Ben her iki günde bir tam 1080 metre yüzerim. 20-25 dakika sürer. 30 metrelik havuzda 36 tur. Öncesini saymazsak, en az beş yıldır. Ara vermeler olsa da pek bozmam bu düzeni. Çok sıkıcıdır ama. Bitmez bir türlü. Say allah say. Dile kolay 36 kez. Lineer bir biçimde. Yeni sayma teknikleri denedim hep. Sanki daha çabuk ulaşıyordum 36 rakamına. En son altılı sayı sistemi uydurdum, onu kullanıyorum. 11 diye başlar, 16’da biter ilk tur. Sonra 21-26, 31-36 diye 66’da biter. Hastalık işte. Kafa kontaklığı.
Bir dostuma telefonda romanımı anlattım biraz. Deneysel edebiyat yapmışsın, dedi. (Aman ha deneysel romanla karıştırmayın. O ta Hügo’ya kadar gider. Naturalisttir zira) Yok be, bakma anlattıklarıma, okusan farklı hissederdin, dedim. Havuzda hem altılı sistemde tur sayıyor bir yandan da arkadaşımın dediğini düşünüyordum. Deneysel edebiyat. Az kaldı su yutuyordum. Vay be, bu oyunu Cortazar oynamıştı bana. Seksek’i geldi aklıma. Anlamışsınızdır, Julio Cortazar.
Ben romana direkt başlarım. Önsöz, tanıtıcı söz bilmem. Önce kendim alırım tadını. Hele uzun uzun roman üstüne yazı varsa, gözümü tamamen kaparım. Romanda kendi yolumu kendim açmak isterim. Bittikten sonra döner başkalarının ne düşündüğünü okurum. En az bir hafta dinlendirdikten sonra kafamda ama.
O geçeydi ilk kısmı romanın. Yoksa bu geçe miydi? Paris’te geçen hani. Ne yok ki Paris’te? Edebiyat hep vardı. Müzik de. Hem de her türünden. caz, vazgeçilmezidir Paris gecelerinin. Romanda da öyleydi. Lineer ama. Bir de postmodern ha. Roman değil, anlatı. Lineer bir romandı (Lineer romanı aramayın nette. Bu, bu fukaranın yumurtlaması zira.) Sonra sınır dışı edilme. Buenos Aires. Edebiyat var. Şiir zaten. Müzik de. Artık tango. Sonra, her iki yaka var. Mekân Arjantin olsa da. Mekânda bedeni tutabilirsiniz. Ya hayal gücü. Ruh ya? Birbirine dönüşen kahramanlar.
Kısa kısa akıyordu bölümler hızla. 41. bölüm bitmek bilmedi. Oku Allah oku. Kasten yaptığını düşündüm. Adam oyun oynuyordu okurla. Bunun için yazmış sanki. Yine kısacık bölümler. Altılı sisteme oturttum ya, rahattım. Son bölüm yıktı. Uzundu ama okunmaya değerdi. Üç nokta koymuş. Roman bitti diye. Kitabın neredeyse yarısı var daha. Gerisini okumayabilirsiniz. Okumazsanız bir kaybınız olmaz. Ama delikanlı olan okur gibi de bir şeyler yazılmış. Belki de yorumdu.
Ben de delikanlı okurum ya, devam ettim okumaya. Roman boyunca bir anlam veremediğim rakamlar başrol oyuncusu gibi gülmeye başlamıştı. Bir oraya yolluyordu, bir buraya. 80. Bölümü mü bitirdiniz, altında komut vardı, 35. Bölüme git diye. Roman içinde roman. Lineer değildi artık roman. Hatta, adam bize sek sek oynatıyordu. Sonra kısır döngüye sokuyor. Mesela, 30’dan 110’a yolluyor ya, sonra tekrar 30’a yolluyor. Demek istiyor ki, ben sana sek sek oynatıyorum, sınırlarını ben çizdim ama. Gerisi sana kalmış. Oku neresini istersen.
Bunları düşündüm havuzda. Altılı saymayı da unutmuştum. Karıştı her şey. Su da yuttum. Yazardır, kuvvetliyse kalemi, yapar yapacağını.
Bu incelemem değerli dostum Cem' e ithaf olmuştur. Özellikle de onun, #13310623 Böll incelemesine. Ki benim favorimdir.
Sağlıcakla kalın
··
1.624 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hani demişsiniz ya ben romana direkt başlarım diye... Ne inceleme ne önsöz okurum ben de. Sanki tadı kaçıyormuş gibi geliyor. Aynısını izleyeceğim filmlere de yapıyorum. Konusunu bile tam olarak okumam.
Ellerinize sağlık, yine çok güzel bir yazı olmuş. Kitap ilgi çekti.
Metin T.
Gönderi Sahibi
Spoiler yemek gibi bir şey evet .Çok doğru. Spoiler dünden kalan tatsız bir yemektir .:)))))
Metin T.
Gönderi Sahibi
Bizden bir benzer eser de Güney Dal'ın Tüyleri Yolunmuş Maymun'udur. Kurgu çok benziyor. Sanırım Cortazar'ı örnek almış Güney Dal.
Sonlara doğru yazdığın yorumun neredeyse aynısını, (daha doğrusu çok benzer cümleleri) Ali Lidar 
Kişisel Edebiyat Atlası adlı kitabında yer veriyor. Yorumunuzu görünce direkt okumak istedim.. Aklıma Lidar Abi gelince de sizinle de paylaşmak istedim.. En sonda, "demek ki herkes aynı duyguyu yaşıyormuş" dedim kendime.. Cortazar'ı okumak lazım.. Zira okurla maytap geçen yazar neredeyse kalmadı.. Ellerine sağlık Metin Abi.. Gayet güzel bir yazı olmuş.. :)
Kişisel Edebiyat Atlası adlı kitabında yer veriyor. Yorumunuzu görünce direkt okumak istedim.. Aklıma Lidar Abi gelince de sizinle de paylaşmak istedim.. En sonda, "demek ki herkes aynı duyguyu yaşıyormuş" dedim kendime.. Cortazar'ı okumak lazım.. Zira okurla maytap geçen yazar neredeyse kalmadı.. Ellerine sağlık Metin Abi.. Gayet güzel bir yazı olmuş.. :)Reklam
