Goncagül İnan

Nihayet 8/9 Temmuz 1919 gecesi, sarayda açılan bir telgraf başı haberleşmesi esnasında, birdenbire perde kapandı ve 8 Haziran’dan 8 Temmuz’a kadar, bir aydır devam eden oyun sona erdi.
Sayfa 49 - Ephesus·Kitabı okuyor
Reklam
Selim’in içindense sadece basit, çaresiz, yalın ama bir o kadar güçlü bir cevap yükseliyordu: “Ben benim.” Ama bu yeterli değildi, bu soğuk sistemde bir anlam taşımıyordu. Bir insan kendi olduğunu nasıl ispat eder ki? Varlık, gerçekten de bir kâğıt parçasına mı bağlıydı? Descartes’ın, “Düşünüyorum, öyleyse varım,” sözü, bu bürokratik cehennemde, “Kâğıdım var, öyleyse varım”a mı dönüşmüştü? Kayıtlı değilsen yoksun.
Sayfa 161 - Can Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Tanrı’nın doğuştan beni mükemmel bir vücutla yarattığını hissediyorum. Sonra insanlar beni kestiler, gücümü aldılar ve beni sakat bıraktılar. Kadınlığım çalınmıştı. Tanrı bu organlarımı istememiş olsaydı neden yaratmıştı ki?
Bu grup çatışmaları, tıpkı sünnet gibi, erkeklerin egolarından, bencilliklerinden ve saldırganlıklarından ileri geliyordu. Bunu söylemekten nefret ediyorum, ama gerçek bu! Yönetime ve sahip olma gibi bir sabit fikirlilikten kaynaklanıyordu ve kadınlar da gerek kültürel gerek kanunsal olarak bu iki kategorinin birden esiriydiler. Belki toplarını kesecek olursak ülkem bir cennet olur. Erkekler sakinleşip dünyaya karşı daha duyarlı olabilirler. Testesteron olmazsa savaş, cinayet, hırsızlık, tecavüz olmayacaktır. Biz onların cinsel organlarını kesecek olursak belki o zaman hayatta bir kerecik olsun kadınlarına ne yaptıklarını düşünürler.
Sayfa 240·Kitabı okudu
Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük. Gören körler mi? Gördüğü halde görmeyen körler.
Sayfa 361 - Kırmızı kedi·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam