“SARAYBOSNA RADYOSU”
Tijan Sila’nın ‘Bu çocukluğumun hikâyesi’ diye başladığı otobiyografik romanı. Yazar, 1992’de onlu yaşlardayken yatak odasında Saraybosna Radyosunu dinlerken, o ilk bombanın düştüğü anı anlatarak başlıyor kitap. Basıncın şiddetinden uzun süre gözlerinin karardığını ve evlerinin bodrumunda geçirdikleri ilk saatleri okuyoruz. İlerleyen günlerde Saraybosna yangın yeri; o küçük yaşta hayatta kalmayı öğrenirken, boşalan evlerden topladıkları eşyaların karşılığında karaborsada yiyecek bulma peşinde koşuyor. Tüm bu yıkımın içinde küçük bir radyo onun dünyayla kurduğu tek bağ oluyor..
Çocuklukta açılan yaralar, yetişkinlikte silinmeyen izlere dönüşüyor. Kitap bir savaş romanından çok, savaşın ortasında büyümek zorunda kalmış bir çocuğun günlüğü gibi. Dışarda bombalar olurken, anlatıcı yıkılan evleri olduğu kadar, paramparça olan çocukluğunu da anlatıyor. Açlık, sefalet, yarım kalan dostluklar, parçalanan aileler, ve tüm bunların içinde çocukluktan gençliğe geçiş..
Kitabın sonunda yazarın bir notu var ki, çok etkiledi: ‘Benim neslimin lakabı yok, biz unutulanlarız. Bu kitabı, unutulmaya karşı koymak için yazdım,’ cümlesiyle bitiriyor. Yani kendi neslini yok olmuş olarak tanımlıyor.
Balkan savaşıyla ilgili birçok kitap okudum. En iyisi bu diyemem, ama gayet iyiydi.
Savaşı ve yarım kalan bir çocukluğu okumak isteyenlere kitap tavsiyemdir…Biyografi - Tarih - Roman
Tijan Sila’nın ‘Bu çocukluğumun hikâyesi’ diye başladığı otobiyografik romanı. Yazar, 1992’de onlu yaşlardayken yatak odasında Saraybosna Radyosunu dinlerken, o ilk bombanın düştüğü anı anlatarak başlıyor kitap. Basıncın şiddetinden uzun süre gözlerinin karardığını ve evlerinin bodrumunda geçirdikleri ilk saatleri okuyoruz. İlerleyen günlerde Saraybosna yangın yeri; o küçük yaşta hayatta kalmayı öğrenirken, boşalan evlerden topladıkları eşyaların karşılığında karaborsada yiyecek bulma peşinde koşuyor. Tüm bu yıkımın içinde küçük bir radyo onun dünyayla kurduğu tek bağ oluyor..
Çocuklukta açılan yaralar, yetişkinlikte silinmeyen izlere dönüşüyor. Kitap bir savaş romanından çok, savaşın ortasında büyümek zorunda kalmış bir çocuğun günlüğü gibi. Dışarda bombalar olurken, anlatıcı yıkılan evleri olduğu kadar, paramparça olan çocukluğunu da anlatıyor. Açlık, sefalet, yarım kalan dostluklar, parçalanan aileler, ve tüm bunların içinde çocukluktan gençliğe geçiş..
Kitabın sonunda yazarın bir notu var ki, çok etkiledi: ‘Benim neslimin lakabı yok, biz unutulanlarız. Bu kitabı, unutulmaya karşı koymak için yazdım,’ cümlesiyle bitiriyor. Yani kendi neslini yok olmuş olarak tanımlıyor.
Balkan savaşıyla ilgili birçok kitap okudum. En iyisi bu diyemem, ama gayet iyiydi.
Savaşı ve yarım kalan bir çocukluğu okumak isteyenlere kitap tavsiyemdir…·
1 +1'leme
·3.014 Gösterim
8 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İncir Kuşları 
Meyra ve 
Ben Amir
Yazarımız Sinan Akyüz bu üç kitabında Bosna katliamını etkileyici bir dille anlatıyor. Faydalı olması dileğiyle
Funda Usta
Gönderi Sahibi
Evet biliyorum bu kitapları, üçünü de daha önce okumuştum. Teşekkür ederim önerileriniz için.
Yine çok derinlikli ve sarsıcı bir paylaşım olmuş. Savaşın sadece binaları değil, bir çocuğun dünyasını ve yarınlarını nasıl yıktığını anlattığın bu satırlar beni çok etkiledi. Özellikle yazarın ''biz unutulanlarız'' notu, kitabın neden yazıldığını çok net özetliyor aslında. Balkanlar’ın o acı tarihine bir çocuğun radyosundan bakmak eminim çok farklı bir deneyimdir. Senin bu samimi tavsiyenle bu eseri de listeme ekliyorum. Okuma yolculuğunu ve bu anlamlı seçimlerini takip etmek gerçekten çok keyifli, teşekkürler!
Kitap zaten ilgimi çekmişti. İncelemenizi de beğenince okuma listeme ekledim. Paylaşımınız için teşekkürler.
Reklam
Bosna Hersekteki soykırım çocukluğumda hatırladığım kötü anılardan biridir oturup ağlardım oradaki insanlara bu yüzden de çok üzülürdüm. Bosna Hersekle iligili bir kitabı da yarım bırakmıştım. Çok üzücü bir konu ama yine de yadsılmamalı, yüreğine sağlık
Funda Usta
Gönderi Sahibi
Haklısın, bunları okumak bizleri üzüyor ama zulümlere karşı da onların susmaması lazım. Çünkü sessizlik soykırımın en büyük yardımcısıdır. Bu gibi kitapların yazılması ve insanların neler yaşadığını dışarıya duyurmaları çok önemli.
Rica ederim.
Böyle gizli saklı kıyıda köşede kalmış kitapları bulup gün yüzüne çıkarmakta üstüne yok. Bu mecranın bana kattığı “İyiki”lerimdensin☺️☺️ sayende güzel kazanımlar elde ediyorum. İncelemeye gelecek olursak yine güzel bir denge tutturmuşsun. Kitabı temin edip okuyunca üzerine konuşuruz 💁♀️
Funda Usta
Gönderi Sahibi
😊Çok teşekkür ederim. Bilhassa öyle çok bilinmeyen kitapları keşfetmeyi severim. Belki ‘sayemde’ popüler olurlar da okunurlar.:) Gerçekten kült yazarlar yerine, adı şanı duyulmamış ama kalemi kuvvetli yazarlara da bir şans tanımak lazım ama.