- Sürükleyici Bir Dönüşüm Hikayesi -·842 syf.·Edebiyat
9/10
2026 30. kitabı
“..beni sükunetle dolu bir mutlulukla özdeşleştirdiklerinden olacak, köylü kadınlar Rukhmabai’nin benim için uygun gördüğü ismi hemen onaylamıştı. Adım Shantaram’dı. Sakin adam ya da Tanrı’nın sükunet bahşettiği anlamına geliyordu.” (s.121)
--------------
Gregory David Roberts’ın 
Shantaram (2003) adlı eseri, kendi yaşamını anlattığı yarı-otobiyografik bir roman. Avustralya’da kızını kaybetmesi, eşinden ayrılışının ardından eroin bağımlısı olan karakter, madde etkisiyle bir banka soygunu sonrası yakalanıp 20 yıla yakın bir hapis cezası alıyor. Hapiste ağır işkenceler görmesi ve oradan kaçarak ülke değiştirmesinin ardından, en sonunda da Hindistan’ın Bombay (Mumbai) şehrine ulaşıyor. Roman, çok katmanlı ve sürükleyici yapısıyla okura gerçekten müthiş bir yolculuk yaşatıyor.
Romanın hikâyesi, karakterin, sahte pasaportunda yazan ismiyle Lindsay’in, Hindistan’a geldiği ilk anda Prabaker adlı Hintli bir rehberle tanışmasıyla başlıyor. Kısa sürede onunla yakın bir arkadaşlık kuruyor ve zamanla Bombay’da kendine bir çevre ediniyor. Yüzeyde bir suçlunun kaçış hikâyesini okuyor gibi görünsek de, aslında bir karakterin dönüşümüne tanıklık ediyoruz. Yazar bu hikâyeyi öyle bir yapı üzerine kuruyor ki, neredeyse temas etmediği bir alan bırakmıyor.
Kitabın ilk bölümlerinde okur, Bombay’ın sokaklarını, insanlarını, kokusunu, tozunu, hatta kaldırım taşlarını bile tanır hale geliyor desem abartmış olmam sanırım. Kurduğu ilişkilerle, uzun süredir uzak kaldığı insanî bağlarını yeniden deneyimliyor; iyiliği, kötülüğü, sevgiyi, düşmanlığı, fedakârlığı, aşkı, kıskançlığı, dostluğu… kısacası insan olmaya dair pek çok şeyi yaşamında yeniden kodlamaya başlıyor. Bu nedenle Lin, her ne kadar ana karakter olarak merkezde olsa da, sabit bir durumda değil; sürekli içine doğru dönen, sürekli yeniden kurulan bir figür.. Onun etrafında yer alan karakterler aslında Lin’in dönüşümünün farklı yönlerini açığa çıkarıyor. Prabaker bu anlamda ilk eşik; saf, içten, dünyaya iyimser bakan bir karakter.. Lin’in Batı’dan getirdiği sert mizacı yumuşatıp, ona insan kalabilme ihtimalini hatırlatıyor.
Prabaker’in etkisiyle Lin, Hindistan’ın en zor yaşamlarının sürdüğü gecekondu mahallelerini, köy hayatını ve o hayatın içindeki sıcak, samimi insanları da tanıyor. Dile olan yatkınlığı sayesinde Hintçe’yi; Marathi ve Urdu gibi yerel dilleri de öğrenmeye başlıyor. Kendi imkânlarıyla geliştirdiği geçmişten gelen tıp bilgisiyle insanlara ilk yardım niteliğinde müdahalelerde bulunuyor, onları ilgili doktorlara yönlendiriyor.
Diğer yandan yazar, farklı milletlerden oluşturduğu sayısız karakter üzerinden; Hindistan, Pakistan, Afganistan, Filistin gibi Orta Doğu ülkelerini; İtalya, İspanya, İngiltere, Fransa, İsveç gibi Avrupa ülkelerini yansıtan karakter profilleri çiziyor. Bu yönü bence, romanın çok katmanlı olmasının en belirgin özelliğini gösteriyor. Bunu da Hindistan gibi çok sayıda milletin bir arada yaşadığı, etnik çeşitliliğin yoğun olduğu ve kültürlerin iç içe geçtiği bir ülke üzerinden anlatması etkili olmasında öne çıkıyor.
