Gölge, yalnızca yapılmayanlardan, eksik kalanlardan ibaret değildir. Aynı sıklıkla dürtüsel ve kasıtsız bir eylemde de ortaya çıkar. Kişi düşünmeye fırsat bulamadan kötü bir söz ağzından çıkıverir, entrika kurulur, yanlış kararlar verilir ve kişi bilinçli olarak istemediği ya da amaçlamadığı sonuçlarla karşı karşıya kalır.
Onlar adı bilinmeyenlerdi. Ve o isimsizliğin altında, binlerce yıldır yazılmış bir yemin yatardı.
Omuzlarında taşıdıkları ay yıldız, yalnızca bir arma değil, ruhlarının mührüydü.
Hiçbir gölge asker emekliye ayrılmazdı. Onların son nöbeti ancak kalpleri durduğunda biterdi.
Ve onlar her defasında, “Vatan sağ olsun,” derdi. Sonuna kadar. Son nefese kadar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir. O zaman bitmez zannettiğin her türlü çile de biter. Hem öyle bir biter ki artık bitse de fark etmez bitmese de fark etmez.
"Yatıştırılamayan öfke, erdemlerimizin üzerine düşen bir gölge gibidir ..."
Sayfa 58 - Kapra
Bu İlk çağda ne ölüm vardı Ne doğum Çünkü henüz kavramlar ayrışmamıştı. Ama bu bütünlüğün içinde bile bir eksiklik hissediliyordu : Dokunma arzusu...
İşte o anda kaos'un kalbi çatladı.
Işıktan Bir kıvılcım , karanlıktan bir gölge ile birleşti.
Ve böylece ilk Duygu dünyaya geldi: Adına aşk denecekti..
Pal sokağı çocukları
"İhanet, insanın arkasında bıraktığı gölge gibidir; hava karardığında seni yalnız bırakır ama ilk ışıkta yine yüzleşmek zorunda kalırsın."
Sayfa 89 - Yky yayınları
