İki çeviri hakkında ne düşünüyorsunuz? Kitap İnsancıklar.
1) Can Yayınları, E-kitap sayfa 60, Sabri Gürses çevirisi
Bir yurttaş için en büyük iyilik nedir? Evstafi İvanoviç’le yaptığımız özel bir görüşmede, bir yurttaşın en büyük iyiliğinin para saklayabilmek olduğunu konuştuk. Şaka yollu şöyle dedi kendisi (şaka olduğunu biliyorum), kimseye yük olmamak bir ahlak dersidir; ben kimseye yük olmuyorum! Ben kendi ekmeğimi kazanıp yiyorum; doğru, kuru bir parça ekmek, hatta kararmış ekmek; ama çalışarak kazanılmış, yasal ve hile hurda yapmadan elde edilmiş bir ekmek. Ne yapayım! Yazıları temize çekme işiyle az kazandığımı ben de biliyorum; yine de gurur duyuyorum bundan; çalışıyorum, ter döküyorum. Ama sonuçta gerçekten böyle; yazı temize çekiyorum! Günah değil ya yazı temize çekmek? “Zaten o yazıları temize çeker!”, “Bu memur müsveddesi var ya,” derler, “yazı temize çeker!” Bunda onursuz bir şey var mı?
2) Öteki Yayınevi sayfa 49, Serpil Demirci çevirisi
En büyük vatandaşlık erdemi nedir? Yevsafi İvanoviç geçen gün konuşurken, en önemli vatandaşlık erdeminin çok para kazanmayı bilmek olduğunu söylüyordu. Şaka yapıyordu kuşkusuz, biliyorum şakaydı. Başkalarına yük olmamak gerektiği sonucunu çıkarabiliriz bundan. Zaten ben de kimseye yük değilim! Bazen kuru bir ekmek kırıntısından başka bir şeyim olmasa bile o kırıntı bana ait. Emeğimle kazandıklarımı hakkımla yiyiyorum. Ne yapayım yani? Benim yaptığım temize çekme işinin pek işten sayılmayacağını biliyorum ama bununla gurur duyuyorum. Alın terimle çalışıyorum. Öyleyse geçimimi kazanmamın nesi kötü? Bu iş günah mı? "Sadece evrak kopya eder," diyorlar. "Şu kağıt faresi adam kopyacılıkla para kazanıyor," diyorlar. İyi de bunun utanılacak nesi var?