▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀
❝ ℂ̧𝕠𝕔𝕦𝕜𝕝𝕦𝕜 𝕥𝕒𝕓𝕦𝕥 𝕘𝕚𝕓𝕚 𝕦𝕫𝕦𝕟 𝕧𝕖 𝕕𝕒𝕣, 𝕜𝕖𝕟𝕕𝕚 𝕜𝕖𝕟𝕕𝕚𝕟𝕖 𝕚𝕔̧𝕚𝕟𝕕𝕖𝕟 𝕔̧ı𝕜𝕞𝕒𝕜 𝕞𝕦̈𝕞𝕜𝕦̈𝕟 𝕕𝕖𝕘̆𝕚𝕝.❞
▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀
Farklı ülkelerin edebi eserleri hep dikkatimi çekmiştir. Kendimi her zaman yeniliğe açıp farklı türlerde kitaplar okumayı deneyimliyorum. Bu kitap da yine Danimarka edebiyatından bir otobiyografi üçlemesi.
𝑲𝒐𝒑𝒆𝒏𝒉𝒂𝒈 𝑼̈𝒄̧𝒍𝒆𝒎𝒆𝒔𝒊 :
1- 
Çocukluk
2- 
Gençlik
3- 
Bağımlılık
Tove Ditlevsen işçi sınıfı bir aileye mensup. Babasının işsiz kalmasıyla işler sarpa sarıyor. Ve bu kitapta ailenin yaşamış olduğu yoksulluğu, sevgisizliği ve aile içi şiddetin etkilerini görüyoruz.
"𝑩𝒊𝒓 𝒛𝒂𝒎𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕𝜾𝒎𝒅𝒂 𝒆𝒏 𝒐̈𝒏𝒆𝒎𝒍𝒊 𝒔̧𝒆𝒚, 𝒂𝒏𝒏𝒆𝒎𝒊𝒏 𝒃𝒆𝒏𝒊 𝒔𝒆𝒗𝒎𝒆𝒔𝒊𝒚𝒅𝒊 𝒂𝒎𝒂 𝒃𝒖 𝒔𝒆𝒗𝒈𝒊𝒚𝒊 𝒅𝒆𝒍𝒊𝒄𝒆𝒔𝒊𝒏𝒆 ö𝒛𝒍𝒆𝒚𝒆𝒏, 𝒅𝒖𝒓𝒎𝒂𝒅𝒂𝒏 𝒐𝒏𝒖 𝒊𝒔𝒑𝒂𝒕𝒍𝒂𝒚𝒂𝒄𝒂𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒊𝒔̧𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒈𝒐̈𝒛𝒍𝒆𝒚𝒆𝒏 𝒄̧𝒐𝒄𝒖𝒌 𝒂𝒓𝒕𝜾𝒌 𝒃𝒖𝒓𝒂𝒅𝒂 𝒚𝒐𝒌."
Tove Ditlevsen 10 yaşında şiir yazmaya başlar ve o dönemde kadınlar şair olamaz. Buna rağmen yılmadan mücadele ediyor ve defterini hep yanında taşıyor. Babasının kitaplarını okuyor ve tek tutkusu yazmak. Bu kitapta yazarın aile içinde yaşadığı travmalara şahit olacaksınız. Yazarın annesi annesini 4 yaşında kaybetmiş olduğunu da belirteyim.
