Göksu
@gokselinto
64 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Aslında tanıdığı her insanda, yaşadığı her olayda tutunabilmeyi öyle çok istiyor ki Selim . Her seferinde kandırıldığıyla kalıyor. Her şeye gülüyor ama her şeyden de korkuyor. Zekasıyla lanetlenmiş gibi. Bu ''Tutunamayış''ın en büyük tanığı arkadaşı Turgut. Tıpkı Selim gibi o da bir TUTUNAMAYAN. ''Aslında hepimiz bir yerde, bir şeye mutlaka tutunamadık bu hayatta.'' diyorlar. Ve isyanları tutunmalarına mani olan her şeye, herkese. Güzel bulduğum bir şarkı sözünde de olduğu gibi ''Gökyüzünü tutamam. Yıldızları çalanlar var.''...
Reklam
İlk bi 70 sayfa ne anlatıyor acaba bu fıkra falan mı dedim. Özellikle Grange gibi bir yazardan sonra. Ama konunun aslını kitabı bitirirken anladım. Uzak olduğumuz bir kültüre sahip Çin'deki rejim değişikliklerini ve bu değişikliklerin halka olan yansımasını konu edinmiş. Hikayenin başında ölümler başlıyor ta ki sonuna kadar. Kitabın adı "Yaşamak" ama hep birilerinin ölümüne tanık olacaksınız. Ve her ölümde özellikle çocukların ölümünde siz de öleceksiniz. İnsan nasıl yaşar tüm sevdiklerini kaybedince? İki saate tamamlayacağınız bir eser. Ülkesinde ilk basıldığında yasaklanan filmi çekilip o da sansürlenen bir eser. Okuduğum ilk Çinli yazardı. Alışık olduğum bir üslup olmasa da -belki çeviriden- ilgiyle okumayı sürdürdüm. Deneyeceklere keyifli okumalar.
Türkiye'yi, yakın siyasi tarihini, Fransa'daki göçmen Türk gerçeklerini yabancı bir yazarın gözünden anlatan sürükleyici bir kitap. Üç ayrı kahramanın hikayesinden tek bir hikayeye ulaşıyor. Ve bu üç hikayeyi birleştirmesi mükemmel. Kahramanların üçü de öldüğünde, özellikle Sema, insan bi üzülmüyor değil. Özellikle polisiye severlerin elinden bırakamayacağı bir kitap. Grange'in ayrıntılara girmesi zaman zaman dikkatimi dağıtmadı değil. Her şeyiyle okunulası.
Hollywood filmi tadında aksiyon ve romantizmle harmanlanmış hoş bir polisiye kitabı. Özellikle okumaya uzun bir ara verildikten sonra çok iyi gider. Çünkü isteseniz de elinizden bırakamıyorsunuz.
En güzel yanı Wagner'ın Serenad'ını hayallerimize bırakmış olması. Herkesin zihninde kendi ezgisi çalacak. En üzücü yanı da Wagner'ın Serenad'ını hiç dinleyemeyecek olmamız...