Lin’in zamanla kurduğu düzen, elbette toz pembe bir hayata dönüşmüyor. Hindistan’ın arka sokaklarında, görünmeyen karanlık bir dünya da varlığını sürdürüyor: çeteler, gangsterler, mafyalar… Bu yapı içinde, kendi içinde bir düzeni olan, salt kötülükten ibaret olmayan ama yine de suçun merkezinde duran başka mafyalar bulunuyor. Bu gruplar diğer mafyaların yaptığı pis işlerin çoğundan uzak duran ve onlarla olabildiğince mücadele etmeye çalışan bir konumda bulunuyorlar. Lin de kurduğu çevre aracılığıyla kendini Khader adında lideri olan bu mafyanın içinde buluyor.
Yazar bir röportajında, Khader adındaki bu “iyi” mafya liderinin kurgu olduğunu söylüyor. Onu sadece bir suç figürü olarak değil, aynı zamanda bilge ve kendi duruşu olan bir karakter olarak çiziyor. Lider, zaman zaman çetesiyle bir araya gelip felsefi sohbetler yapıyor. Bu sohbetler Lin için de ciddi bir dönüşüm alanı açıyor. Konuştukları meseleler yalnızca bireysel sorgulamalarla da sınırlı kalmıyor; Hindistan’daki düzen, mafya yapılarının toplumsal hayata etkisi, dünyanın farklı coğrafyalarında yaşanan sorunlar, hatta Filistin meselesine kadar uzanan geniş bir çerçeveye yayılıyor. Bu yüzden bu bölümleri okurken, dışarıdan bakıldığında “iyi mafya” güzellemesi gibi görünebilecek bir yaklaşımın, metnin içinde aynı şekilde etiketlememe kısmen engel olduğunu söyleyebilirim. Bunun en önemli sebebi ise yazarın karakterlerin sınırlarını net bir şekilde çizmesi. Anlatmak istediğini daha fazla ön plana çıkarması şeklinde yorumlayabilirim.
Örneğin felsefi sohbetlerin bir bölümünde iyilik ve kötülük üzerine tartışmaları özellikle beğendiğim bölümlerden biriydi. Khader Khan, bu iki kavramın evrensel bir tanımının olmadığını ve herkesin o an bildiği neyse o kadarıyla tanım getirebileceğini öne sürüyor. Aslında karakterlerin salt iyi ya da kötü olmaması bu sohbetle derinleşiyor. Fakat Khaderbhai (Khader abi) sorgulamaları netleştirecek yanıtları bilerek erteliyor. Lin, yaşadıklarının da etkisi dahil olmak üzere, bu sohbetlerde konuşulanlarla sürekli zihninde ve ruhunda yeniden şekillendirdiği bir dünya kuruyor. Khaderbhai’nin Lin’in dönüşümünde kritik bir noktada bulunması bu anlamda önemli bir detay olarak görünüyor.
Lin’in başta inançsız görünmesi; buna karşın, baba figürü gibi gördüğü mafya lideriyle kurduğu insani bir bağ neticesiyle, liderin dile getirdiği manevi düşüncelerle birlikte ortaya koyduğu görüş, Lin’in bu konuşmalara daha dikkatli yaklaşmasını sağlıyor. İyiliğin ve kötülüğün etki alanına yapılan vurguyla, “bazen doğru nedenlerle yanlış şeyler yaparız” şeklindeki yaklaşım hem karakterlerin içinde bulunduğu durumun hem de Lin’in dönüşümünde yaşadığı sorgulamaların merkezinde bulunuyor. Yazar anlatmak istediği hiçbir şeyi zorla kabul ettirmeye çalışmıyor; Lin’in sınırlarını, diğer karakterlerin durduğu yerleri koruyarak ilerliyor. Bu da metni didaktik olmaktan çıkarıyor ve okura geniş bir düşünme alanı açıyor. Karakterlerin salt iyi ya da salt kötü olmaması, okuru da ister istemez daha dikkatli, daha sorgulayıcı bir noktaya çekiyor.
İnsanın içinde iyilik ve kötülük bir arada bulunur. Kişinin hangisini seçeceği kendi iradesine kalmıştır. Lin, geçmişin ağır yükü altında, zorlayıcı koşullar içinde, kendisiyle yüzleşmekten çekinmeyen, vicdanını sürekli diri tutmaya çalışan, çevresindeki insanların hayatlarına dokundukça kendi hayatına dokunduğunu fark eden ve bu şekilde de iyileşmeye, dönüşmeye başladığını gören biri haline geliyor. İçinde bulunduğu yaşam onu dışarıdan iyi göstermese de, hadiselerle iyiliği kötülükten ayırma noktasında sayısız kez sınandığı bir durumun içinde yer alıyor.
