Ve geldim. Buradayım. Duran zamanı tekrar akıtmaya yeni ussal yolculuklara geldim. Bu ussal yolculuklarda da eskilerinde olduğu gibi yine tüm dostlarımın yanımda olacaklarından şüphem yok. Kah ilham vererek kah bildiklerini anlatarak. Hem hep beraber hem tek başıma. Hem tek başına hem hep beraber nasıl mı olur? Uzun İhsan Efendi’ye sorarsanız olur. Elbet bana da anlattı nasıl olacağını. Bulmuşum fırsatı kaçırır mıyım? Bende size anlatacağım dilimin döndüğü kadar. Epey bir karışıktı anlattıkları bide komikki adam hiç sormayın.
Uzun İhsan Efendi ile Fi tarihinde İstanbul’da buluştuk. Bende bir şaşkınlık. Yahu nasıl olmasın. Evvela bir kültür çatışması yaşadık sonra lisan. Etrafta yeniçeriler, paşalar, padişahlar, oynayan ayılar, hırsız maymunlar, kerpetenle diş çekenler daha neler neler. Gidinde bir görün oraları. Bir cümbüş bir şamata. Tehlikeli yanları da yok değil tabi. Hiç beklemediğiniz bir an da kendinizi teşkilat-ı mahsusiyenin sırlar odasında bulabilirsiniz. Eee olsun o kadar o da işin cilvesi değil mi?
Birazda Uzun İhsan Efendi’den bahsetmeli. Uzun İhsan Efendi enteresan adam. Dünyayı keşfediyor ama yattığı yerden. Sonra ahbabı var Arap İhsan harbi delikanlı adam. Birde Bünyamin var Uzun İhsan Efendi’nin oğlu. Başına gelmeyen kalmadı garibanın. Esas kahraman da o zaten. Bir kafa var çocuk da zehir gibi. Bunlar benim aklımda kalanları bir o kadar daha var. Hepsi de birbirinden enteresan. Türlü türlü adamlar türlü türlü olaylar. Hiçbirimizin hayaline bile gelmeyecek cinsten. Rüyalarınız burada ki olaylar yanında daha gerçekçi kalır desem?
Beraber gezdik dolaştık anlattı, anlattı bazen de yaşattı Uzun İhsan. Diyor ki, Descartes yanılıyor düşünüyorum öyleyse varım değil, ben düşünüyorsam siz varsınız. Ben düşünmezsem yoksunuz. Hepiniz birer düşten ibaretsiniz.
Benim aklımdaysa şu var; dünya bir hiçlikten mi yaratıldı gerçekten? Bir yerlerde de okumuştum, dünyadaki tüm altınların içerisinde ki boşluğu çıkartırsak bir yüzük kadar kalırmış, dünya boşluktan ibaretmiş. Bana sorarsanız, fiziki olarak düşündüğümüzde haklı olabilir hepsi ama ya nesnelere yüklediğimiz anlamlar?
İşte yolculuğumuz konuştuklarımız bu kadar. Ben çok sevdim kendisini anlattıklarını. Umarım bir gün sizin de yolunuz kesişir kendisiyle. Yaşadığı döneme gider o ilginç adamları tanır fantastik olaylara tanık olursunuz.
İncelememi bitirmeden bir Descartes eleştirisi de benden gelsin. Leyla ile Mecnun dizisinin gönlümüzde taht kuran İsmail Abisinin repliği ile ‘Ağaçlarda varlar ama düşündüklerini, hiç zannetmiyorum Mecnun.’.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
17 Yorum
Ussal yolculuklarla tanışmayı sabırsızlıkla bekliyorum İbrahim. Kitap şu an 1 metre ötemde bana bakıyor, sanki böyle mor, masalsı ışıklar, etrafından da mizahın sesleri çıkıyor.
Yine yapmışsın yapacağını incelemende. Böyle yaparak Gogol’u falan kıskandırırsın haberin olsun. :)) İnsanın yattığı yerden dünyayı keşfetmesi bir bakıma astral seyahat ütopyası gibi geliyor bana. Dediğim gibi bu kitabı ve diğer 2 kitabını daha okumam çok yakındır benim de...
