- Dur Aleksey, bir itirafım daha var; ama yalnız sana! Bak bana, dikkatle bak. Bak, burada işte, burada korkunç bir onursuzluk hazırlanıyor.
Dmitri Fyodoroviç, "Burada işte, burada," derken göğ-sünü yumrukluyordu. Bunu öyle tuhaf bir biçimde yapı-yordu ki, söz ettiği onursuzluk koynunun bir yerinde, belki cebinde ya da muska gibi dikili olarak boynundaydı sanki.
Eğer bir gün dünyada tek bir insan kalacak olursa nasıl yaşardı? Uzun zaman sağ kalabilir miydi? Hür olmaktan saadet mi duyardı, yoksa yalnızlıktan ümitsizliğe mi düşerdi?