BİR AŞK ÜTOPYASI: KÜRK MANTOLU MADONNAEdebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CjVq5rjN0uV
Her gün etrafınızda gördüğünüz insanları aslında ne kadar görüyorsunuz hiç sorguladınız mı?
Kendiniz için yıllar sonrasına zaman kapsülü niteliğinde bir mektup bıraktınız mı? Bilinmeyen bir kadın ya da bilinmeyen bir adam olabildiniz mi? Asıl değerin, bilinen ve alışılmış doluluklarda değil, bilinmeyen ve tarif edilemeyen boşluklarda olduğunu anlayabildiniz mi?
Sizin hiç Tyler Durden'iniz oldu mu?
Peki hiç mi kafes olup bir kuşu aramaya çıkmadınız?
Kürk Mantolu Madonna, boşlukların felsefesidir. Tablodaki kadının aşağıya doğru gizemli bakışından tümevarım yoluyla bütün romana yayılmış kocaman bir boşluktur. Bu öyle bir boşluk ki, çukur ve kapanmamış yer olarak tanımlanan bir boşluk. Peki Raif Bey TDK'ya cevap olarak ne diyor?
"Ben de, o zamana kadarki hayatımın boşluğunu, gayesizliğini sırf böyle bir insandan mahrum oluşumda bulmaya başlamıştım." 86. sayfa
Boşlukların farkındalığında olarak yaşamak gerçekten kolay mı zannediyorsunuz? Dolu dolu geçirdiğimiz hayatların niteliği konusunda kendinizi hiç sorguladınız mı?
Hayatı genel izleyici çemberi içinde yaşamak nasıl bir histir peki?
Raif Bey, koşuyor, hastalanıyor, çevirmenlik yapıyor, seviyor, deliriyor. O da benim, senin, onun gibi sadece bir insan. Bir ruhunun bulunduğunu geç de olsa fark etmiş bir insan. Peki biz vücutlarımızla yaptığımızı sandığımız bu eylemleri gerçekten de ruhumuzu ve yüreğimizi de ortaya koyarak gerçekleştirebiliyor muyuz? Gerçeğin mayasını gözümüzle değil, esas yüreğimizle görmek istiyor muyuz?
Kürk Mantolu Madonna, boşlukların ütopyasıdır. Boşlukların anlamını en güzel şekilde idrak edeceğiniz romanlardan birisidir. Raif Bey anlatıcı için, Maria Puder de Raif Bey için bir ütopyadır. Fakat aynı zamanda boşlukların distopyasıdır da diyebiliriz. Çünkü boşluklar bu ikilemde kaldıkları sürece anlamlı olan olgulardır zaten. O bilinmez boşluğun kapanıp kapanmayacağını bilmeden yaşamak, beynini ve ruhunu bitirmek harika bir distopya değil midir? Bu kalabalık hayatta, bu dolulukların kirlettiği hayatta, yüreğimizi ve ruhumuzu gereksiz şeylerle doldurmaya çabalayan yüzlerce olayın, nesnenin, insanın olduğu bu hayatta biraz da boşlukların olmasını arzulamak harika bir ütopya değil midir?
Kürk Mantolu Madonna, toplumların analizidir.
"Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi." diyor bize Raif Bey 149. sayfada. Gerçekten de bir kişiden bütün insanlara yayılan bir tümevarım mümkün müdür? Sınırların denendiği bir romandır Kürk Mantolu Madonna. Sınırlardan korkmamamızı öğretir, sevmenin sınırı mı olurmuş yani?
O aşağı bakış yok mu o aşağı bakış. Ah, Raif! Seni anlıyorum. Anlamaz mıyım hiç? Belki o kadın yukarıya ya da sana doğru baksaydı sen o kadınla hiç ilgilenmeyecektin. Ama o kadının aşağı doğru bakması yok mu... O aşağı ki neler olmuyor o yeryüzünde. Her gün bombalar atılıyor, çocuklar ve masumlar ölüyor o aşağıya bakılan yerde. Boşluklar her gün bombalarla, ölümlerle, yalanlarla dolduruluyor. Belki de bu ilk bakış sana bu kadar şeyi düşündürdü. Neden olmasın? Hayatla savaşı olan bir insanı tanımak istedin diye suçlu mu oldun yani?
