Farklı üslubuyla yine kendini göstermiş yazar. Bu kitapta baş karakteri Hikmet'in iç yolculuğunda kendisine refakat ediyoruz. Karakterin kendi iç buhranını, kendisiyle verdiği savaşı konu alıyor kitap... Kendi özeleştirisini ağır bir şekilde yapıp, içini dökerek, aslında bütün bireylerde var olan problemleriyle, ifşa ediyor bütün insanlığı... Ayak uyduramadığı hayatı ve toplumu rol yaparak, kendi "oyunlar"ıyla çekilir kılmaya çalışıyor.
Tavsiyem bu kitabı her yerde; işe giderken, bir anlık boşluklarınızda okumayın. Eğer yazarı anlamak istiyorsanız, bir odaya kapanın ve dış dünyadan kendinizi izole edin. Bir 'ben' bulacaksınız sayfalarında gezinirken. İç sesinizin yazılara döküldüğünü görecek, bilinçaltınızda bir yolculuğa çıkacaksınız. Kendinizden çok fazla şey bulacaksınız. Yazarın da olayı bu zaten sizi size anlatması. Kitap o kadar içinize işliyor ki, bitirdikten sonra çıkarıp bir sigara yaktım. :)
Kitaplarında bas bas bağırıyor 
Oğuz Atay , "yaşarken anlaşılmaya mecburum.." diyor. Fakat kötü bir ironiyle ölümünden çok sonra anlaşılıyor eserlerinin, kendisinin kıymeti.
Tutunamayanlar kitabını okuyup beğenen herkesin, kesinlikle bu kitapta da aynı hisleri bulacağına inanıyorum ve okumanızı tavsiye ediyorum. Aynı hissiyat, benzer sorunlar ama daha oturmuş bir bir kurgu mevzubahis bu sefer.. Yine de ben Tutunamayanlar'ı daha çok beğenmiştim, belki de bu hisleri ilk tattıran olduğu içindir, bilemiyorum.
Şimdiden keyifli okumalar diliyorum, çok bekletmeyin derim :)
Oğuz Atay , "yaşarken anlaşılmaya mecburum.." diyor. Fakat kötü bir ironiyle ölümünden çok sonra anlaşılıyor eserlerinin, kendisinin kıymeti.
Tutunamayanlar kitabını okuyup beğenen herkesin, kesinlikle bu kitapta da aynı hisleri bulacağına inanıyorum ve okumanızı tavsiye ediyorum. Aynı hissiyat, benzer sorunlar ama daha oturmuş bir bir kurgu mevzubahis bu sefer.. Yine de ben Tutunamayanlar'ı daha çok beğenmiştim, belki de bu hisleri ilk tattıran olduğu içindir, bilemiyorum.
Şimdiden keyifli okumalar diliyorum, çok bekletmeyin derim :)
··
3.127 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Oğuz Atay hayatında anlaşılmayı beklemiş ama anlaşılamadan aramızdan ayrılan bir yazar. Çok derin, çok farklı ve çok manalar dolu düşünce dünyasına sahip birisi.
Keşke ölmeden de anlaşılabilseydi demeden kendimi alamıyorum.
Ben içmiyorum ama yine de sigaradan bahsetmeseydiniz incelemenizde daha şık olurdu.
Kitabı iyi tahlil etmişsiniz, kalemize sağlık, tebrik ederim.
Ferhat G.
Gönderi Sahibi
Yorumunuz için teşekkür ederim. Lakin kitapta sayısız kez sigara yakılmışken, benim de söylemiş olmama bu kadar takılmayın. Zira bu sadece kitaptaki olayların gelişme biçiminden kaynaklı benden bıraktığı etkiyi vurgulamak için belirttiğim basit bir detay.
Emeğinize sağlık. Ben de Tutunamayanlar'ı daha çok sevmiştim. Dediğiniz gibi, belki de yazarla ilk tanıştığımız kitap olmasından kaynaklı. İçimizdeki beni anlatan ilk kitap. Sigara içmediğim için, bitirince sigara yakmadım, arkama yaslandım ve gözlerimi kapatıp o hazin sonu düşündüm. Sanırım bütün bunlar bir hayal dedim. Çünkü, kitap da olsa, gerçek olmasını istemedim.
Ferhat G.
Gönderi Sahibi
Sonuna bilerek değinmek istemedim ama insan kitap da olsa etkilenebiliyor :) Böyle karakterlerin gerçek olması, çevremizde bulunması, en azından bir albayımızın olmasını bitiren herkes eminim istemiştir.