Evlere Şenlik Kaynanam Nasıl Kudurdu
Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ı ilk defa okudum. 156 sayfalık bir kitap ve çok akıcı. Sokağı edebiyata taşıyan yazar olarak biliniyor. 3 yaşında annesini kaybetmiş Hüseyin Rahmi Gürpınar . Daha sonra babası evlenince, üvey anne onu istemediği için anneanne ile yaşamış.
Siyasal bilimler fakültesi okurken ciddi bir rahatsızlık geçirince,yarım bırakmış okumayı. Kalan hayatını yazarak devam ettirmiş. Kendi kendini yetiştirmiş bir yazar olarak anlatılıyor.
Böyle dili olan kitapları her okuduğumda söylüyorum. Eski dil kullanımları var ama, Türkiye iş Bankası yayınlarında kelimeleri sayfanın altında vermiş. Ben bu kullanımları, kelimeleri ve anlamlarını öğrenmeyi seviyorum. Bu yüzden de okumak beni sıkmıyor. Bir İstanbul beyefendisi,hanımefendisi tarzı konuşmalar çoğunlukta ve çok hoş.. Hakaretler bile kimi zaman üslubunca.
Kitap ana karakterlerden biri olan damat bey'in dilinden anlatılıyor. Trajikomik bir hikaye, toplumsal alt metinler ve mizahi bir havayla anlatılmış. Ebeveynlik kutsal mı?, çıkar ilişkileri üzerine kurulan ebeveyn çocuk hikayesi, güzel bir evlilik örneği,kumar, zengin olmanın dezavantajları gibi alt metinler var. Aşk ve sevgi üzerine duygular geçiyor, ama bu anlatılanların altında geçen ana fikrin gerçek sevgi olmadığını anlıyoruz. Bir de toplumda,kadına; cahil, ahlaksız , aşağılayan, manipüle eden bir bakış açısı var ya bazı insanlarda.. O insanımsıların bakış açısını da bazı karakterlerle o kadar iyi anlatmış ki,sinir olmamak mümkün değil ( ͠° ͟ʖ °͠ )
Karakterler tamamen hayattan bir kesit gibi. Burada anlatılan kurgu gerçek hayatta belki olmuştur bilmiyorum. İnsan bu tür kurguları okuyunca, böyle hikayeler de varmış diyebiliyor. Realist bir akım ile yazmış yazarımız bence.
Bir de şuna değinmeden geçmek istemiyorum. Dünya klasikleri tamam güzel,ama bence bizim kitaplarımızın da klasiklerden aşağı kalır yanı yok. Hatta 
Yaşar Kemal , 
Peyami Safa , 
Ahmet Hamdi Tanpınar vb okuduğumda muhteşem buluyorum. Bizim kitaplarımız da dünyada yer edinmeyi hak ediyor kesinlikle. Kurgusu,dili,anlatımı, karakterleri muhteşem.
Velhasıl kelam, Hüseyin Rahmi Gürpınar 'dan 
Kaynanam Nasıl Kudurdu kitabını okumak eğlenceliydi. Diğer kitaplarını da muhakkak okuyacağım. Dili,kurgusu,akıcı olması, gerçek insan manzaraları okumak güzeldi .
Keyifli okumalar..Edebiyat & Roman
Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ı ilk defa okudum. 156 sayfalık bir kitap ve çok akıcı. Sokağı edebiyata taşıyan yazar olarak biliniyor. 3 yaşında annesini kaybetmiş Hüseyin Rahmi Gürpınar . Daha sonra babası evlenince, üvey anne onu istemediği için anneanne ile yaşamış.
Siyasal bilimler fakültesi okurken ciddi bir rahatsızlık geçirince,yarım bırakmış okumayı. Kalan hayatını yazarak devam ettirmiş. Kendi kendini yetiştirmiş bir yazar olarak anlatılıyor.
Böyle dili olan kitapları her okuduğumda söylüyorum. Eski dil kullanımları var ama, Türkiye iş Bankası yayınlarında kelimeleri sayfanın altında vermiş. Ben bu kullanımları, kelimeleri ve anlamlarını öğrenmeyi seviyorum. Bu yüzden de okumak beni sıkmıyor. Bir İstanbul beyefendisi,hanımefendisi tarzı konuşmalar çoğunlukta ve çok hoş.. Hakaretler bile kimi zaman üslubunca.
Kitap ana karakterlerden biri olan damat bey'in dilinden anlatılıyor. Trajikomik bir hikaye, toplumsal alt metinler ve mizahi bir havayla anlatılmış. Ebeveynlik kutsal mı?, çıkar ilişkileri üzerine kurulan ebeveyn çocuk hikayesi, güzel bir evlilik örneği,kumar, zengin olmanın dezavantajları gibi alt metinler var. Aşk ve sevgi üzerine duygular geçiyor, ama bu anlatılanların altında geçen ana fikrin gerçek sevgi olmadığını anlıyoruz. Bir de toplumda,kadına; cahil, ahlaksız , aşağılayan, manipüle eden bir bakış açısı var ya bazı insanlarda.. O insanımsıların bakış açısını da bazı karakterlerle o kadar iyi anlatmış ki,sinir olmamak mümkün değil ( ͠° ͟ʖ °͠ )
Karakterler tamamen hayattan bir kesit gibi. Burada anlatılan kurgu gerçek hayatta belki olmuştur bilmiyorum. İnsan bu tür kurguları okuyunca, böyle hikayeler de varmış diyebiliyor. Realist bir akım ile yazmış yazarımız bence.
Bir de şuna değinmeden geçmek istemiyorum. Dünya klasikleri tamam güzel,ama bence bizim kitaplarımızın da klasiklerden aşağı kalır yanı yok. Hatta Yaşar Kemal , Peyami Safa , Ahmet Hamdi Tanpınar vb okuduğumda muhteşem buluyorum. Bizim kitaplarımız da dünyada yer edinmeyi hak ediyor kesinlikle. Kurgusu,dili,anlatımı, karakterleri muhteşem.
Velhasıl kelam, Hüseyin Rahmi Gürpınar 'dan Kaynanam Nasıl Kudurdu kitabını okumak eğlenceliydi. Diğer kitaplarını da muhakkak okuyacağım. Dili,kurgusu,akıcı olması, gerçek insan manzaraları okumak güzeldi .
Keyifli okumalar..·
348 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kaleminizin devamlılığını dilerim. Yine 'sizce' bir inceleme olmuş hocam.🌟🫶🏽
E ama şey biraz iddialı mı olacak bilmiyorum ama Dünya Klasikleri her bakımdan çok iyi ya (bence) tabi bu okuyucuya yansıttığı duyguların ona neleri ne kadar hissettiriyor oluşuyla da alakalı bir şey lakin ben yine de dünya klasikleri derdim. Hemen hemen her bakımdan aliyülâlâsıdır. Bizimkilerin de tabi ki aynı duygularla okunanı vardır ( az da olsa ) diye düşünüyorum naçizane. Mesela 
Mehmet Rauf'un Eylül'ü harika ötesiydi tam iki kere okumalıklar arasında.☺️🫂
Mehmet Rauf'un Eylül'ü harika ötesiydi tam iki kere okumalıklar arasında.☺️🫂
Senâ☼ Tâbi ki hepsinden bahsetmek mümkün değil,azdır belki evet ama inşaallah olsun da kıvanç duyalım canım benim 🥰
Günümüz güzel geçsin inşaallah ✨💖✨🤗🫠