Lin, hayata kafa tutan da bir karakter ve bu yüzden mücadelesi etkileyici. Yazar, kabul görülmeyecek yaşam içerisinde bir insanın olumlu manada dönüşümünün imkansız olmadığını gösteriyor. Aslında okuru eşit mesafede tutup insanın o griliğini görmeye zorluyor. Bu yüzden ilerleyen bölümlerde yaşadığı hadiselerle yanıtlanmamış sorular, yavaş yavaş karakterin kendi içinde cevap bulmaya başlıyor. Yazarın Lin’in ruhsal yolculuğunu başta olmayan Tanrı inancını, sonrasında bana kalırsa hayatına tezahür eden detaylarla işleyişi, yine karakterin kendi sınırları içerisinde bir inanç geliştirdiğini gösteriyor.
Öte yandan, her şeyin bu kadar kendi gerçekliği içinde aktarılması zaman zaman sert bir etki de bırakıyor. Yazar, kitabın başından sonuna kadar sansür uygulamıyor; özellikle Lin gibi sürgün hayatı yaşayan karakterlerin yaşadıkları, diyalogları, suç dünyası ve bazı sahneler de oldukça çarpıcı ve yer yer rahatsız edici olabiliyor. Bunu da ayrıca belirteyim.
Romanın, karakter sayısı açısından da şimdiye kadar okuduklarım arasında açık ara öne çıkan eser olduğunu söyleyebilirim. Başta saymayı denedim ama okuma temposunu olumsuz etkilediğinden bir süre sonra bıraktım. Tahminimce ana karakterler dışında 60-70 civarında isim geçiyor, belki daha da fazla!
Romanın dili ise oldukça akıcı ve sürükleyici. İç monologlar, diyaloglar, olayların akışı ve karakterin zamana yayılan dönüşümü dengeli bir şekilde ilerliyor. Bu kadar hacimli bir kitap olmasına rağmen kendini rahat okutuyor, sürekli bir sonraki sayfayı merak ettiriyor. Yarısından sonra olayların yoğunlaşmasıyla birlikte, yer yer erkek dünyası olarak tanımlayabileceğim bir ağırlık hissi oluştu ama bu durum tempoyu hiç düşürmüyor.
Yazarın bu kitaptan yaklaşık on yıl sonra yazdığı 
Dağ Gölgesi adlı bir devam romanı da bulunuyor. Zamanı geldiğinde umarım Lin’le kaldığım yerden devam edebilirim..
Okumayı düşünenlere şimdiden istifadesiyle gelsin.
İyi okumalar…
Gregory David Roberts’ın Shantaram (2003) adlı eseri, kendi yaşamını anlattığı yarı-otobiyografik bir roman. Avustralya’da kızını kaybetmesi, eşinden ayrılışının ardından eroin bağımlısı olan karakter, madde etkisiyle bir banka soygunu sonrası yakalanıp 20 yıla yakın bir hapis cezası alıyor. Hapiste ağır işkenceler görmesi ve oradan kaçarak ülke değiştirmesinin ardından, en sonunda da Hindistan’ın Bombay (Mumbai) şehrine ulaşıyor. Roman, çok katmanlı ve sürükleyici yapısıyla okura gerçekten müthiş bir yolculuk yaşatıyor.
Romanın hikâyesi, karakterin, sahte pasaportunda yazan ismiyle Lindsay’in, Hindistan’a geldiği ilk anda Prabaker adlı Hintli bir rehberle tanışmasıyla başlıyor. Kısa sürede onunla yakın bir arkadaşlık kuruyor ve zamanla Bombay’da kendine bir çevre ediniyor. Yüzeyde bir suçlunun kaçış hikâyesini okuyor gibi görünsek de, aslında bir karakterin dönüşümüne tanıklık ediyoruz. Yazar bu hikâyeyi öyle bir yapı üzerine kuruyor ki, neredeyse temas etmediği bir alan bırakmıyor.
