İçimizde sakladığımız dertler, yaralar misali derinleşir, gün yüzüne çıkmadıkça iyileşmekten uzaklaşırız. Gerçek iyileşme, kabullenmek ve yaralarımızı paylaşmakla başlar. Çünkü gizlenen her acı, zamanla ruhumuzda daha da derinleşen bir yara açar.
Her yeni yangın, eskisinin küllerini savurur; her taze yara, eski yaraların izlerini siler. Hayat, bu bitmeyen döngüde, bizi acı ve ateşle yeniden yoğurur.