Herşey ama herşey bir yana; Büyükhanım’ın Trabzon ‘dan İstanbula olan çileli yolculuğu ile İsmail’in mektupları yüreğimi dağladı, ciğer bırakmadı ! Hatta bi ara okumadan geçmeyi bile düşündüm… Veee tabii ki ırmakların buluştuğu o an’ı da unutmamak gerek. Hüzün ve tebessüm ile bitirdim. Kısaca yaşayabileceğim tüm duyguları yaşattı bana.
Kitapta ders alınması gereken çok şey var. Nasihat dolu harika bir eser. Bazı kısımlar tereddütte bırakıp kafa karıştırabiliyor ama hemen hüküm vermemek gerek ne de olsa din ile alakalı. Herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
Henüz bitirmedim ama yine de birkaç bir şey bırakmak istedim buraya :) Doğruyu söylemek gerekirse çok zor elime aldığım bir kitaptı. Ama o kadar çok okumam tavsiye edildi ki, kendimi okumaya zorladım diyebilirim. Bir arkadaşımın "Hatta bitirme bile." demesi bana kâfi geldi :) Şimdilik ağırdan okumaya devam ediyorum. Bitirince görüşmek üzere :)
Sabırsızlıkla devamını bekliyorum. O gelene kadar da sanırım bir daha okuyacağım :) Bitirdikten sonra pek çok kez Balat sokaklarında dolaşıp zaman kırılmalarını yaşayabilceğini ümit ediyor insan...