Kalemine sağlık, incelemelerinin devamını dilerim.
Bu yorum görüntülenemiyor
Kitabı demin, az evvel, hemen şimdi, şu dakikalarda bitirip bir inceleme okuma ihtiyacı duydum. Ellerinize dilinize yüreğinize sağlık. Kitabı tekrar okur gibi oldum. İhsan Oktay Anar puslu kıtalar adlı tabıyla bana "Benim adım kırmızı" romanındaki kurguyu anımsattı. Yalnızca edebiyat dersinde ezbere bildiğim bu kitap ve yazarımıza karşı olağanüstü bir ilgi kabardı. Yazara minnet duymakla beraber incelemeniz ile buluştuğum için de ayrıca mutluluk duydum. 😊🌼
Bu yorum görüntülenemiyor
Uzun İhsan benim der yazar. Ama bu Flaubert'in Emma benim demesinden çok farklıdır. Flaubert ahlaksız ilan edilen Emma'yı savunmak için söyler bu sözü.
İOA'ın Uzun İhsan'lığı daha farklıdır. O kimseyi savunmaz. Rendekar'ın laflarını gevelerken ağzında, Türk PM anlatısına ilham olur. Hatta der ki, sevdiğini değil, sevgini paylaş. Sevdiğin bir edebiyat metniyse, onu da.
Kalemine sağlık.
İbrahim Sisifos
Gönderi Sahibi
Daha anlatı da alınacak çok yolumuz var. Hala klasik usulde yazmaya çalışan yazarlarımız var.
Teşekkür ederim abi. Sağlıcakla..
Reklam
En sevdiğim kitaplardan biri, unutuyor insan içindeki minik minik milyonlarca hikayeyi kısa bir süre sonra. Unutmaya başlayınca İlban Ertem'in çizimleriyle çizgi roman olarak Puslu Kıtalar Atlası var, kesinlikle okuyun. Kaleminize sağlık.
İbrahim Sisifos
Gönderi Sahibi
Eminim çizimleri de harikadır, anlatımı bu kadar da güzelse.
Teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim.
Gerçekten var mı ağaçlar? Bir de onu tartışmak lazım. Uzun İhsan'ın da dediği gibi biz düşünüyorsak vardır belki de çevredeki her şey. Düşsel yanılgı içinde miyiz, gerçek bir varlığın içinde mi? Bunlar biraz derin mevzular...
Hep istemişimdir böyle bir düş gücü içinde yaşamayı, belki de daha mutlu olurduk. Gerçek olan ya da bize gerçek yanı dokunan olayların farkına bile varmadan...
İnceleme çok güzel olmuş. Eline sağlık. Kitap da ilgi çekici, umarım kesişir bir gün yollarımız.
İbrahim Sisifos
Gönderi Sahibi
Bilinç yapısal olarak kendini yok etmeye, hiçliğe yöneliktir. Eğer sen şeylerin varlığını tartışma konusu yaparsan bilincin bir şekilde seni buna ikna edecektir. Bu konuyu destekleyenlerin en büyük argümanı duyu yanılsamasıdır. Tüm duyularımızın yanlış algıladığı her şeyin düşünceden ibaret olduğu yani. Elbette en son kendi düşünceleri de yanlış algılarla oluştuğundan hiçliğe ulaşırlar.
Biz bu dünyayı anlamak, kendimizi anlamlandırmak istiyorsak öncelikle duyularımıza sonra düşünce gücümüze güvenmeliyiz. Zira baştan duyularımızın yanıldığını kabul edersek kendimizi anlam arayışında gerekli donanımdan eksik bırakmış oluruz.
Benim düşünceme göre; algılarımız doğrudur nesneler vardır, öz ise bizim onlara yüklediğimiz anlamdır. Hiçlik sadece fiziki boyutudur daha doğrusu boşluktur.
Teşekkür ederim, kitap güzel. Böyle bir kitabı kaçırma derim. Keyifli okumalar dilerim :)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.