muhteşem muhteşem muhteşem
Herhalde insanlar ölürken kesin olarak ölmüyorlar, tamamen yok olmuyorlar. Onları hatırlayan, onların seslerini, yüzlerini hafızalarında saklayan insanlar var oldukça, ölenler yaşıyorlar; fikirlerde, hayallerde, tasavvurlarda yaşıyorlar.
Sayfa 275 - Ötüken Neşriyat·Kitabı okudu
Edebiyat
··5 alıntı·
91,6bin Gösterim
12 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Oğuz Aktürk
Gönderi Sahibi
bu alıntıyı o kadar çok beğendim ki 1000kitap'ta bugüne kadar seslendirdiğim ilk alıntı bu oldu! 😱 voca.ro/1eL0Xu5EAFCI
" Seni tanıyan son kişi öldüğünde hiç doğmamış olacaksın " (Coco) repliğini hatırıma getirdi bu alıntı.
Aa ben de az önce tam bunu yorum olarak yazmıştım. İnanılmaz duygularla yüklenmiştim izlerken...
'Bir insan onu hatırlayan, seven en son kişi ölmeden ölmez, ben de bu cümleyi çok severim...
"Eğer insanlar beş katlı binanın altıncı katının olabileceğine de inansaydılar, o zaman neler olmazdı ki"
Meksika'da ölülere bu denli önem verilmesinin sebebinin tam da bu olduğundan bahsediyordu Coco isimli animasyon. O günden beri geçmişin aslında yaşayabilen bir imgeler yığını olabileceği düşüncesi hiç gitmiyor aklımdan. Üzerine de Deleuze okuyup La jetee izleyince 'yok olma' konsepti ile ilk defa tanışıyor gibi hissetmiştim. Muhteşem bir alıntıymış bu da gerçekten
Reklam
Benim Platon (Eflatun) abim zaten demişti bunu “Fenomenler ölür, idealar kalır” diye.