Herkesi Felsefeye Saygı İçin Bir Dakikalık Düşünme Duruşuna Davet Ediyorum..Felsefe
Farkında değiliz ama felsefeyle yaşıyoruz, onu aşağılarken ya da överken bile onun sistemlerini kullanıyoruz. :) Yaşamda başarılı olmak için silahları ondan almamız enteresan değil mi? Tüm
19 Yorum
Kendimizi bir dakika boyunca felsefeyle baş başa bırakmak ve sormak... Günün geri kalan 23 saat 59 dakikasından ne kadar da uzun bir süre! Ve gerçekten, ne kadar da saygıdeğer bir duruş ve bunu ne güzel bir ifade ediş. :)
Felsefeden Teselli
Felsefenin tesellisine muhtacım bu aralar
Var olmakla yaşamak arasındaki çizgide salınıyor,
Yalpaladıkça irkiliyorum.
Daralıyor gittikçe parkur,
Yalnız
Varoluşa düşüşe meylediyorum;
Hapsoluyorum ve
Yaşam korkutuyor:
Yaşamak yorucu eylem.
Eudaimonia* ise çılgınlık,
- en mutlulara -
Delilere özgü;
Diyet.
Aramakla bulunmaz ki
Varsa aranmaz zaten:
Haktır herkese, diyet.
Tefekkürle ulaşmak için, yaşamın özüne
Kitap, kitap, kitap!
Kayboldum sayfalar arasında
Her sayfada sızıyor, mutluluk
Damlıyor, ama
Doku kabul etmiyor;
Doğuştan hastalıklı çürük bünyeler,
Gerçekliğe,
Haram diyor!
Olkan Ogün Sor
Boethius’un tesellisinin felsefe severlere yansıyan duygu durumunu anlatan şiir..
Olkan Ogün Sor
Boethius’un tesellisinin felsefe severlere yansıyan duygu durumunu anlatan şiir..“Köle sahipleri ekmek kaygısı çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı,
Çünkü
Ekmeklerini köleler veriyordu onlara;
Köleler ekmek kaygısı çekmedikleri için
Felsefe yapmıyorlardı,
Çünkü
Ekmeklerini köle sahipleri veriyordu onlara.
Ve yıkıldı gitti Likya.
Köleler felsefe kaygısı çekmedikleri için ekmek yapıyorlardı,
Çünkü
Felsefelerini köle sahipleri veriyordu onlara;
Felsefe sahipleri köle kaygısı çekmedikleri için ekmek yapmıyorlardı,
Çünkü
Kölelerini
Felsefe veriyordu onlara.
Ve yıkıldı gitti Likya.
Felsefenin ekmeği yoktu,
Ekmeğin felsefesi.
Ve sahipsiz felsefenin ekmeğini,
Sahipsiz ekmeğin felsefesi yedi.
Ekmeğin sahipsiz felsefesini
Felsefenin sahipsiz ekmeği.
Ve yıkıldı gitti Likya.
Hala yeşil bir defne ormanı altında...”
Melih Cevdet Anday
Melih Cevdet Anday
Yazını okuduktan sonra bir dakika düşündüm ve kendime sormam gereken soruları sordum. Hayatımdaki bir çok şeyi ben değil, istemcim seçti. Ama artık olaya el koyuyorum ve istemcimi saf dışı bırakıyorum. Bundan sonra hayatım, benim istediğim gibi olacak. İşte o kadar :D
Boşuna profesörü sevmemişiz. Adam baştan aşağı felsefeymiş meğerse :D
Neyseki içimde Dexter yerine Prometheus'u hissediyorum. O ateş hiç sönmesin. Ellerine sağlık Des'im. Güzel düşüncelerinle yine aydınlandım.
Ahaha :) keşke masaya yumruğu vursak ve, “Benim ulen burada yetkili!” diyebilsek.. O adam hep felsefeydi benim gözümde :D ne zaman dedektife aşık oldu dedim ki oğlum yapma :D
Umarım hep Prometheus’u hissederiz. Dexter şimdilik otursun :D çok teşekkür ederim Sultan ablacım bu düşünce saygısına iştirak ettiğin için ben teşekkür ederim ♥️🌸
8 yanıtı göster
Reklam
hizliresim.com/ptxeskh
Raffaello Sanzio abinin Atina Okulu tablosunun bu hali de dediklerinize paralel olarak bu mübarek günde daha bir anlamlı, daha bir düşündürücü değil mi? (aklıma geldi bir an, yazayım dedim. yazdım. (= )
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.