Günnaz Önem
@gnzq
Odyolog
Üniversite
Manisa
90 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Canan Tan'ın okuduğum ilk kitabı. Neredeyse tamamı olay odaklı ve cümlelerin sade, süslü bir anlatımı olmadığı için çok hızlı ilerliyor. Kitabın yarısında sonunu zaten tahmin edebildiğim için de bitişi bana sürpriz olmadı. Doğu illerinin ve özellikle Diyarbakır'ın betimlenmesi çok güzel olmuş, okurken Diyarbakır'ı görme isteği uyandırıyor. Olayların sade ve akıcı anlatımıyla çok çabuk biten bir kitap olduğu için okunulabilir.
Reklam
Osmanlılık, Türkçülük ve İslamcılık konuları anlatılmış. Bu Üç Tarz-ı Siyaset'i 32 sayfalık bir makaleyle eksilerini ve artılarını ele alarak hangisin devletin, milletin yararına olacağını incelemiş yazar. Fakat hangisinin tercih edilmesinin cevabını da okuyucuya bırakmış. Kitapta Yusuf Akçura'nın fikirlerini eleştiren Ali Kemal ve Ferit Tek'in yazılarına da yer verilmesi konuyu daha çok anlamamı sağladı. Yazar her ne kadar hangisinin tercih edilmesinin cevabını vermese de daha çok Türkçülük akımında olduğu biliniyor.
Okumakta geç kaldığım kitaplardan biri daha. Keşke liseye geçmeden okuyabilseydim. Verilen nasihatlari, önerileri çok sıkmadan açıkça anlatılmış. Belirli bir mevkiye gelen kariyer sahibi insanların fikirlerini okumayı sevdiğim için kitabı severek okudum. Ortaokul Lise yıllarında okusaydım bende tesiri daha fazla olabilirdi ama yine de şu anda kendi yaptığım hatalardan bir şeyler buldum.Kitap 19 Aralık 1961 Millî Eğitim Bakanlığınca bütün orta dereceli okullara tavsiye edilmiştir.
Yazarın okuduğum ilk kitabı ve bu kadar geç kaldığım için de çok üzüldüm. Baş karakterin çocuk olduğu ve onun dilinden anlatıldığı kitaplar daha gerçekçi geliyor bana. Maral Ana masalını çocuğun bu kadar benimsediğini düşünmemiştim okurken. Orozkol'un adı her geçtiğinde sinirlendim. Ne yazık ki özellikle kırsal kesimde bu gibi adamlar çok fazla ve tabiki onlara katlanmak zorunda olan eşleri de. Mümin'in de her şeye torunu ve kızı için katlanması, alttan alıp hala iyi niyetle yaklaşması beni çok şaşırttı. Kırsal kesimde yaşayan biri olarak iki karakterin de benzerlerine şahit olduğum için kitapta kendimden de bir şeyler buldum. Sonu ise hiç tahmin etmediğim bir şekilde bittiği için daha da etkiledi beni.
Kitap Fransa'da ortaya çıkan ve tüm dengeleri alt üst eden milliyetçiliğin doğuşu etrafında ve belirli kişiler etrafında geçiyor. Halkın sefilliğini ve açlığını görmeyen bir saray ve tüm acıları onlara reva gören soylular... Açlıktan, pislikten ölmek halk için çok sıradan aynı şekilde sarayda her gün verilen şatafatlı kutlamalar da. Öyle ki bir soylu yolda giderken bir yere takılmamalı, önüne kimse çıkmamalı. Biri ezilirse bu sefil halkın suçu. Bir sefile yakışır bir ölüm... Tüm bunlara boyun eğmek zorunda kalan halk ve git gide kabaran öfkeleri, kinleri onları zalim ve acımasız bir hale getiriyor. Kendilerince getirdikleri düzen ve Cumhuriyet suçlu ve masumu çok da ayırt etmiyor ne yazık ki. Kitabı okuyunca edebiyat dünyasının "Dickens'ın en büyük tarihi romanı" ve yazarın kendisinin ise "yazdığım en iyi hikaye" diye tanımladıklarını daha iyi anladım.
Reklam