Uzun zamandır listemde olan ama bir şekilde hep okumayı ertelediğim bir yazardı Gülseren Budayıcıoğlu. Bazen öyle olur ya hani. Sana değişik şeyler hissettireceğini bildiğin kitaplardan kaçarsın. Sanırım yazarın kitaplarını da ertelememin sebebi buydu. Günahın Üç Rengi yazarın 2.kitabı. İçerisindeki 4 hikayenin dördünde ayrı etkiledi beni. Bir hikayede Meliha Hanıma üzüldüm. Bir hikayede Şevket Ağa'nın babasına sinirlendim . Salih içimi dağladı. Hayat günümüz gerçeklerini serdi önüme. Ama hepsinden bir çıkarım yaptım. Bir sonraki kitap alışverişime hemen bir başka kitabını ekledim yazarın. Kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Mutluluk ancak başımıza gelince ne olduğunu hissedebileceğimiz bir duygudur. Beklenmedik ve kişiye özeldir. Yani reçetesi olmayan bir idealdir mutluluk. Ona ulaşmanın anahtarı ise insanın kendini tanımasında saklıdır.
“Sana kızgın değilim. Sana kızmayacak kadar seni iyi tanıyorum. Sonra seni seviyorum. Neden sevdiğimi bilmeden seviyorum. Bu sevgiyi her gittiğim yere beraber götüreceğim. Allahaısmarladık.”
️