İkircikler senfonisiEdebiyat
Okuduğum tüm kitaplardan farklı olan yanı ile başlıyorum. Herşeyin iki yüzü,iki seçeneği iki karakteri olan bir kitap. Yazar bile iki kişi,bir okuyucuyla muhabbete dalan bir arkadaş , bir yazar kimliği ile çıkıyor sahneye. Olayların sonuçlanmasını iki muhtemel ama zıt sonuç üzerinden sunuyor, keza kitabın bitişi de iki adet.Evlenmeye aday iki kadın.. Başkahramanı bir Charles oluyor, bir Sarah..kitabın bir bölümü(bu bölüm yazarın temsil ettiği dünya görüşünü okuyucuya sunduğu yer) 
Nietzsche Ağladığında kitabı ile o kadar ortak idi ki. Karakterler bir bilim adamı ve bir doktor,ikisi de ilme tapan ateist ve savundukları dünya görüşlerinden kadınların onları manipüle ederken kullandığı yöntemlere kadar aynı.. Tıpkı oradaki gibi nüfuzlu,iyi niyetli,kurtarıcı erkek; numaracı,oyuncu bir kadın tarafından çeşitli mağduriyet ve aşk oyunları ile hayatı altüst edilir . Kitabın hikayesinin iskeleti bu, onun dışında 
1984 kitabında nefret haftası metaforu vardı. İnsanlar bir hafta boyunca, akla gelebilecek en radikal yöntemlerle içlerindeki nefreti yapılandırılmış bir sistemde kusarlardı. Yazar bu kitabı o minvalde bir amaç için kullanmış izlenimi aldım. İslamdan nefret ediyor,kadınca ufak tefek ayak oyunlarından,Türklerden,Viktorya zamanından,sınıf ayrımından, yüksek mertebeleri kullananlardan,evlilikle gelen sorumluluklardan..Aralara kaleminin ustalığıyla serpiştirmiş bu nefret dolu duygularını,iyice yoğurup hikayeye yedirmiş.Demlenmiş nefretle yazılmış hikaye- söyleşi arasında kalmış. İlk okuduğum 
Koleksiyoncu kitabından aldığım olumlu etkinin tesiri ile çıkmıştım bu yolculuğa ancak beklentimin çok uzağında kaldı.İki kitapta yakın bulduğum tek şey; aşkını takıntıya dönüştürmüş erkek baş kahramandı (yazarın kelimeleri kullanmasını,maharetini,inceliklerini,ustalıklarını her şeye rağmen kutluyorum ) Ne kadar önyargısız olmaya gayret etsem de ;islamı karalayan(bu en yüksek değerim,tarafsız kalamam),kadınlara çirkin vasıflar yakıştıran(içinde kötü niyetliler olsa da hayatlarını evleri ve evlatları için feda etmiş bir insan cinsi benim kavram dünyamda) ve Yahudi güzellemesi yapan(kendilerine yapılanı her mecrada afişe ederken, bin katını Müslümanlara yapıyorlar on yıllardır)kitaplar içimi bulandırıyor,eser ne kadar iyi olursa olsun
Nietzsche Ağladığında kitabı ile o kadar ortak idi ki. Karakterler bir bilim adamı ve bir doktor,ikisi de ilme tapan ateist ve savundukları dünya görüşlerinden kadınların onları manipüle ederken kullandığı yöntemlere kadar aynı.. Tıpkı oradaki gibi nüfuzlu,iyi niyetli,kurtarıcı erkek; numaracı,oyuncu bir kadın tarafından çeşitli mağduriyet ve aşk oyunları ile hayatı altüst edilir . Kitabın hikayesinin iskeleti bu, onun dışında 1984 kitabında nefret haftası metaforu vardı. İnsanlar bir hafta boyunca, akla gelebilecek en radikal yöntemlerle içlerindeki nefreti yapılandırılmış bir sistemde kusarlardı. Yazar bu kitabı o minvalde bir amaç için kullanmış izlenimi aldım. İslamdan nefret ediyor,kadınca ufak tefek ayak oyunlarından,Türklerden,Viktorya zamanından,sınıf ayrımından, yüksek mertebeleri kullananlardan,evlilikle gelen sorumluluklardan..Aralara kaleminin ustalığıyla serpiştirmiş bu nefret dolu duygularını,iyice yoğurup hikayeye yedirmiş.Demlenmiş nefretle yazılmış hikaye- söyleşi arasında kalmış. İlk okuduğum Koleksiyoncu kitabından aldığım olumlu etkinin tesiri ile çıkmıştım bu yolculuğa ancak beklentimin çok uzağında kaldı.İki kitapta yakın bulduğum tek şey; aşkını takıntıya dönüştürmüş erkek baş kahramandı (yazarın kelimeleri kullanmasını,maharetini,inceliklerini,ustalıklarını her şeye rağmen kutluyorum ) Ne kadar önyargısız olmaya gayret etsem de ;islamı karalayan(bu en yüksek değerim,tarafsız kalamam),kadınlara çirkin vasıflar yakıştıran(içinde kötü niyetliler olsa da hayatlarını evleri ve evlatları için feda etmiş bir insan cinsi benim kavram dünyamda) ve Yahudi güzellemesi yapan(kendilerine yapılanı her mecrada afişe ederken, bin katını Müslümanlara yapıyorlar on yıllardır)kitaplar içimi bulandırıyor,eser ne kadar iyi olursa olsun·
308 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bayıldım. Yerli yerinde ifadeler, hakkını veren bir anlatım ve ayarında üslup🤌🏻 edebî olarak güzel sunulan bir kitapta öncelik ve hassasiyetlerimize aykırı düşünceleri görmek çok üzücü. Daha güzel kitaplara diyelim o zaman 💐
İki kere okudum o kadar güzel yazmışsın ki Esracım örneklemelerin kelimelerin herşey harikaydı. O dönem insanlar için bir boşluk dönemiymiş bence saçma sapan bir yaşam sürüyorlarmış. Ben aklımda yazarın harika anlatımını tutmak istıyorum. Diğer olumsuz her şey onların kendi ayıbı olsun . Yüreğine sağlık sanırım bende uygun olunca karalayacağım bu kitaba ithafen birşeyler...