Kitabın ilk bölümlerinde okur, Bombay’ın sokaklarını, insanlarını, kokusunu, tozunu, hatta kaldırım taşlarını bile tanır hale geliyor desem abartmış olmam sanırım. Kurduğu ilişkilerle, uzun süredir uzak kaldığı insanî bağlarını yeniden deneyimliyor; iyiliği, kötülüğü, sevgiyi, düşmanlığı, fedakârlığı, aşkı, kıskançlığı, dostluğu… kısacası insan olmaya dair pek çok şeyi yaşamında yeniden kodlamaya başlıyor. Bu nedenle Lin, her ne kadar ana karakter olarak merkezde olsa da, sabit bir durumda değil; sürekli içine doğru dönen, sürekli yeniden kurulan bir figür.. Onun etrafında yer alan karakterler aslında Lin’in dönüşümünün farklı yönlerini açığa çıkarıyor. Prabaker bu anlamda ilk eşik; saf, içten, dünyaya iyimser bakan bir karakter.. Lin’in Batı’dan getirdiği sert mizacı yumuşatıp, ona insan kalabilme ihtimalini hatırlatıyor.
Prabaker’in etkisiyle Lin, Hindistan’ın en zor yaşamlarının sürdüğü gecekondu mahallelerini, köy hayatını ve o hayatın içindeki sıcak, samimi insanları da tanıyor. Dile olan yatkınlığı sayesinde Hintçe’yi; Marathi ve Urdu gibi yerel dilleri de öğrenmeye başlıyor. Kendi imkânlarıyla geliştirdiği geçmişten gelen tıp bilgisiyle insanlara ilk yardım niteliğinde müdahalelerde bulunuyor, onları ilgili doktorlara yönlendiriyor.
Diğer yandan yazar, farklı milletlerden oluşturduğu sayısız karakter üzerinden; Hindistan, Pakistan, Afganistan, Filistin gibi Orta Doğu ülkelerini; İtalya, İspanya, İngiltere, Fransa, İsveç gibi Avrupa ülkelerini yansıtan karakter profilleri çiziyor. Bu yönü bence, romanın çok katmanlı olmasının en belirgin özelliğini gösteriyor. Bunu da Hindistan gibi çok sayıda milletin bir arada yaşadığı, etnik çeşitliliğin yoğun olduğu ve kültürlerin iç içe geçtiği bir ülke üzerinden anlatması etkili olmasında öne çıkıyor.
Lin’in zamanla kurduğu düzen, elbette toz pembe bir hayata dönüşmüyor. Hindistan’ın arka sokaklarında, görünmeyen karanlık bir dünya da varlığını sürdürüyor: çeteler, gangsterler, mafyalar… Bu yapı içinde, kendi içinde bir düzeni olan, salt kötülükten ibaret olmayan ama yine de suçun merkezinde duran başka mafyalar bulunuyor. Bu gruplar diğer mafyaların yaptığı pis işlerin çoğundan uzak duran ve onlarla olabildiğince mücadele etmeye çalışan bir konumda bulunuyorlar. Lin de kurduğu çevre aracılığıyla kendini Khader adında lideri olan bu mafyanın içinde buluyor.
Yazar bir röportajında, Khader adındaki bu “iyi” mafya liderinin kurgu olduğunu söylüyor. Onu sadece bir suç figürü olarak değil, aynı zamanda bilge ve kendi duruşu olan bir karakter olarak çiziyor. Lider, zaman zaman çetesiyle bir araya gelip felsefi sohbetler yapıyor. Bu sohbetler Lin için de ciddi bir dönüşüm alanı açıyor. Konuştukları meseleler yalnızca bireysel sorgulamalarla da sınırlı kalmıyor; Hindistan’daki düzen, mafya yapılarının toplumsal hayata etkisi, dünyanın farklı coğrafyalarında yaşanan sorunlar, hatta Filistin meselesine kadar uzanan geniş bir çerçeveye yayılıyor. Bu yüzden bu bölümleri okurken, dışarıdan bakıldığında “iyi mafya” güzellemesi gibi görünebilecek bir yaklaşımın, metnin içinde aynı şekilde etiketlememe kısmen engel olduğunu söyleyebilirim. Bunun en önemli sebebi ise yazarın karakterlerin sınırlarını net bir şekilde çizmesi. Anlatmak istediğini daha fazla ön plana çıkarması şeklinde yorumlayabilirim.
