bazen okunan şiirin altını tuttuğun kalem değil, gözyaşın çizer...Düşünce
Benim Küçük İskender’imin kalemi ömründen büyük, kendinden aşmış ta buralara taşmış.
‘’ Hayatında eksikliğini hissetmediğin sürece şiir sana bir şey veremez. Hayatında şiirin eksikliğini hissedenlerse hayatı bütünüyle hissedebilenlerdir.’’ 
Küçük İskender’le başlamıştı kitabına benim Küçük İskender’im. Şiir okumadığı günü eksiklik hisseden şiirden geçmeyen günü yitik bilen benim için iyi ki dediğim bir yolculuktu. Şiir; nefes aldığım, sığındığım, ağladığım, arındığım bir durağı oldu ömrümün. Kendimi bildiğim ve şiiri hakkını vererek okuduğum on yedi yaşımdan beri şiir benim yaşama biçimim oldu. İlk baharımın bittiği ve son baharıma geçtiğim o yaşımdan beri ben şiirden hep hissederek geçtim. En sevdiklerim ya şiir yazıyordu ya da iyi şiirden anlıyordu. Samet de onlardan biri. Onun farkı hem yazıyor hem anlıyor oluşu. İlk kitabı olan 
Her Şey Boş İse ile girdi yüreğime ama bu kitabıyla yerleşti. Onun ilk okuyanlarından olmak benim için gururdu. Çünkü kitabını akışta görüp de okuyamamayı 
Miras’la yaşadım. Sevdiğin bir kalem şairi kalbinde ama kitabı çok uzaklarında. Ama nasipte varsa okunuyor. Bunu öğrendim. Nasibe inandım…
Şiiri okumak hep güzeldi çoğunlukla anlamlıydı ama sevdiklerinin kitabını okumak bambaşka… Çünkü sadece koklamıyorsun, öpüyorsun da sayfalarını. Canım Samet’im güzel kardeşimin bu kitabında, kaleminin çok daha olgunlaştığını, hayatı daha derininde hissettiğini gördüm. Hissettirdi dizelerinde sadece mürekkep olmadığını; acı vardı hepimizin kanadığı deprem yerinden, kıymeti yokluğunda bile bilinemeyen Derman İskender Över’in öldüğü güne ithafen yazdığı şiiri vardı, bir şiiri vardı ki “Ömrüme bu kadar yakından tanıklık etmiş olamazsın.” dediğim. Güldürürken düşündüren bir şiiri de vardı tekrar tekrar okuduğum. İyi ki okudum dedim vesselâm.
Ben bir sonbahar kadınıyım. Yaprak yaprak dökülürüm okuduğum kitaplarda, kapatmadan bir yaprak mutlaka koyarım okuduğum bütün kitaplara. Ama şiir kitaplarında çokça yaprak dökerim hele ki sarstıysa beni. Dağıldıysam seve seve rüzgârına kapılıp. İşte yapraklarımı döktüğüm o sayfalar:
“Şirin arka sokaklarındaki
duvarların kazıntısıydı
duygularımız.
En anarşist damarlarla sevdik yenilgilerimizi!”
(s.2)
“ Bir ömür geçti yüreğimin sayfalarından ağırlığı gittikçe artan...” (s.13)
“Hüznümün dilinin dönmediği imkansız şarkılar var kalbimde,
bestelerinde kırılıp kırılıp sustuğum…” (s.18)
“Büyük şiirler büyük öfkelerle başlar ; büyük sevgiler, özlemler, nefretler büyük kaybedişlerle...
