Bir Şiir İsmet Özel'iŞiir
Uzakta, kendinin bile ücrasında yaşayan, sürgüne uğradığı bu pıtraklı diyarda,
dar çünkü dargın havsalasının taşımaya güç yetiremediği bu dünya
ve içinde kıvrak bir küheylan gibi debelenen bu yaşamak arzusu boğarken O’nu;
itiraz eden, direngen ve aksi
ruhun bu kırgın ikindisinin,
iyice işittim, hırçın ve alazlı sesini.
Öyle ki yineledi bendeki bu yansımasını, tekrar ederek sürekli.
“Biraz üzgün ve Ömer öfkesinde biraz” dedi.
Değil bu bir güzelleme ya da bir iltifat metni.
Çok mu seviyorum ben bu adamı?
Muhtemelen aynı yerde yaşamaya çalışsak,
kısa sürecek ortak yaşama çabamız, o dar mekandaki.
Ancak gözleri nemlenecekken
gözleri namluya dönen bu adamla da yakın eden bizi,
çektiğimiz dünya ağrısıdır, sürgüne gönderildiğimiz
bu pütürlü - pıtraklı diyardaki.
Bir de adımızın insanların hizasına yazılmasından dolayı
her gün yepyeni rüyalarla ödenen bu cezaya olmaklığımız, müşteri.
Ondandır, ‘üzerine yüreğinden başka muska takmadan konuşmak isteyen’
şairin söylemesi, bu ‘durgun suyun sayhası’ nın dile gelmesi
ve zihnimde o nağmelerin sürekli kendini terennüm etmesi.
Ondandır, kor yürekle çıkıp bir tepenin ardından
‘her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar’
güçlü nidasıyla ünleyen seste bulmam kendimi.
Kuşun ölümünde incinen ruhu;
‘ölüme, ölümlülüğü yakıştırabilmek için
cesetlerle bezerken güzel olan her şeyi’,
Gelmiş geçmiş bütün gölgeleri deneyen
elleri ise hala pençe gibi.
İyice işittim işte, ikna olmaz biçimdeki bu aykırı sesi.
Fırtınalı ruhun derin savruluşlarında
‘sökmedi hoyrat kuralları faşizmin’, ama
yine de debelenmekteydi devrimci olan beyni.
Sonrasında Vareden’in kayrasıyla var olup,
eşrefi mahlûkat nedir bildi.
Gökyüzüne göndere çektiği yüreğiyse
çatlayacak kadar aşkî.
Vakti vardıysa aşkın, onu beklemeliydi.
Öyle ya ‘halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti’.
Kana çakıllar karıştıran isyan duygusunu
kendine katık etti ve dalaştı, sarsak hırgürüyle dünyanın.
Dünya ki ruhunda kaynar adımlarla gezinen hain sevgilisi.
Türk şiirinin en güzellerinden bazılarının şairi.
‘cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederli’
Bu eser de fırtınayla, şiirle geçen ömrün
Kemâl noktası, erbaini.
··
1.442 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Emin Bey, nefis bir tahlil olmuş, çok farklı... İsmet Özel'i, Erbain'i, kelimenin tam anlamıyla yaşattınız bize... Esasen şiir tahlillerine şiir yazmalı :) Yüreğiniz elem görmesin...
Emin K.
Gönderi Sahibi
Bazı Özel şiirlerinin bende özel bir yeri vardır. Bu incelemeyi yazma nedenim de bu özel'liğe istinadendir. Yazarken benim için de oldukça farklıydı. Öyle sanıyorum ki, şiir seven ve Özel aşinalığı olanlar bu yazının sedasını daha yakından işiteceklerdir. Teşekkürler, yüreği dert edinenin, yüreği dert görmesin, nefesi dara düşmesin...
Paylaşmayı düşünmediğiniz kaleminizin bir sayhası değil belki ama bir gölgesi olmuş bu. Dik ve rüzgarlı. İsmet Özel kimin kanında çakıl taşları hissettirmez ki? Güzel bir yazı olmuş, kaleminize sağlık.
Emin K.
Gönderi Sahibi
Sıkıntının ya da rahatlığın haylamadığı, ayaklanmanın domurmuş hali olduğundan oluyor onlar hep. Dünyaya doğru yürümesiyle de meşhurmuş. Kendisini yine en iyi kendisi anlatıyor. Farklı şaire farklı şiire farklı bir inceleme olsun istedim, şiire şiirsel inceleme denedim. Biraz O'ndan oldu, biraz da benden sonra ortaya bu çıktı işte. Sözleriniz ve vakit ayırdığınız için teşekkür ediyorum. Umarım yazdıklarım, kalemin gölgesidir de bunun görünmeyen sayhası da vardır :)
