Bende bu seriyi okuduğum da benzer şeyler hissetmiştim.
Ne hayaller ne hayatlar diyorsun.
Ayfer Tunç kitaplarını okutmaktan öte sahnenin kenarından tiyatroyu izler gibi hissediyorum.
Sanki masa kurulmuş onlar masada içiyor.Sende lütfen Şebnem lütfen diyorsun sufle verir gibi.