Yapıcı olduğu kadar yıkıcıdır da şiir!” (s.41)
“İyi gelmese okunmazdı kitaplar!“ demişti şairimiz. İyi geliyor kimisi fikrine kimisi yüreğine. Yüreğe iyi gelenlerdendi. Çok yüreğe dokunması dileğiyle…
“Biter sandım seni, bitmedin…”
Sevgilerimle 
Madam Melankoli
Küçük İskender’le başlamıştı kitabına benim Küçük İskender’im. Şiir okumadığı günü eksiklik hisseden şiirden geçmeyen günü yitik bilen benim için iyi ki dediğim bir yolculuktu. Şiir; nefes aldığım, sığındığım, ağladığım, arındığım bir durağı oldu ömrümün. Kendimi bildiğim ve şiiri hakkını vererek okuduğum on yedi yaşımdan beri şiir benim yaşama biçimim oldu. İlk baharımın bittiği ve son baharıma geçtiğim o yaşımdan beri ben şiirden hep hissederek geçtim. En sevdiklerim ya şiir yazıyordu ya da iyi şiirden anlıyordu. Samet de onlardan biri. Onun farkı hem yazıyor hem anlıyor oluşu. İlk kitabı olan Her Şey Boş İse ile girdi yüreğime ama bu kitabıyla yerleşti. Onun ilk okuyanlarından olmak benim için gururdu. Çünkü kitabını akışta görüp de okuyamamayı Miras’la yaşadım. Sevdiğin bir kalem şairi kalbinde ama kitabı çok uzaklarında. Ama nasipte varsa okunuyor. Bunu öğrendim. Nasibe inandım…
Şiiri okumak hep güzeldi çoğunlukla anlamlıydı ama sevdiklerinin kitabını okumak bambaşka… Çünkü sadece koklamıyorsun, öpüyorsun da sayfalarını. Canım Samet’im güzel kardeşimin bu kitabında, kaleminin çok daha olgunlaştığını, hayatı daha derininde hissettiğini gördüm. Hissettirdi dizelerinde sadece mürekkep olmadığını; acı vardı hepimizin kanadığı deprem yerinden, kıymeti yokluğunda bile bilinemeyen Derman İskender Över’in öldüğü güne ithafen yazdığı şiiri vardı, bir şiiri vardı ki “Ömrüme bu kadar yakından tanıklık etmiş olamazsın.” dediğim. Güldürürken düşündüren bir şiiri de vardı tekrar tekrar okuduğum. İyi ki okudum dedim vesselâm.
Ben bir sonbahar kadınıyım. Yaprak yaprak dökülürüm okuduğum kitaplarda, kapatmadan bir yaprak mutlaka koyarım okuduğum bütün kitaplara. Ama şiir kitaplarında çokça yaprak dökerim hele ki sarstıysa beni. Dağıldıysam seve seve rüzgârına kapılıp. İşte yapraklarımı döktüğüm o sayfalar:
“Şirin arka sokaklarındaki
duvarların kazıntısıydı
duygularımız.
En anarşist damarlarla sevdik yenilgilerimizi!”
(s.2)
“ Bir ömür geçti yüreğimin sayfalarından ağırlığı gittikçe artan...” (s.13)
“Hüznümün dilinin dönmediği imkansız şarkılar var kalbimde,
bestelerinde kırılıp kırılıp sustuğum…” (s.18)
“Büyük şiirler büyük öfkelerle başlar ; büyük sevgiler, özlemler, nefretler büyük kaybedişlerle...
Yapıcı olduğu kadar yıkıcıdır da şiir!” (s.41)
“İyi gelmese okunmazdı kitaplar!“ demişti şairimiz. İyi geliyor kimisi fikrine kimisi yüreğine. Yüreğe iyi gelenlerdendi. Çok yüreğe dokunması dileğiyle…
“Biter sandım seni, bitmedin…”
Sevgilerimle Madam Melankoli·
1 +1'leme
·852 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Madam Melankoli
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim, hisseden yüreğinize, okuyan gözlerinize sağlık Emre Bey. 🙏🏻
Bir şiir kitabına anca bu denli duygulu bir yazı yazılırdı... Harika bir okur olarak ziyadesiyle destek verdin abla. Yazdıklarımın sana benden dost olarak kalmasını ve başın sıkıştığında yanında olmasını temenni ederim sonbahar kadını koca yürekli insan..
Madam Melankoli
Gönderi Sahibi
Canım kuzum sevdiklerimi ben hep başımın üstünde taşıdım kitaplarınızı da başucumda bulunduracağım. İyi ki varsınız siz iyi’kilerim. 🙏🏻🎈
Kalemin daim olsun benim Küçük İskender’im 🤍🍂
Yüreğine sağlık Piraye'm 💙
Kavuşmuşsun kitabına.
İncelemen de duygu yüklü.
Yüreği hazan kokan kadın💙
Ne farkettim biliyor musun?
Benden güvenimi alırken, diğer duygularım da zincir olmuş, güvenime düğünlüymüş.
Güvenim giderken götürdü hepsini teker teker.
Buz gibi artık ruhum.
Bunu neden yazdım?
İncelemelerimi eskisi kadar sevemiyorum. Yazamıyorum eski duygularımla. Sen o duyguları korumuşsun. Ruhun hiç solmasın birtanem💙🤍
Madam Melankoli
Gönderi Sahibi
Kitabsever Ben senin hazan yanını da bahar yanını da seviyorum. İkisi de bize dair. Sen de benin çok sevdiklerimdensin canım arkadaşım 🤍💙