O zaman Raif, sana diyorum... Boşluklarını bir insanla kapatmaya veya kapatmamaya çalışan sana diyorum ki, senin Maria'nı günümüzde Madonna ile karıştıranlar var Raif. Biliyorum, üzüleceksin bunları okuyabiliyorsan eğer fakat gerçek bu. Özür dilerim sana o hasta yatağında bunu söylediğim için. Biz de senin defterini okuduk işte fena mı? Hem sen de seni dinleyecek ve anlayacak birilerini aramıyor muydun? Bir kişiye de olsa içindekileri dökmek istiyordun... Artık içini dökebildiğin ve onları anlayan milyonlarca insan oldu. Biz bu kitap oldukça senin boşluklarını kapatmaya her zaman devam edeceğiz Raif.
26 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ahh Kürk Mantolu Madonna okuyanlarda ne burukluk bırakmıştır ama! Turkiyedeki Genç Werther'in Acıları durağıdır Kürk Mantolu Madonna. Insana ne yaşamlar var derinlerde diplerde bi yerlerde dedirtir. Zaman zaman varoluş sancısı çektirir. Okuduğunuzda, bitirdiğinizde, sadece kitabı anımsadığınızda bile o iç burkuntusu alevleniverir hemen.
"Kürk Mantolu Madonna, toplumların analizidir.
"Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi." diyor bize Raif Bey 149. sayfada."
Kitaptan bir bu alıntı bir de "...en inandığım, en güvendiğim insanda aldanmıştım. Başkalarına emniyet edebilir miydim? satırları okuyucuları paramparça etmeye yetmiştir sanıyorum. Çok değerli bu kitaba güzel bir inceleme yazmışsınız. Kitapta bunca güzellik gördüyseniz, bu kadar derin baktıysanız siz de çok hislisiniz demektir. Incelemelerinizi siteden eksik etmeyin. Iyi okumalar :)
İlk paragrafına tamamen katılıyorum, çok samimi ve özgün bir paragraf olmuş yorumun bu kısmı. :) Raif'in ruhsal devinimleri okumaya değerdi gerçekten de. Teşekkür ederim değerli yorumun için İrem. Sen de bu uzun ve umursadığını belli eden yorumlarını eksik etmezsin umarım. İyi okumalar dilerim. :)
Pessoa özetle şunu der, Çok acı çekenler zamanla kayıtsızlaşır, bende Rauf bey de o kayıtzıslığı görmüştüm okuduğumda. Elbette acı çekmeden kayıtsızlığa ulaşanlar ya da doğuştan kayıtsız olanlar vardı Mersault gibi. Herhalde o bu meselenin dibiydi. Hiçbir zaman için anlatmadı bir defter yazmadı, herhalde dünyayı anlama çabası da yoktu.
Pessoa, Rauf bey ve Sartre'nin bulantısının baş karakteri vardı birde bunlar bıraz daha farklı kayıtsızlar. Elbette dertleri birbirinden farklı birileri dünyayı anlamlandırma çabasına duygularından sıyrılarak devam ederken, Rauf bey duygularının yanılsamasıyla hayata gözlerini yumdu. Elbette ki tek bir kişiye bağladığı dünyanın anlamını yitirirerek.
Peki neden bu kadar tatava. Hepsinin ortak bir noktası var,dünyanın anlamsızlığı ve ortak tavır bir bıkkınlık, kayıtsızlık hali. Kalemine sağlık.
Bence böyle daha değerli olmuş hocam. İçinden ne geliyorsa yazmışsın. Klavyeye kendi gitmiş ellerin demek ki... Bazı şeyleri de düşünmeyerek, özgürce, yalnız özgürlükle yazalım işte biraz da.
"Boşluklarını bir insanla kapatmaya veya kapatmamaya çalışan sana diyorum ki, senin Maria'nı günümüzde Madonna ile karıştıranlar var Raif. Biliyorum, üzüleceksin bunları okuyabiliyorsan eğer fakat gerçek bu." :)) İlahi Oğuz Bey :) Güzel bir incelemeydi, kaleminize sağlık.
Reklam
Kalemine ve zihnine sağlık yine güzel, çok güzel bir inceleme olmuş...Kürk Mantolu Madonna kitabını koklarken hissettiklerini de katsaydın keşke...kitaplara dair ne güzel anılar birikiyor seninle birlikte...sevgiler, selamlar...
Teşekkür ederim evet koku olayında haklısın ama koku kısmı da o şekilde kalsa belki daha iyi olur. :)