Örneğin felsefi sohbetlerin bir bölümünde iyilik ve kötülük üzerine tartışmaları özellikle beğendiğim bölümlerden biriydi. Khader Khan, bu iki kavramın evrensel bir tanımının olmadığını ve herkesin o an bildiği neyse o kadarıyla tanım getirebileceğini öne sürüyor. Aslında karakterlerin salt iyi ya da kötü olmaması bu sohbetle derinleşiyor. Fakat Khaderbhai (Khader abi) sorgulamaları netleştirecek yanıtları bilerek erteliyor. Lin, yaşadıklarının da etkisi dahil olmak üzere, bu sohbetlerde konuşulanlarla sürekli zihninde ve ruhunda yeniden şekillendirdiği bir dünya kuruyor. Khaderbhai’nin Lin’in dönüşümünde kritik bir noktada bulunması bu anlamda önemli bir detay olarak görünüyor.
Lin’in başta inançsız görünmesi; buna karşın, baba figürü gibi gördüğü mafya lideriyle kurduğu insani bir bağ neticesiyle, liderin dile getirdiği manevi düşüncelerle birlikte ortaya koyduğu görüş, Lin’in bu konuşmalara daha dikkatli yaklaşmasını sağlıyor. İyiliğin ve kötülüğün etki alanına yapılan vurguyla, “bazen doğru nedenlerle yanlış şeyler yaparız” şeklindeki yaklaşım hem karakterlerin içinde bulunduğu durumun hem de Lin’in dönüşümünde yaşadığı sorgulamaların merkezinde bulunuyor. Yazar anlatmak istediği hiçbir şeyi zorla kabul ettirmeye çalışmıyor; Lin’in sınırlarını, diğer karakterlerin durduğu yerleri koruyarak ilerliyor. Bu da metni didaktik olmaktan çıkarıyor ve okura geniş bir düşünme alanı açıyor. Karakterlerin salt iyi ya da salt kötü olmaması, okuru da ister istemez daha dikkatli, daha sorgulayıcı bir noktaya çekiyor.
İnsanın içinde iyilik ve kötülük bir arada bulunur. Kişinin hangisini seçeceği kendi iradesine kalmıştır. Lin, geçmişin ağır yükü altında, zorlayıcı koşullar içinde, kendisiyle yüzleşmekten çekinmeyen, vicdanını sürekli diri tutmaya çalışan, çevresindeki insanların hayatlarına dokundukça kendi hayatına dokunduğunu fark eden ve bu şekilde de iyileşmeye, dönüşmeye başladığını gören biri haline geliyor. İçinde bulunduğu yaşam onu dışarıdan iyi göstermese de, hadiselerle iyiliği kötülükten ayırma noktasında sayısız kez sınandığı bir durumun içinde yer alıyor.
Lin, hayata kafa tutan da bir karakter ve bu yüzden mücadelesi etkileyici. Yazar, kabul görülmeyecek yaşam içerisinde bir insanın olumlu manada dönüşümünün imkansız olmadığını gösteriyor. Aslında okuru eşit mesafede tutup insanın o griliğini görmeye zorluyor. Bu yüzden ilerleyen bölümlerde yaşadığı hadiselerle yanıtlanmamış sorular, yavaş yavaş karakterin kendi içinde cevap bulmaya başlıyor. Yazarın Lin’in ruhsal yolculuğunu başta olmayan Tanrı inancını, sonrasında bana kalırsa hayatına tezahür eden detaylarla işleyişi, yine karakterin kendi sınırları içerisinde bir inanç geliştirdiğini gösteriyor.
Öte yandan, her şeyin bu kadar kendi gerçekliği içinde aktarılması zaman zaman sert bir etki de bırakıyor. Yazar, kitabın başından sonuna kadar sansür uygulamıyor; özellikle Lin gibi sürgün hayatı yaşayan karakterlerin yaşadıkları, diyalogları, suç dünyası ve bazı sahneler de oldukça çarpıcı ve yer yer rahatsız edici olabiliyor. Bunu da ayrıca belirteyim.
Romanın, karakter sayısı açısından da şimdiye kadar okuduklarım arasında açık ara öne çıkan eser olduğunu söyleyebilirim. Başta saymayı denedim ama okuma temposunu olumsuz etkilediğinden bir süre sonra bıraktım. Tahminimce ana karakterler dışında 60-70 civarında isim geçiyor, belki daha da fazla!