"𝐀𝐦𝐚 𝐛𝐨̈𝐲𝐥𝐞 𝐤𝐞𝐬𝐭𝐢𝐫𝐦𝐞 𝐛𝐢𝐫 𝐲𝐨𝐥 𝐛𝐢𝐥𝐦𝐢𝐲𝐨𝐫𝐬𝐚𝐧, 𝐜̧𝐨𝐜𝐮𝐤𝐥𝐮𝐠̆𝐮𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐭𝐥𝐚𝐧𝛊𝐩, 𝐬𝐚𝐚𝐭𝐭𝐞𝐧 𝐬𝐚𝐚𝐭𝐞, 𝐬𝐚𝐲𝛊𝐬𝛊𝐳 𝐲𝛊𝐥𝐥𝐚𝐫 𝐛𝐨𝐲𝐮𝐧𝐜𝐚 𝐨𝐧𝐮 𝐭𝐮̈𝐤𝐞𝐭𝐢𝐩 𝐝𝐮𝐫𝐦𝐚𝐥𝛊𝐬𝛊𝐧. 𝐀𝐧𝐜𝐚𝐤 𝐨̈𝐥𝐮̈𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢 𝐨𝐧𝐝𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐫𝐭𝐚𝐫𝐚𝐛𝐢𝐥𝐢𝐫. 𝐎 𝐲𝐮̈𝐳𝐝𝐞𝐧 𝐨̈𝐥𝐮̈𝐦𝐮̈ 𝐬𝛊𝐤 𝐬𝛊𝐤 𝐝𝐮̈𝐬̧𝐮̈𝐧𝐮̈𝐫𝐬𝐮̈𝐧, 𝐨𝐧𝐮 𝐛𝐞𝐲𝐚𝐳𝐥𝐚𝐫𝐚 𝐛𝐮̈𝐫𝐮̈𝐧𝐦𝐮̈𝐬̧, 𝐦𝐮̈𝐬̧𝐟𝐢𝐤 𝐛𝐢𝐫 𝐦𝐞𝐥𝐞𝐤 𝐨𝐥𝐚𝐫𝐚𝐤 𝐠𝐨̈𝐫𝐮̈𝐫, 𝐛𝐢𝐫 𝐠𝐞𝐜𝐞, 𝐠𝐨̈𝐳𝐥𝐞𝐫𝐢𝐧𝐢 𝐛𝐢𝐫 𝐝𝐚𝐡𝐚 𝐚𝐜̧𝛊𝐥𝐦𝐚𝐲𝐚𝐜𝐚𝐤 ş𝐞𝐤𝐢𝐥𝐝𝐞 𝐨̈𝐩𝐞𝐜𝐞𝐠̆𝐢𝐧𝐢 𝐡𝐚𝐲𝐚𝐥 𝐞𝐝𝐞𝐫𝐬𝐢𝐧."
Bu kitaptan önce okumuş olduğum 
Seninle Başlamadı adlı kitapta yazarın söylediği gibi gerçekten travmaların nelere yol açabileceğine şahit oluyorsunuz.
Yazarın iş deneyimlerini ve yazarlık yolunda ilerlerken aslında ne kadar yalnız ve ilgiye muhtaç olduğunu görüyoruz. Anne olmayı istemesi anne olma süreci ve sonra tekrar hamile kalması ve bunun eşiyle ilişkisini etkilemesini istemediği için istememesi ve bir partide tanıştığı aslen doktor olan Carl ile tanıştığında her şey altüst olmaya başlıyor. Ameliyattan sonra madde bağımlısı oluyor ve bunun etkilerini ve sonuçlarını kitapta görüyorsunuz. Her şeye rağmen yazarlık tutkusundan asla vazgeçmiyor. Sırf yazamadığı için tekrar madde alıyor. Hastaneye yatırılıyor. İyileşmeye çalışıyor. Ama ne zaman bir eczanenin önünden geçse madde alma düşüncesini atamıyor. Gerçekliğe dönmek istemiyor. En sonunda yazar uyku hapı alarak intihar ediyor. Yazılarında intihar düşüncesinin çoculuğunda da var olduğunu yukarıdaki alıntı gözler önüne seriyor.
''𝑶 𝒕𝒂𝒉𝒂𝒎𝒎𝒖̈𝒍 𝒆𝒅𝒊𝒍𝒎𝒆𝒛 𝒈𝒆𝒓𝒄̧𝒆𝒌𝒍𝒊𝒈̆𝒊 𝒃𝒆𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒖𝒛𝒂𝒌 𝒕𝒖𝒕𝒕𝒖𝒈̆𝒖 𝒔𝒖̈𝒓𝒆𝒄𝒆 𝒉𝒊𝒄̧𝒃𝒊𝒓 𝒃𝒆𝒅𝒆𝒍 𝒚𝒖̈𝒌𝒔𝒆𝒌 𝒔𝒂𝒚𝜾𝒍𝒎𝒂𝒛𝒅𝜾.''
Gerçekten çok acı. Sevgi olmadığı yerde yokluk başka bir şeye bağımlı olmakla kendini gösteriyor. O yüzden sevgi veremeyecekseniz çocuk yapmayın. Çünkü bu travma ve eksiklik düzeltilmediği sürece hep zincir gibi devam ediyor. Bunun etkisini şuan torunu yaşıyor. Ve onun da çocukları ve torunları da devam edecek yaşamaya...
"𝑵𝒆 𝒕𝒂𝒓𝒂𝒇𝒂 𝒅𝒐̈𝒏𝒆𝒓𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒐̈𝒏, ç𝒐𝒄𝒖𝒌𝒍𝒖𝒈̆𝒖𝒏 𝒔𝒆𝒓𝒕 𝒗𝒆 𝒔𝒊𝒗𝒓𝒊 𝒌𝒆𝒏𝒂𝒓𝒍𝒂𝒓𝜾𝒏𝒂 𝒄̧𝒂𝒓𝒑𝜾𝒑, 𝒄𝒂𝒏𝜾𝒏𝜾 𝒂𝒄𝜾𝒕𝜾𝒚𝒐𝒓𝒔𝒖𝒏 𝒗𝒆 𝒄̧𝒐𝒄𝒖𝒌𝒍𝒖𝒌 𝒔𝒆𝒏𝒊 𝒕𝒂𝒎𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒑𝒂𝒓𝒄̧𝒂𝒍𝒂𝒎𝒂𝒅𝒂𝒏 𝒆𝒗𝒗𝒆𝒍 𝒃𝒊𝒕𝒎𝒆𝒌 𝒃𝒊𝒍𝒎𝒊𝒚𝒐𝒓."
