"En kara günahları işletecekleri zaman şeytanlar,
Bunu önce sevap diye yutturmaya kalkarlar." 57
Shakespeare'in bu oyunu, İtalyan roman yazarı ve şair olan Cinthio tarafından yazılan "Moor of Venice" adlı kısa hikâyesine dayanarak, yaklaşık 1603 yılında yazıldığı sanılıyor. Cinthio'nun Othello'ya ilham olan masalı ise yaklaşık 1508 yılında Venedik'te meydana gelen yaşanmış bir olaya dayanılarak yazılmış olduğuna inanılıyor. Bu masal aynı zamanda daha önce Binbir Gece Masallarında anlatılan eserlerden biri olan "Üç Elma" hikâyesinde betimlenen bir olaya da benzemektedir.
Ayrıca Othello, 1930'lu ve 1940'lı yıllarda Türkiye'de taşra şehir ve kasabalarında gezgin çadır ve halk tiyatrolarında yaygın olarak Arabın İntikamı adıyla temsil edilmiştir.
Shakespeare, bu oyunun da biz okuyucularını Kıbrıs'a götürüyor. Osmanlı donanması, Girit adasından sonra Kıbrıs'a yelken açarak Hristiyanların hem korkulu rüyası, hem de baş düşmanları olurlar. Venedik dukası emrinde ki en iyi adam olan, aynı zamanda Mağribi (Arap kökenli) bir komutan olan Othello'yu Kıbrıs'a gönderir. O sırada Othello sevdiği kadın olan senatörün kızı Desdemona'yı kaçırarak gizlice evlenmiş, Desdemona'nın babasıysa bu gizli evliliği öğrenir öğrenmez adamlarını toplayarak Othello'nun peşine düşse de Othello'nun ani Kıbrıs görevi dolayısıyla ona bir şey yapamaz ve istemeden de olsa kızının bu adamla gitmesine göz yumar.
"Göründükleri gibi olmalıdır insanlar,
Eğer değillerse göründükleri gibi,
İnsan değil, şeytandırlar." 69
Burada oyuna 'antagonis' karakterimiz İago dahil oluyor. İago, Othello'nun sancak çavuşudur ancak Othello yakışıklı bir teğmen olan Cassio'yu yaveri olarak yanına alır ve İago, itibarına gölge düşürecek bu adamı yaver olarak yanına aldığı için Othello'ya düşman olur.
Othello'nun yanına giderek yaveri Cassio'nun eşi Desdemona ile aşk yaşadığını, gizli kapaklı cümlelerle anlatarak bunu Othello'nun kafasında bir defa da olsa canlandırmaya çalışır.
"Yemin ederim, bilmeden üst üste aldatılmak,
Aldatıldığından kuşkulanmaktan çok daha iyi." 78
Othello kıskançlık zehirini damarlarına enjekte etmiştir bir defa ve eşi masum olduğuna, Cassio ile aralarında bir şeyler olmadığına yeminler etse bile Othello artık kıskançlıktan gözü görmez, kulağı duymaz bir insan olmuştur ve çavuşu İago'dan Cassio'yu öldürmesini istemiş, kendisi de Desdemona'yı öldürmeyi kafasına koymuştur.
" Her şeye inanan avanaklar böyle ağa düşerler,
Değerli, namuslu, suçsuz kadınlar işte böyle lekelenirler." 98
İago, korkunç derecede kötü bir karakterdir.
En az Titus Andronicus adlı oyununda ki Tamora ve oğulları kadar, III. Richard kadar, Kuru Gürültü oyununda ki Don Jon kadar, Kral Lear oyununda ki Regan ve Goneril kadar kötü bir karakterdir, hatta en kötüsü. Bir tık üstü olarak Yitirilen Cennet'de ki Lucifer'i örnek gösterebilirim.
Ayrıca insanların makam mevki uğruna yükselmek için ne kadar alçalacağının da trajik bir oyunudur Othello.
Ben bu yüzden İago karakterine kızmaktan çok, korktum.
İnsanların bu kadar kötü kalpli olabilmesi korkutuyor beni.