Gönül Demircioğlu

Diken battı dilime, ağzımda çürük üzüm. Sarhoş değil şarabım, dans eden külhan. Aksın kiri toprağa, tuz bastım nefesime. Sonrası kesilmek sızıya. Hançer isli düşümde, kızılca ay. Şakayık bahçesinde dirildi Kleopatra.

Poem

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Gönül Demircioğlu

Alabanda

“Kapağı sıkışmış cam şişe gibi dikleniyor, köpürmüyorum. Çıkmıyor kabarcık. Cümleler arasında buhar gurultusu. Hayatımı kolaylaştıramadım. Durmaksızın biriktiriyorum. Ölmeyi bekler gibi. Gün ışığını hesaplamayan bir sessiz sözleşme. Son damla. Her şey içimde olup bitiyor. Hayat gövdeme içkin.”

Sayfa 19·Kitabı okudu

Laytmotif Fahri Güllüoğlu

Gönül Demircioğlu

Yüzüm dedim, yüzüm bakışında saklı. Zaman silecek anıları ensemden, kara. Yıkandı alınlarımız amonyakla. Sakladım harfleri saçlarımın altına, kuşlar hâlâ perdelere konarken.

Takip Önerileri

Gönül Demircioğlu

Atlar yılkılandı göğe. Peygambere yetişebilirler mi zaman makinesiyle? İcatlar uydurup oradan buradan saplı aklımız. Işıl ışıl gece, sönüp sabaha. Cesur siyah, değil mavi. Yıldızlar bu yüzden uzak. Sırtımızda ayaz, kapıyı açık bırakan kim?

Gönül Demircioğlu

Gidişe her geliş, susar yağmura toprak. Annelerin tuzlanır yemenileri, süte değince bıçak. Onlar bebek emzirir topuğundan cennetin, ayakları hep ıslak.