Çocukluk
2- Gençlik
3- Bağımlılık
Tove Ditlevsen işçi sınıfı bir aileye mensup. Babasının işsiz kalmasıyla işler sarpa sarıyor. Ve bu kitapta ailenin yaşamış olduğu yoksulluğu, sevgisizliği ve aile içi şiddetin etkilerini görüyoruz.
"𝑩𝒊𝒓 𝒛𝒂𝒎𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕𝜾𝒎𝒅𝒂 𝒆𝒏 𝒐̈𝒏𝒆𝒎𝒍𝒊 𝒔̧𝒆𝒚, 𝒂𝒏𝒏𝒆𝒎𝒊𝒏 𝒃𝒆𝒏𝒊 𝒔𝒆𝒗𝒎𝒆𝒔𝒊𝒚𝒅𝒊 𝒂𝒎𝒂 𝒃𝒖 𝒔𝒆𝒗𝒈𝒊𝒚𝒊 𝒅𝒆𝒍𝒊𝒄𝒆𝒔𝒊𝒏𝒆 ö𝒛𝒍𝒆𝒚𝒆𝒏, 𝒅𝒖𝒓𝒎𝒂𝒅𝒂𝒏 𝒐𝒏𝒖 𝒊𝒔𝒑𝒂𝒕𝒍𝒂𝒚𝒂𝒄𝒂𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒊𝒔̧𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒈𝒐̈𝒛𝒍𝒆𝒚𝒆𝒏 𝒄̧𝒐𝒄𝒖𝒌 𝒂𝒓𝒕𝜾𝒌 𝒃𝒖𝒓𝒂𝒅𝒂 𝒚𝒐𝒌."
Tove Ditlevsen 10 yaşında şiir yazmaya başlar ve o dönemde kadınlar şair olamaz. Buna rağmen yılmadan mücadele ediyor ve defterini hep yanında taşıyor. Babasının kitaplarını okuyor ve tek tutkusu yazmak. Bu kitapta yazarın aile içinde yaşadığı travmalara şahit olacaksınız. Yazarın annesi annesini 4 yaşında kaybetmiş olduğunu da belirteyim.
"𝐀𝐦𝐚 𝐛𝐨̈𝐲𝐥𝐞 𝐤𝐞𝐬𝐭𝐢𝐫𝐦𝐞 𝐛𝐢𝐫 𝐲𝐨𝐥 𝐛𝐢𝐥𝐦𝐢𝐲𝐨𝐫𝐬𝐚𝐧, 𝐜̧𝐨𝐜𝐮𝐤𝐥𝐮𝐠̆𝐮𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐭𝐥𝐚𝐧𝛊𝐩, 𝐬𝐚𝐚𝐭𝐭𝐞𝐧 𝐬𝐚𝐚𝐭𝐞, 𝐬𝐚𝐲𝛊𝐬𝛊𝐳 𝐲𝛊𝐥𝐥𝐚𝐫 𝐛𝐨𝐲𝐮𝐧𝐜𝐚 𝐨𝐧𝐮 𝐭𝐮̈𝐤𝐞𝐭𝐢𝐩 𝐝𝐮𝐫𝐦𝐚𝐥𝛊𝐬𝛊𝐧. 𝐀𝐧𝐜𝐚𝐤 𝐨̈𝐥𝐮̈𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢 𝐨𝐧𝐝𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐫𝐭𝐚𝐫𝐚𝐛𝐢𝐥𝐢𝐫. 𝐎 𝐲𝐮̈𝐳𝐝𝐞𝐧 𝐨̈𝐥𝐮̈𝐦𝐮̈ 𝐬𝛊𝐤 𝐬𝛊𝐤 𝐝𝐮̈𝐬̧𝐮̈𝐧𝐮̈𝐫𝐬𝐮̈𝐧, 𝐨𝐧𝐮 𝐛𝐞𝐲𝐚𝐳𝐥𝐚𝐫𝐚 𝐛𝐮̈𝐫𝐮̈𝐧𝐦𝐮̈𝐬̧, 𝐦𝐮̈𝐬̧𝐟𝐢𝐤 𝐛𝐢𝐫 𝐦𝐞𝐥𝐞𝐤 𝐨𝐥𝐚𝐫𝐚𝐤 𝐠𝐨̈𝐫𝐮̈𝐫, 𝐛𝐢𝐫 𝐠𝐞𝐜𝐞, 𝐠𝐨̈𝐳𝐥𝐞𝐫𝐢𝐧𝐢 𝐛𝐢𝐫 𝐝𝐚𝐡𝐚 𝐚𝐜̧𝛊𝐥𝐦𝐚𝐲𝐚𝐜𝐚𝐤 ş𝐞𝐤𝐢𝐥𝐝𝐞 𝐨̈𝐩𝐞𝐜𝐞𝐠̆𝐢𝐧𝐢 𝐡𝐚𝐲𝐚𝐥 𝐞𝐝𝐞𝐫𝐬𝐢𝐧."