Romanın dili ise oldukça akıcı ve sürükleyici. İç monologlar, diyaloglar, olayların akışı ve karakterin zamana yayılan dönüşümü dengeli bir şekilde ilerliyor. Bu kadar hacimli bir kitap olmasına rağmen kendini rahat okutuyor, sürekli bir sonraki sayfayı merak ettiriyor. Yarısından sonra olayların yoğunlaşmasıyla birlikte, yer yer erkek dünyası olarak tanımlayabileceğim bir ağırlık hissi oluştu ama bu durum tempoyu hiç düşürmüyor.
Yazarın bu kitaptan yaklaşık on yıl sonra yazdığı Dağ Gölgesi adlı bir devam romanı da bulunuyor. Zamanı geldiğinde umarım Lin’le kaldığım yerden devam edebilirim..
Okumayı düşünenlere şimdiden istifadesiyle gelsin.
İyi okumalar…··
1 +1'leme
·1.124 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hatice Hocam, öncelikle hayırlı akşamlar. :)
Akışımda paylaştığınız alıntıları takip ederken bu kitaba karşı içimde bir merak oluşmuştu, şimdi paylaştığınız bu detaylı inceleme sayesinde kitabı daha yakından tanıma fırsatı buldum.
Daha önce adını bile duymadığım bu kitabı, sizin paylaşımlarınız sayesinde keşfetmiş oldum. Kitabı henüz okumadım ama karakterlerin dönüşümü ve o iyi mafya meselesine dair kurduğunuz cümleler, anlatımınız o kadar etkileyici ki sanki kitabın içine bir kapı araladınız. Okuyan birinin gözünden bu satırları okumak çok kıymetli.. Emeğinize ve yüreğinize sağlık... Gerçekten keyifle okudum çookkkk teşekkür ederim ☺️
60-70 karakter ismine rağmen kesinlikle okuma listeme almayı hak eden bir kitap..👌🏻
Daha önce karakter sayısının fazla, çok fazla olduğu 
Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi okumuştum. Benim okuduğum baskıda her karakter romana ilk dahil olduğu anda kalın punto ile yazılmıştı 😊
Alıntılarla da takip ediyordum fakat incelemenizi özellikle bekliyordum.
Bu sene okuduğum kitapları tekrarlama planım var fakat sizler böyle incelemeler yazdıkça okunacaklar listesi eksilmiyor, artıyor. Lin'in mücadelesi de listeye eklendi.
Kaleminize sağlık, zihninize sağlık Hatice ℘ ֶָ֢⋆ Hocam 🌸📚☕
Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi okumuştum. Benim okuduğum baskıda her karakter romana ilk dahil olduğu anda kalın punto ile yazılmıştı 😊
Alıntılarla da takip ediyordum fakat incelemenizi özellikle bekliyordum.
Bu sene okuduğum kitapları tekrarlama planım var fakat sizler böyle incelemeler yazdıkça okunacaklar listesi eksilmiyor, artıyor. Lin'in mücadelesi de listeye eklendi.
Kaleminize sağlık, zihninize sağlık Hatice ℘ ֶָ֢⋆ Hocam 🌸📚☕
Zühre Örnek Yeni kitap algılandı 🧐🙃 İsmi de baya uzunmuş hocam☺️ kalın punto iyi düşünülmüş, beğendim ✨👌🏻
Katılıyorum, yeniler eklendikçe de insanın 5e 10a 100e bölünesi geliyor hocam🤭
İnşaAllah diyelim okursanız görüşlerinizi dinlemek isterim😇✨💐 Sizden de çoook güzel, tam benlik bir kitap da benim listeme eklendi hocam 
4 3 2 1! Hacmi göz korkutsa da içeriği yakaladı.. Karşılıklı istifademiz daim olsun.. Yorumunuz için çok teşekkür ederim.. Vaktinize bereket olsun.. 😇✨💐📖📚
Ne kadar güzel bir inceleme olmuş arkadaşım kalemine yüreğine sağlık, daim olsun inşallah 🫠 🫠
Alıntıları çok beğenerek takip ettim ve bu kapsamlı incelemenle görüyorum ki okunmaya değer bir kitap. Yazarı kaydedeyim bir kaç kitap daha belirleyeyim ben de😍🎈. Sırası gelince okurum inşaallah. Harikulade bir inceleme olmuş, her noktaya değinmişsin. İstifaden daim olsun inşallah gülümm ♥️🥰🌹😍🎈🫠🤗
Fатма ᵕ̈♡︎ Sağol kuzum, mis kokulu günler, güzel okumalar sana da.. 🫠🥰🫂🤍😘🙃📖📚🌼✨