Osman Balcıgil ‘in okuduğum ilk kitabıydı. Nasıl duru bir anlatım nasıl güzel bir kalemdir .Bazen tebessümle bazen hüzünle okuduğum , bitirdiğimde kendimi ağlarken bulduğum enfes bir roman .Kitabı okuduğum süreçte evde Sabahattin Ali, Nazım Hikmet, Aziz Nesinlerle yaşıyor gibiydim . Hangi kltabı ne amaçla yazmış, şarkılara dönüşen şiirlerini hangi şartlarda yazmış yeşil mürekkepli kalemiyle okudukça anladım .Yüreğimde bir sızıyla bitirdiğimde kitabı anladım ki Sabahattin Ali eserlerini bugüne kadar yanlış duyguyla okumuşum . En kısa zamanda tarihini bildiğim eserlerini tekrar okuyacak ve kitaplarını ona göre değerlendireceğim. Daha uzun yaşayabilir, daha fazla eserleriyle tanışabilirdik üstadın ama… Aydın insanların hak ettiği değeri bulması umuduyla … Tavsiye edilir, okuyunuz okutturunuz efendim :)
En Hüzünlü EylülSırça Köşkİçimizdeki ŞeytanKürk Mantolu Madonnaİpek Sabahlık