Kitap için kıyamet gibi inceleme var. Bu yüzden kitabı incelemek yerine bana hissettirdiklerini yazmak daha doğru geliyor;
İçimi burkan, rahatsızlık verici ama bir o kadar da tanıdık. Sanki karakteri tanıyorum. Belki de daha önce tanıştım. Geçmişte bir yerde, bir zaman belki bir içki bile ısmarlamış olabilirim.
Şimdi kitabı okuduğum dört saatte olduğu gibi, o zaman da içkisini yudumlarken anlattı bana aynı hayat hikayesini. Dört saatte.
Sonra da dalgalara karışıp gitti.
Ne bileyim. Rahatsızlık verici bir gariplik var.
Çözemedim.
Zaten güzel yanı da bu değil mi?