yazarın kendi bizzat yaptığı yaşadığı handikapları samimiyetle kaleme döktüğü ve size iyi gelen bir kitap. Diğer kitaplarına da mutlaka bakıcam.
Reklam
Yağmuru okuyun gönlünüze rahmet değsin.Şiir
Şair olmanın hakiki manada ölçüsü Resulullah için yazdığı bir naatı şerif var mı yok mu ona göre değerlendirirmiş eskiler. Çünkü herşeyde ölçü ve merkez Allah ve Resulü imiş. Resulullah’a yazılan en güzel naat ne deseler şüphesiz “Yağmur” derim. Insanin kalbini sarmaması mümkün değil. Genç bu şiir kitabına adını verdiği yağmur şiiri başlangıç yapmış ve sonuna da bu şiirin şerhini eklemiş. Tabi tek bu değil arada o kadar enfes duygu dolu güzel şiirler var ki! Eskiden yaptığım ama yıllardır ara verdiğim şiir okuma eylemine tekrar başlamış bulunuyorum! Darası alınmış sözler ne sözü ne muhatabı yormadan insanın gönlüne rehberlik ediyor.
Yağmuru okuyun gönlünüze rahmet değsin.
Hikaye milattan sonra 4. Yüzyıldan.
Romanın yüzyıllara yetecek utancı, aykırılığı, zulümü, vicdansızlığı, onca filozoflarına rağmen akılsızlığına tanık olmak; şu hani meşhur Roma, dünya da en fazla turisti kendine çeken şehir olan Roma ile tanış olmak isterseniz buyurun!
Dedikten sonra İsa As gidişinden sonra Roma da yaşayıp ona bağlı olan insanların çok tanrılı putperest sistemde kabul görmediği tek tek fişlenerek, akla hayale gelmeyecek şekilde ölüm cezalarına çarptırıldığı, insanların diri diri yakıldığı ve halkın bunu çok sıradan bir şeymiş hatta haz aldıkları bir Sevinç ile izlediği azgınlık ve vicdansızlık kuyularına girip çıkıyorsunuz kitapta.
Kitabın ana karakterlerini bizim Ashabı Kehf olarak bildiğimiz yedi uyurlar oluşturuyor. Bu hikayeyi Romanın iç yüzü ile öyle perçinlemiş öyle güzel dokunuşlarda bulunmuş ki yazar şapka çıkarmamak ne mümkün. Müthiş bir bilgi akışı olacak dimağınıza.
Zalimin zulmünden kaçan bu yedi uyurun uyandıktan sonra ki düzenin içine tekrar koyan yazar bu sefer kilise aristokrasi, çarptırılmış inanışlar, ve kiliseyi ayakta tutmak için, “durulmuş suya taş atılmasın” da insanlar bir şeye inansınlar ama gerisinin esasının önemi yok anlayışı ile karşılaşıyorlar.
Çok tanrılı Roma da karşı geldikleri her şey için, bugün baba oğul kutsal ruh teslis inancını da kabul etmeyen bu mazlum, ama hakkı konuşmaktan geri durmayan müminlerin hikayesi yine aynı mağarada sonsuzluğa kapanan gözleri ile son buluyor.
Kitabın içeriği mübalağa etmiyorum çok zengin. Mimari, felsefe, yazı, hukuk herşey var!
Ben yedi uyurların hikayesini bildiğim halde okudum iyikide okumuşum...
Elimde uzunca bir süre kaldı hem bitmesini istemedim Joad ailesi ile kaç mil yol gittim, kaç umuda sarıldım. Kaç kere aç kaldım, ve kaç kez içlerindeki inanç ve umuda sıkı sıkı sarıldım. Beni en çok etkileyen “Ana” karakteriydi. Onun güçlü toparlayıcı ve dik duruşu Zihni’mde yerini uzun zaman koruyacak gibi.
Kitap 1929 dünya krizi ve buhran yıllarını konu alıyor. Makinalaşmanın artması ile insan gücünü saf dışı bırakan ve dünya üzerinde köklü bir değişimin yaşandığı dönemi analiz ederken o günü bugün ile kıyas etmeden edemiyorsunuz. 100 yılın ardından dünya yine çok acayip bir değişime gebe günlerini yaşıyor belki de. O gün makinalar bugün robotlar.
Göbeği yağ tulumu gibi olup bugün açız diye ağlayan insanları unu yağa lapa yapıp çocuklarını açlıktan korumaya çalışan ana ve joad ailesini düşününce tokluğa alışmış tokluktan hasta olan bugünün insanının şükür kıtlığına tutulduğuna atıf yapmadan da edemicem.
Masal gibiydi.
Orta Asya bozkırlarında koştum durdum.
Ata yurduna konukluk ettim.
Ah Gülsarı Elveda.
Bu romanla ne çok şeyi kaybettiğimize acı bir tanıklık ettim.
Reklam