Herkese merhaba
Bugün size sadece bir aşk hikâyesi değil; aile travmalarını, bağımlılıkla mücadeleyi, dostluğu ve yeniden ayağa kalkabilme gücünü anlatan bir kitapla geldim.
Karnımdaki Viski Şişesi, hayatın yükünü çok küçük yaşlardan itibaren omuzlamak zorunda kalan Öznur ile asi tavırlarının ve umursamaz görüntüsünün arkasında kendi savaşlarını veren Görkem’in hikâyesini anlatıyor.
Babasını kaybettikten sonra annesinin sorumsuzluğu nedeniyle hem kendi hayatını hem de kardeşi Bade’yi ayakta tutmaya çalışan Öznur, bir yandan çalışıp bir yandan okumaktadır. Görkem ise başarılı bir avukat olmasına rağmen alkol bağımlılığıyla mücadele eden, hayatını uçlarda yaşayan bir karakterdir. Bir metro yolculuğunda yollarının kesişmesiyle başlayan hikâye, zamanla tutkulu ama bir o kadar da zorlu bir ilişkiye dönüşüyor.
Bu kitapta sadece bir aşkın doğuşunu okumuyoruz. Aynı zamanda insanların geçmişleriyle, travmalarıyla ve kendi karanlık taraflarıyla verdikleri mücadeleye de tanıklık ediyoruz.
Özellikle Öznur’un yaşadıkları beni oldukça etkiledi. Annesi Feride’nin çocuklarına karşı kayıtsız tavırlarına birçok kez sinirlendim. Buna karşılık Cihan ve ailesinin Öznur’a gösterdiği sevgi, destek ve vefa duygusu içimi ısıtan detaylardan biri oldu. Böyle dostlukları okumayı her zaman çok seviyorum.
Görkem ise okurken en çok düşündüğüm karakterlerden biriydi. Bazı anlarda ona çok kızdım, bazı anlarda ise yaşadığı şeylerin ağırlığını hissedip onu anlamaya çalıştım. Özellikle bağımlılığıyla verdiği mücadele ve karakter gelişimi kitabın en etkileyici yanlarından biriydi benim için.
Dilek Nazlıoğlu’nun kalemi oldukça akıcıydı. Sayfalar hızla aktı ve hikâye boyunca merak duygum hiç azalmadı. Duygusal yoğunluğu yüksek, yer yer insanın içini sızlatan ama aynı zamanda umut da barındıran bir
Aşk her şeyi affeder mi? Bunun sınırı ne olmalıdır Peki, aşk bütün engelleri aşabilir mi? Yeterince güçlü ise aşabilir, ancak bu da engelin ne olduğuna bağlı diye düşünürüm. Siz ne dersiniz??
Yazar Dilek Nazlıoğlu 'ndan okuduğum ikinci eser #karnımdakiviskişisesi . Buluştur Beni Necla eğlenceli, keyifli bir kitaptı. Karnımdaki Viski Şişesi ise duygusal,yer yer de hüzünlü bir kitap.
Öznur bu hayata ailesi yönünden şanssız olarak gelmiş bir genç kızdır. Babasını kaybetmiş annesi ise çocukları ile alakası olmayan bir kadındır. Kocasının ölümünden sonra adeta ruhunu kaybetmiş ,evle alakasını kesip farklı bir dünyada yaşamaya başlamıştır. Geceleri eve gelmeyen bazen de erkek arkadaşları ile gelen bir anne... Kızkardeşi de ayrı bir mesele... Hem çalışıp hem okuyan Öznur arkadaşları yönünden şanslıdır. Cihan, ailem dediği can dostu... Böyle bir arkadaş herkes işyeri diye düşünüyorum
Kendi hayatı ve aile sorunları ile uğraşırken metroda gördüğü ve aklından çıkmayan Görkem hayatını değiştirecek , onu mutlu ettiği kadar hüzne de boğacak biridir. Ayrı dünyalardan iki insan... İki zıt karakter... Bu aşk tüm zorlukları yenecek mi dersiniz?
