Neye göre hatırlanmak istediğimizde mühim, ne için.. eğer kendimizi görmekse gayemiz dünyanın aynasında, pusa ve unutuluşa da razı olmak gerek. Lakin ne vakit geldiğimizi bilmediğimiz bu dünyada göçse gaye, onun bilinci varsa o vakit unutuluş da olmaz.. zira ona medet umulmaz. En sağlam binalar dahi bir tuğladan yıkılmaya çürümeye başlıyor ki bir Sinan, misal anılıyor, işindeki o hakikilik.. biraz Sinan'a dönmeli yüzü, çokça insan insanlığına...
Unutmak isteyenler unutabilir..bunu hiçbir zmn sıkıntı haline getirmedim veya beni üzmesine izin vermedim..hatırlayanlar güzel ansın hep varlığımda da,yokluğumda da..yeterli benim için