Bu kitaptan önce okumuş olduğum Seninle Başlamadı adlı kitapta yazarın söylediği gibi gerçekten travmaların nelere yol açabileceğine şahit oluyorsunuz.
Yazarın iş deneyimlerini ve yazarlık yolunda ilerlerken aslında ne kadar yalnız ve ilgiye muhtaç olduğunu görüyoruz. Anne olmayı istemesi anne olma süreci ve sonra tekrar hamile kalması ve bunun eşiyle ilişkisini etkilemesini istemediği için istememesi ve bir partide tanıştığı aslen doktor olan Carl ile tanıştığında her şey altüst olmaya başlıyor. Ameliyattan sonra madde bağımlısı oluyor ve bunun etkilerini ve sonuçlarını kitapta görüyorsunuz. Her şeye rağmen yazarlık tutkusundan asla vazgeçmiyor. Sırf yazamadığı için tekrar madde alıyor. Hastaneye yatırılıyor. İyileşmeye çalışıyor. Ama ne zaman bir eczanenin önünden geçse madde alma düşüncesini atamıyor. Gerçekliğe dönmek istemiyor. En sonunda yazar uyku hapı alarak intihar ediyor. Yazılarında intihar düşüncesinin çoculuğunda da var olduğunu yukarıdaki alıntı gözler önüne seriyor.
''𝑶 𝒕𝒂𝒉𝒂𝒎𝒎𝒖̈𝒍 𝒆𝒅𝒊𝒍𝒎𝒆𝒛 𝒈𝒆𝒓𝒄̧𝒆𝒌𝒍𝒊𝒈̆𝒊 𝒃𝒆𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒖𝒛𝒂𝒌 𝒕𝒖𝒕𝒕𝒖𝒈̆𝒖 𝒔𝒖̈𝒓𝒆𝒄𝒆 𝒉𝒊𝒄̧𝒃𝒊𝒓 𝒃𝒆𝒅𝒆𝒍 𝒚𝒖̈𝒌𝒔𝒆𝒌 𝒔𝒂𝒚𝜾𝒍𝒎𝒂𝒛𝒅𝜾.''
Gerçekten çok acı. Sevgi olmadığı yerde yokluk başka bir şeye bağımlı olmakla kendini gösteriyor. O yüzden sevgi veremeyecekseniz çocuk yapmayın. Çünkü bu travma ve eksiklik düzeltilmediği sürece hep zincir gibi devam ediyor. Bunun etkisini şuan torunu yaşıyor. Ve onun da çocukları ve torunları da devam edecek yaşamaya...
"𝑵𝒆 𝒕𝒂𝒓𝒂𝒇𝒂 𝒅𝒐̈𝒏𝒆𝒓𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒐̈𝒏, ç𝒐𝒄𝒖𝒌𝒍𝒖𝒈̆𝒖𝒏 𝒔𝒆𝒓𝒕 𝒗𝒆 𝒔𝒊𝒗𝒓𝒊 𝒌𝒆𝒏𝒂𝒓𝒍𝒂𝒓𝜾𝒏𝒂 𝒄̧𝒂𝒓𝒑𝜾𝒑, 𝒄𝒂𝒏𝜾𝒏𝜾 𝒂𝒄𝜾𝒕𝜾𝒚𝒐𝒓𝒔𝒖𝒏 𝒗𝒆 𝒄̧𝒐𝒄𝒖𝒌𝒍𝒖𝒌 𝒔𝒆𝒏𝒊 𝒕𝒂𝒎𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒑𝒂𝒓𝒄̧𝒂𝒍𝒂𝒎𝒂𝒅𝒂𝒏 𝒆𝒗𝒗𝒆𝒍 𝒃𝒊𝒕𝒎𝒆𝒌 𝒃𝒊𝒍𝒎𝒊𝒚𝒐𝒓."
··
2 +1'leme
·2.158 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