Sevgi, aşk, dostluk, hüzün, kırgınlık gibi duyguları barındıran kitap bağlılık ve ailenin önemini vurgularken aşk ve acının, hayal kırıklığının insana etkisini gözler önüne seriyor
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Aile” bazen aynı soyadı taşımak değil, aynı yarayı birlikte sarmaktır…
Kaan Koç’un kaleminden çıkan O Benim Abim, sadece bir macera ya da polisiye değil; aidiyetin, kardeşliğin ve seçilmiş ailenin hikâyesi.
Daha ilk sayfalardan itibaren Bodrum’un sıcak ama sert sokaklarında kendinizi Kaan, Görkem, Eren ve Olgu’nun yanında yürürken buluyorsunuz.
12 yaşındaki Olgu’nun yaşadığı acılar insanın içine dokunuyor.
Ama onu asıl özel yapan şey; hayatın tüm karanlığına rağmen sevgiyi kaybetmemesi…
Kaan ve ekibinin ona sahip çıkışı ise kitabın en güçlü yanıydı benim için.
Kan bağı olmadan kurulan o bağlar o kadar gerçek ve sıcaktı ki okurken kendimi onların evinde oturuyormuş gibi hissettim.
Kitap boyunca tempo hiç düşmüyor.
Define arayışı, sırlar, hesaplaşmalar ve zekice planlar derken sayfalar su gibi akıyor.
Ama bütün aksiyonun arasında bile kitabın kalbinde hep aynı şey var: korumak, sahip çıkmak ve “yalnız değilsin” diyebilmek…
Yazarın dili oldukça sade ve akıcı. Betimlemeler uzun uzun anlatılmadan, doğrudan olayın içine giriyorsunuz.
Bu da kitabı tek solukta okunur hâle getiriyor.
Benim için bu kitap:
Kardeşlik
Sadakat
Dayanışma
Ve sevginin iyileştirici gücü oldu.
Herkese selam
Beklediğimden çok daha iyi çıkan bir kitabın yorumuyla sizlerleyim arkadaşlar.
Kitabın başlarında karakterleri ve olay örgüsünü oturtmaya çalışırken biraz zorlandım. Ancak ilerleyen sayfalarda hikâye öyle güzel bir şekilde akmaya başladı ki, bazı yerlerde gözyaşlarıma engel olamadım diyebilirim.
Bu kitapta Bodrum sokaklarında bir yolculuğa çıkıyoruz. Kaan ve arkadaşları, Bodrum’un sokaklarında kimsesizler için mücadele eden insanlar. İlk bakışta sert ve kötü karakterler gibi görünseler de aslında hepsinin yüreği oldukça güzel. Ve sayfaları çevirdikçe gaylerinin ne olduğunu anlıyorsunuz.
Görkem ve Eray bir iş üzerindeyken gece vakti küçük bir çocukla karşılaşıyorlar. Görkem ona biraz para verip yoluna devam ediyor. Aradan kısa bir süre geçtikten sonra, bir gece sokak arasında dayak yiyen bir çocuk görüyor ve onu kurtarıp arkadaşlarıyla yaşadığı eve götürüyor. İşte o anda fark ediyor ki bu çocuk, birkaç gece önce karşılaştığı çocuk: Olgu.
Olgu’nun kim olduğu ve geçmişiyle ilgili herkesin kafasında soru işaretleri oluşuyor. Ancak zamanla onu tanıdıkça kendi ailelerinin bir parçası hâline getiriyorlar.
Olgu’nun hikâyesini okurken gerçekten çok duygulandım ve gözyaşlarıma engel olamadım. Kitap beni en çok bu noktada yakaladı. Kurgusunu da başarılı buldum. Yalnız grubun diğer üyelerinin hayat hikâyelerini de okumayı çok isterdim. Onları bir araya getiren sebepler nelerdi, geçmişlerinde neler yaşamışlardı; bunları da öğrenmek isterdim. Bu konuda biraz eksik hissettim.
Ama genel olarak baktığımda severek okuduğum, duygusal yönü güçlü ve etkileyici bir eser oldu.
Sustuğum YerdenEdebiyat
“Acı duymayacağım. Eminim. Tanrı uyuşmuş.”
İnsan, yitirilenin bıraktığı boşluğu doldurabilir mi? Şimdi yok olanın, bir zamanlar var olduğunu ispat edenler önünde dururken hepsini yıkıp geçebilir mi?
