SON BAKIŞTAKİ O GÖZLER KALDI AKLIMIZDAEdebiyat
GÜZEL İNSANLAR MERHABA
Yılın ilk incelemesiyle Merhaba sizlere…
Türkçenin genç, güzel bir kalemiyle tanışmanın mutluluğunu yaşıyorum. Bugün sizlere duru ve güzel Türkçesiyle yeni tanıştığım Irmak ZİLELİ hakkında bilgi paylaşmaya çalışacağım.
Kitaba geçmeden sizlere kendi şahit olduğum bir olayı anlatmak istiyorum.
“ 7-8 yıl önce Batmanın en merkezi caddesi olan Diyarbakır Caddesinde bir arkadaş ile yolda yürüyorduk. Karşı yoldan bizim olduğumuz tarafa geçmeye çalışan yaşlı bir teyzeye benim gibi birçok insanın gözleri önünde bir araba çarptı hızla. Saniyesinde onlarca kişi kaza yerine toplandı.
-Tamamdır, 112 aradım ambulans geliyor.
-Dokunmayın iç kanama riski var.
- Arkadaşlar açılın biraz teyze biraz nefes alsın.
…
Her kafadan değişik cümleler havada uçuşuyordu. Herkes kendince yardımcı olmaya çalışıyordu.
Bende olay yerinde ilişik bir şekilde etrafta olanları anlamaya çalışıyordum. Teyze ile birkaç saniye kadar göz göze geldim. Asfalta, yatan teyzenin o çaresiz gözleri adeta ile çarpıldım. Etrafı anlamaya çalışan o “SON BAKIŞLAR”ı yıllardır, unutamadım. Acaba Teyze, neyi düşünüyordu. Kaçmakta olan, ikindi namazını mı, eve giderken torununa almak isteği şekeri mi?”
Romanı okurken sürekli yukarda anlattığım bu olay aklımda döndü durdu.
Eserde, Irmak ZİLELİ, yüksek bir yerden yola çakılan bir kadının ölüm öncesi son dakikalarını anlatıyor. Geçmişte kalan aileyi, kavuşulamamış sevgiliyi, kendi varlığını, sana bakan insan kalabalığına SON BAKIŞ…
Anti-kahramanımız, ülkenin birçok yerinde var olmasına rağmen görmezden geldiğimiz kaçak göçmen bir Gürcü kadın. Ucuz işgücü olarak atölyelerimizde, evde çocuklarımıza, fabrikalarımızda çalışan kaçak insanlar. Suriyeli, Gürcü, Türkmen, Ermeni…
Ülkede kaçak çalışan Tina gibi insanları yolda yürürken hayatın içinde görmeyiz çok zaman. Yolun kenarında yürüyen görünmeyen insanlardır.
Kendi ifadesiyle “Neden zorlamadım hiçbir kapıyı, hiçbir arkadaşlığı, hiçbir komşuluğu, neden zorlamadım kendimi, neden sessiz yürüdüm kaldırımların kenarından, neden hep yol veren ben oldum..” (s.130)
150 sayfa boyunca ölüme birkaç dakikası kalmış, Tina ile sizde bir anlamda ölüme gidiyorsunuz. Sayfalar aktıkça sizinde bir anlamda geçmişte kalmış birçok anılar “film şeridi gibi” zihninizde akıyor.
Bu genç ve değerli kalemle tanışmanızı şiddetle tavsiye ederim.
İnceleme üstüne son günlerin popüler güzel insanı Minik Serçenin youtu.be/Lb1kLt9blD4 parçasını dinlemenizi isterim
SAĞLICAKLA VE KİTAPLA KALIN!!!
··
2.537 Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnceleme bana annemi anımsattı. Hala acaba son dakikasında ne düşündü diye hep aklıma gelir. Öyle işte. Emeğine sağlık.
Çok güzel bir incelme olmuş 👏👏 Elinize sağlık. Zileli,nin Eşik romanını okudunuz mu? Onunla ilgili fikriniz var mı acaba ?
Reklam