2023 yılının Yunus Nadi Öykü Ödülü sahibi Yine de Bir Şansımız Olmalı’yla edebiyat dünyasına ilk adımını atan Gamze Efe, özgün anlatım dilini devam ettirdiği ikinci öykü kitabıyla okur karşısında. Kayıpların, yasın, içimizdeki tanrıların, buyrukların, oyunların, unutulma ve aslında hep orada olma ihtimalinin öyküleri bir araya geliyor Sustuğum Yerden’de. İyileşmesi en zor hastalığa yakalanan kahramanlar yönünü ararken, tanıdık sokaklar bir bir yıkılıyor. Belki de sonunda herkes yoluna devam edecek ama sis mutlaka uzun sürecek.
Buralara ne zaman yeni evler dikecekler acaba? Çirkin, ruhsuz, akıllı binaları dip dibe koyacaklar, aylık kirası iki asgari ücretlinin maaşından fazla olacak, yorgun şehir siluetine yakışacak, konfor ve görkem bağımlısı sünepe insanlar saracak evimizi. Evimiz. Evimiz var bizim. Boğuluyorum. Jandarmadan gelen tekmil seslerini duyuyorum. Dikkat! Bağırıyor komutan. Dikkat... Kış yalancısı bir güneş ışığı giriyor gözüme, tüm gölgeleri yiyor, tepecikleri aşıp gözlerimi kavuruyor. Kavruk. Her şey ne kadar kavruk. Beton yalnızlığını deliyor komutanın sesi. Dikkat, diyor, sesi sakin değil, sesi donuk değil, sesi boğuk değil. Tanrı konuşuyor. Dikkat! Ölüm böylesine dolmuşken evimize.(Tanıtım bülteninden )
Gamze Efe, ilk öykü kitabında da yer verdiği babaya duyulan özlemi bu kitabına da taşımış. Sustuğum Yerden'de, yazar kendisini sarsan baba kaybını ve babasıyla olan ilişkisini kitaptaki öykülere ustaca yansıtarak kurgu ve gerçek hayat arasındaki ince çizgiyi ustaca çizmiş.Kitapta, baba kız ilişkisini ve bir genç kızın kaybettiği babasına duyduğu özlemi
Bazı kitaplar kapısını size hafifçe aralar, bazıları ise ilk sayfadan itibaren sizi o dünyanın içine çeker ve bittiğinde bile kalbinizin bir köşesinde yaşamaya devam eder. ilk sayfasından son sayfasına kadar içimi titreten, son zamanlarda okuduğum en sarsıcı, en dokunaklı romanı sizinle paylaşmak için sabırsızlanıyorum: "O Benim Abim".
Herkesin parıltısına, lüksüne, tatil neşesine aldandığı Bodrum’un o ışıltılı maskesini tamamen indirin. Arkasında, 12 yaşında yapayalnız kalan, öz akrabaları tarafından ihanete uğrayıp sokağa atılan küçük Olgu’nun hayatta kalma çığlığı var. Ancak bu hikaye sadece acılardan ibaret değil; bu hikaye karanlığın ortasında parlayan muazzam bir umudun hikayesi.
Sokaklarda yönünü kaybetmiş bir çocuğun, karşısına çıkan Görkem, Kaan ve Benal ile kurduğu o muazzam koruma kalkanı... Sayfaları çevirirken kendime sürekli şu soruyu sordum: “Bizi aile yapan şey gerçekten damarlarımızdaki kan mı, yoksa birbirimiz için neleri göze alabildiğimiz mi?”
İntikamın, adaletin, tehlikeli sokak oyunlarının ve en önemlisi de koşulsuz sadakatin iç içe geçtiği bu roman, beni kelimenin tam anlamıyla büyüledi. İçindeki aksiyon ritmi bir an bile düşmezken, karakterlerin birbirine tutunma çabası gözlerimi doldurdu.
Eğer bu ara sizi derinden etkileyecek, kalbinize dokunurken merak duygusunu da zirvede tutacak gerçek bir hikaye arıyorsanız, "O Benim Abim"e mutlaka şans verin. Bu kitaba kalbinizi bırakacaksınız, kefilim.